If My Heart Had Wings Novels & Stories

Tinanggal ko ang piring sa aking mata at gano'n na lamang ang aking gulat. Nakita ko si Xerxes sa aking harapan habang napapalibutan kami ng mga pailaw rito. Tumingin ako sa paligid namin at gano'n na lang din ang gulat ko na may mga nakakalat na petals sa aming inaapakan at nasa loob ako ng malaking heart. "X-xerxes..." tawag ko sa kanyang pangalan, ngumiti lang siya sa akin.

ganito lang ako kadaling saktan. Parang hiniwa sa maliliit na piraso ang puso ko, para may nakadagan na mabigat na bagay sa dibdib ko. Para akong sinasakal sa sobrang sakit. Pakiramdam ko ay gumuho ang mundo ko.

GIANNA POINT OF VIEW Nakatingin lang ako sa maliwanag na buwan sa kalangitan. Habang mahimbing na natutulog sa tabi ko si Bryce. Maraming pumapasok sa isipan ko na kong paano mag bunga yong nangyare sa amin? Kong natatandaan nya ba? Kong anong mangyayare sa kinabukasan? Kong matatapos pa ba ang gulo dito? Kong makakabalik pa ba ako kila mama ng ligtas? Pero desisyon ko namang lahat 'to kaya kailangan kong panindigan ang lahat.

Chapter 43 Alam kong wala ako sa sarili dahil sa nangyari pero kinabukasan ay sumama pa rin ako sa pangangampanya. Pero akk na rin ang nahirapan kaya nagpahatid ako pauwi. I feel so tired. Not just my body. Everything in me feels so tired. Nang makauwi ako ay kaagad akong nanatili sa garden. I hope this fresh air of Masvedo could really help me feel a little bit fine. Habang dinadama ang ihip ng hangin ay marahan akong napapikit.

ang malamyos nitong salita na para bang hinaplos bigla ang aking puso dahilan upang iangat ko ang aking mukha para makita siya. Napahinto ako ng hinalikan ako ni Ken sa aking noo at muli niya akong niyakap ng sobrang higpit. He comfort me so warm and full of worries that i cant resist to accept it. His hug warms my heart and returns it to a normal beat.

Nakakalito kasi at nakakabahala. Paano na ang mga buhay na aming tinakasan? Paano kung bubulaga na lang bigla ang mga taong may balak na masama sa amin? "I lived for a long time without using my heart. I was like a rock—a big rock that whoever bumped into would be hurt. Yet you've changed me. You are the only woman who makes my stone-like heart beat again," madamdamin nitong sabi na sinabayan ng sandaling sulyap sa akin.

ALTHEA'S POINT OF VIEW Umaga pa lang at nararamdaman ko na agad ang compound chord ng excitement at pangamba sa dibdib ko. Kasi ngayon, first time kong isusulat nang buo ang isang mahalagang kanta—‘yung hindi pa naririnig ng iba. Unwritten Crescendo. Title pa lang, may bigat na nanggagaling sa puso ko. At sa likod ng evolusyon ng buhay ko—sa pagitan ng expectations ng pamilya, pag-audit ng scholarship, gigs at contracts—ayun ngayon… egyong bagong kanta nang walang limitasyon.

Hindi ng pag-unawa, kundi ng pagsuko sa katotohanang may mga tanong na kailangan munang mabuhay sa puso bago tuluyang masagot ng panahon. Sa gabing iyon, habang tahimik ang paligid, isang bagyo ang unti-unting namuo sa loob ng silid. Hindi ito bagyong may ulan o hangin. Isa itong bagyo ng damdamin, ng mga alaala, ng mga tanong, ng isang pusong gustong makilala muli ang sarili, kahit kapalit nito ay masaktan ang lahat ng mga taong nagmamahal sa kanya sa kasalukuyan.

"So I sneak out to the garden to see you We keep quiet, 'cause we're dead if they knew So close your eyes Escape this town for a little while, oh oh 'Cause you were Romeo, I was a scarlet letter And my daddy said, "Stay away from Juliet" But you were everything to me I was beggin' you, "Please don't go, " and I said" As I opened my eyes, our gaze immediately met. I began to feel a fluttering sensation in my stomach. It was as if a butterfly had come to life within me, its wings gently brushing against my insides. It was a sensation I had never experienced before, a beautiful mixture of joy and excitement.

My heart is getting crazier. ◇◇◇◇◇ ●To be continue