Ikaw Ang Laman Ng Passenger Seat の小説・ストーリー

Hindi ito ang karaniwang marangyang kotse nina Thaddeus; mukha itong sasakyang nakareserba para sa mga emergency escape. Mabilis akong sumakay sa passenger seat habang lumundag naman siya sa driver’s seat. Sa isang pikit-mata, pinaandar niya ang makina. Lumikha iyon ng malakas na ugong na bumasag sa tensyon sa loob ng garahe.

He'll deal with her next time. Isinakay nya ito sa front seat ng kotse ,saka ikinabit ang seatbelt nito, bago pumwesto sa drivers seat at pinaandar ang sasakyan.. malakas ang ulan kaya nabasa sya at ganun din si Angela.

Binuksan ni Jane ang pinto ng back seat. “‘Wag.” Sabi nito, “Huwag!” Matikas ang kanyang pananalita. Tumayo siya sa may pinto at hindi gumalaw. “Bakit hindi?” “Ayokong umupo rito.” Parang bata umasta ang lalaki. Inulit niya, “Ayokong umupo rito. Ayokong umupo rito.” Tinuro niya ang passenger seat. Hindi makapaniwala si Jane. Tinignan niya lang ang lalaking katabi niya. “Para lang… don?” ‘Ayaw niyang pumasok sa sasakyan dahil lang ayaw niyang umupo sa passenger seat?’

anito at binuksan pa ang passenger's seat para sa kanya. Wala na siyang nagawa pa kundi ang sumakay sa loob ng sasakyan nito. Isang nakakalokong ngisi ang nakita niyang nakapaskil sa labi ni Zeus bago nito maingat na isinara ang pintuan. Muli na naman siyang napairap. She just found out how annoying he is!

“N-nakalimutan ko `yung sasabihin ko, eh. Hehe.” “Okay lang po, ma’am.” Ni hindi man lang siya nagpakita ng pagkaasar sa inasal ko. Binuksan na niya ang pinto ng passenger’s seat para sa akin tapos ay siya na rin ang nagsara para sa akin nang nakapasok na ako. Napansin kong nakataas ang fiberglass na harang sa pagitan ng passenger’s at frontseat. Mayamaya lang ay naramdaman ko na pumasok na si Matthew sa kotse at pinaandar na niya iyon.

Aniya. Mabilis ko naman binuksan ang pinto sa passenger seat at inalalayan syang makapasok. Umikot ako at binuksan ang pinto sa driver seat at pumasok. Kinuha nya sa akin ang shoulder bag nya. Binuhay ko naman ang makina. Pero bago ko imaniobra ay tsinek ko muna ang kambal sa likod kung maayos na ang seatbelt.

Isang ngiti ang iniwan niya sa'min bago siya naglakad paalis. Dahil ako ang malapit sa kotse ay binuksan ko na ang pinto ng passenger seat para sa kaniya. Malawak ang ngiti niya habang papasok siya loob. Sinara ko agad iyon nang makapasok na siya at mabilis na umikot sa driver seat. Pagkapasok ay naabutan ko siyang nililibot ang mata sa loob at hinahawakan ang upuan at roof ng kotse habang may ngiti sa kaniyang labi.

Hindi n'ya lang matandaan kung saan n'ya ito nakita. Umikot ito sa kabila para buksan ang pintoan sa passenger seat sa likuran na bahagi ng sasakyan. Halos hindi na s'ya humihinga sa paghihintay na makita ang tao na hinihintay ni Carter. At hindi naman nagtagal ang kan'yang paghihintay.

Aniya, mas mahinahon na ngayon. Binuksan ko ang pinto ng passenger seat at pumasok. Naupo ulit ako sa tabi niya. Inilapag ko sa ibabaw ng dashboard ang pabaon na cookies ni Mrs. Dela Fuente para maayos na ilagay ang seatbelt. Akala ko, badtrip na siya masyado para isipin pang ihatid ako. Nang maayos na ang seatbelt, saka niya pa lang ulit pinaandar ang sasakyan.

Putok ang labi nito at may pasa sa panga. "Anong nangyari sayo?" nag-aalalang tanong niya dito. "Wala," matabang na sabi nito. Binuksan nito ang pinto ng passenger seat. Walang imik na sumakay siya don. Mabilis na itong umikot sa driver seat. Pinaandar nito ang sasakyan na hindi man lang umiimik. Tumingin na lang siya sa labas ng bintana