Ikaw Ang Dahilan 소설 & 이야기

“I-Ikaw na lang ang dahilan kung bakit kinakaya ko pa ang lahat Shenna.” “Ikaw ang dahilan kung bakit tiniis ko ang lahat ng sakit at hirap sa impyernong 'yon. Ikaw ang dahilan kung bakit mas pinili kong mabuhay kaysa magpakamatay kahit hirap na h-hirap na ko. I-Ikaw ang dahilan kaya nakakalimutan ko ang mga nangyari sakin dati. Ikaw ang dahilan kung bakit masaya pa ko kahit papa'no. Ikaw ang b-buhay ko Shenna.” “K-Kapag nawala ka na naman sakin, b-baka hindi ko na kayanin.” hindi ko alam kung bakit kusang tumulo ang luha ko.

at isa pa. At iyon ang dahilan kung bakit kailangan kong lumayo..Dahil sa tuwing kasama ko siya, nakakalimutan kong maging matalino. Nakakalimutan kong isipin ang tama. Nakakalimutan kong protektahan ang sarili ko.

''kung ganun ikaw ang dahilan kaya siya nawala ng ilang taon ? Tila hindi parin makuha ni Xavi ang mga tanong ni Xavi dahil wala itong alam tungkol sa nakaraan nila . '' hmm hindi ko kasalanan Xavi dahil alam mo bang siya ang nagpumilit sa akin na lumayo muna .'' '' ano daw dahilan bakit gusto niyang lumayo ?" '' hindi ko alam pero hindi na ako nagtanong pa '' Hindi nalang umimik pa si Xavi at umalis na rin .

sabi niya sa kanyang anak. Dahil doon ay hindi niya maiwasang masaktan at pagkatapos ay yumakap sa kanyang ina at umiyak. Hindi niya kayang pigilan ang pagdaloy ng kanyang luha. Minsan ang pag-iyak ay isang uri ng pagiging malakas ngunit kadalasan ito ay dahil sa labis na kalungkutan.

Wala na akong pakialam sa sasabihin ni Zeus, dahil siya ang dahilan kung bakit muntik na naman akong mapahamak. Siya na naman ang dahilan.

Pero damn. Yung pagkakaroon ng maraming tao ang mismong dahilan kung bakit mas lalo akong kinabahan. Kasi sa dami ng tao, mas madaling may lumapit. Mas madaling may sumingit. Mas madaling may manggulo lalo na kung may ibang motibo. Wala pa man, nagsimula na akong sisihin ang sarili ko. Bakit ko ba siya iniwan kahit sandali lang?

mahihimigan ang galit sa boses ng ina nila. "Ikaw ang dahilan kung bakit nag-aaway ang mga anak ko!" "Honey calm down," "Hindi e. Siya ang dahilan kung bakit nagawa tayong talikuran ni Teiver at mas lalong siya ang dahilan kung bakit nahihirapan ngayon si Kei." Parang gusto kong umiyak. Anong ginawa ko para maging kasalanan ko yun? "I'm sorry ma'am," sabi ko na hindi alam kung saan o ano ang ihihingi ko ng tawad.

Nagsimula siyang magkwento. Ang dahilan ay ang nagpapabago sa isang tao, na noong una ay hindi naniniwala. Paano mo masasabi na ang salitang 'dahilan' ay maaaring magbago ng isang tao? Nang marinig ko iyon mula sa isang estranghero, hindi ko ito sineryoso. Pero kapag may nangyaring trahedya, at naalala ko ang mga salitang iyon, baka totoo. Maaaring baguhin ng mga dahilan ang mga tao.

dagdag ko pa kaya napayuko na lang siya “Na-natatakot ako…isa pa, alam mo naman ang dahilan kung bakit ako nandito!” sagot niya sa akin kaya inangat ko ang mukha niya para makita ko iyon muli “Hindi ba pwedeng magbago yun? I mean, pwede namang maging dahilan ako kaya ka nandito, hindi ba? At ako din ang magiging dahilan para manatili ka!”

"Ikaw ang dahilan ng lahat ng ito. Kayo ni Ica ang rason kung bakit kami nagkakilala ni Kenji. It was your fault all along, pero bakit ako, kami ang nagbabayad sa mga pagkakasala ninyo?" "Alam ko ang mga naging kasalanan ko, Reiko, and God knows how much I tried to stay away from her. Iniwasan ko na siya, but Ica kept coming back to me because she was devastated that her husband was cheating on her. Hindi niya matanggap na may kabit na rin ang asawa niya, kaya patuloy niya ako na ginugulo."