Knee Deep In The Passenger Seat Meaning นิยาย & เรื่องราว

sigaw ko sa lalaking nasa passenger seat kahit na hindi iyon klaro. I tried to kick the door of the backseat using my heels. F*ck, it’s not open and obviously the car is too expensive to respond to my kicks! At kung bumukas man at tumalon ako, hindi nga ako mamamatay sa kamay ng mga taong ito pero magkakandalasog naman ang katawan ko! The thought of it immediately stopped me. Para akong nanigas sa kinauupuan ko. Oh my goodness, is this my end now?

Hindi siya kumibo, parehong kamay ay nasa bulsa, at nakatayo lang doon habang nakapikit. I counted to 5, slowly, looking down to my feet pero hindi pa rin siya kumibo. I took a deep breath and opened the car door, I lifted my right foot on the step and placed my bag on the right passenger's seat and sat in front of the steering wheel only to find him in the same position.

Isinandal ko ang pagod kong katawan sa passenger seat habang sinandal ko ang ulo ko sa bintana. "Goddamn it, Elizabeth!"

Ako na ang magsusulat kung maging kuwento man, ako ang singer kung magiging kanta man, ako ang magtutula kung maging tula man. Pa-uwi, commute girly ako. Hirap akong makatsamba ng Jeep na hindi puno. Ayoko maging center passenger iyong uupo sa gitna dahil na-try ko 'yon isang beses at ang sakit sa binti! Manhid talaga inabot ko tapos wala pang bumababa na pasahero na malapit. Mapapadasal ka na lang talaga na sana may bumaba na para makapag unat ka man lang at makaupo ng maayos. Pero anong oras na? Halos mag-iisang oras na akong nag-aabang dito.

"In this heat? You'll pass out before you even find a seat." "Sanay po ako, Sir! Strong 'to, 'no!" pagmamayabang ko habang pinapakita ang maliit kong muscle. Hindi siya natawa. Sa halip, inabot niya ang pinto ng passenger seat at binuksan ito mula sa loob. "Hop in, Anya. I'll take you home."

Binuksan ni Jane ang pinto ng back seat. “‘Wag.” Sabi nito, “Huwag!” Matikas ang kanyang pananalita. Tumayo siya sa may pinto at hindi gumalaw. “Bakit hindi?” “Ayokong umupo rito.” Parang bata umasta ang lalaki. Inulit niya, “Ayokong umupo rito. Ayokong umupo rito.” Tinuro niya ang passenger seat. Hindi makapaniwala si Jane. Tinignan niya lang ang lalaking katabi niya. “Para lang… don?” ‘Ayaw niyang pumasok sa sasakyan dahil lang ayaw niyang umupo sa passenger seat?’

Tanggi nito "Tch, I won't repeat it again." Aniya tsaka ito sinenyasan na pumasok sa passenger sit na binuksan niya pa ang pinto. Namumula naman itong lumakad palapit sa kanya at pumasok sa passenger sit, napangiti naman siya tsaka umikot papunta sa driver sit at doon naupo tsaka sinimulang buhayin ang makina ng kanyang sasakyan.

“Nagtataka lang naman po ako kung ano'ng nasa likod. Bakit parang takot na takot kayo na makita ko ang loob?” Napalunok ang drayber bago sumagot. "Ah, may ilang personal na gamit po kasi si Sir Brielle sa passenger seat. Mahigpit po niyang ipinagbiling huwag itong gagalawin o pakikialaman." "Ah." Tumango si Jake. "Kung gano'n pala, sinabi mo na lang sana agad. Hindi mo naman kailangang ihagis ako sa lupa."

Kaya naman pumasok na kami sa kotse. Kitang-kita ko pa na parang may sinasabi si Knight kay Zander. Siyempre, 'di ko marinig, nasa kotse ako eh. Umayos agad ako nang papalapit na si Knight sa kotse niya. Pagkabukas niya, agad siyang sumakay. "Pwede naman sa backseat si Dion eh," reklamo niya. "Ano naman kung dito kami dalawa? May problema?"

Mas nakakakilig siguro kung kinarga niya ako kagaya nang pangbagong kasal, kaso kabaligtaran ang ginawa niya kaya umurong na lamang ang kilig ko sa katawan. Pinasok niya ako sa isang kotse- kotse niya ata ito. Pinasakay niya ako sa passenger seat, dali-dali rin naman siyang pumasok sa diver seat at nang makapasok ay agad niyang inandar ang kotse at pinaharorut aalis sa lugar na ‘yun.