If I Were You Novels & Stories

end flashback. nemel ka Iya ikaw naman pala ang may kasalanan, at nang iwan bukas ang pinto ninyo. dahil sa tinamad ka na damputin ang suse. wika ng mahadira niyang isipan.

hindi na nakatiis na tanong ni Minche. "Yes po, ate. Pinayagan niya akong maging independent na ngayon sa buhay pero nakaalalay pa rin siya at laging check kung ok lang ako." "That's good, kapag pinabayaan ka ay akin ka na lang at ako na ang maging kuya mo."

sigaw nito sa akin, napayuko na lang ako dahil sa galit at guilt na nararamdaman ko. "If that time you didn't spilled your coffee on her plates, edi sana buhay pa siya ngayon! Kung hindi ka lang niya sana nakilala buhay pa siya ngayon! Kung hindi ka bumalik buhay pa sana siya ngayon!" Her words cut deep down to me. If I didn't meet her, would everything change to how was it before?

“Stupid wretch. Kung sumunod ka na lang sana ng maayos sa sinabi ni Mommy, di sana mangyayari ‘to sayo ngayon. You’re the heiress, are you not? You’re supposed to help the company. Kaya dapat lang na pakasalan mo ang gurang na yun. Kaya lang ayaw mo eh.”

Pero agad din akong napasimangot nang sumagi sa utak ko ang isang 'what if' na dapat ay hindi ko na muna iisipin. What if... somehow, this was real? Dahil alam ko sa sarili ko na sobrang layo ng reyalidad ko doon. Na malabong maging totoong sya nga ang maging ama ng aking anak.

Naramdaman niya ang sensiridad ng senyora ng sinabi iyon, mukhang ibang bersyon ng kwento ang narinig nito at hindi pa din alam ang totoo. "I know about your plan and dreams for the future Ija, and I'm sure that this incident has affected them in a big way, I feel so bad about what happened, so I want to assure you that you and your child to be are welcome to stay here until you are able to recover."

What if? “What if…” Natutop ko ang bibig ko nang maisip na baka ay hindi nila ako magustuhan. “Hmm? What if what?” Muntik na akong mapatalon sa gulat dahil hindi ko napansing nasa harapan ko na pala si Ian sa sobrang lalim ng mga iniisip ko.

𝑌𝑜𝑢'𝑙𝑙 𝑎𝑙𝑤𝑎𝑦𝑠 𝑏𝑒 𝑎 𝑝𝑎𝑟𝑡 𝑜𝑓 𝑚𝑒 𝐼𝑚 𝑝𝑎𝑟𝑡 𝑙𝑓 𝑦𝑜𝑢 𝑖𝑛𝑑𝑒𝑓𝑖𝑛𝑖𝑡𝑒𝑙𝑦

Saad ni Mommy. Kung hindi kaya ako umalis, mangyayari kaya ito sa kanya?

Pero agad din akong napasimangot nang sumagi sa utak ko ang isang 'what if' na dapat ay hindi ko na muna iisipin. ‘What if... somehow, this was real?’ Dahil alam ko sa sarili ko na sobrang layo ng reyalidad ko doon. Na malabong maging totoong siya nga ang maging ama ng aking anak.