Novel & Cerita Im Under The Water

Hindi ko na sila tinignan hanggang sa tumigil ang bangka. My eyes almost spark seeing the fishes in the clear water. Walang sabi-sabi ay agad kaming nag dive nila Kelvin, si Jaime ay nasa likod ko. Nakalimutan ko saglit ang mga iniisip kanina nang makita ko na sa ilalim ang magagandang coral reefs. I saw Jess recording under the sea so we waved at the camera. We also see different kind of fish under. While swimming, I felt Jaime holding my hand. I saw him pointing the beautiful corals on the other side.

Tulad ko ay may naglalakad din pala sa gilid ng swimming pool at nakita ko na magka salubong kami kaya tumabi ako para makadaan s'ya. Tumingala ulit ako sa buwan at nagpatuloy sa paglalakad ngunit sa isang hakbang ko lamang ay biglang may tumulak sa akin sa pool. Halos hindi ko maitukod ang paa ko sa semento dahil sa lalim ng tubig. Dahil hindi ako nakapaghanda sa pangyayari kaya nalulunod ako. Halos nakainom na ako ng tubig. Sinubukan kong iangat ang katawan ko pero… parang hinahatak pa ilalim ang katawan ko.

This is heaven for me. Minsan, sinusundan ko ang mga isda na lumalangoy pero kung sobrang lalim na ay hindi na ako sumunod pa lalo at wala akong ni isang oxygen tank sa katawan para makakuha ng hangin sa ilalim ng dagat.

Sobrang bigat pa ng gown ko at parang hinihila ako palalim nito. No. Nag-panic ako. I don’t know what to do. “Help!” I managed to scream, kahit na pumapasok na ang tubig sa bago ko. “Please! Tulong! I can’t swim!” But Kendra just stood there, looking guilty but there’s a firmness in her expression. “Kendra! I can’t swim either! Tatawag ako ng tulong!” “Help!” I screamed again, flailing my arms as the weight of the gown dragged me further under. Water rushed into my ears, muting the sounds around me.

Sabay silang bumaba sa karagatan, at kagaya ng paghawak ni Venedict sa kaniyang kamay ay naradaman niyang ginagap ng binata ang namamahinga niyang kamay sa kaniyang tabi. "Let's go!" sabay na sabi ni Venedict at ng nasa video. In no time, the wonder of the underwater world began to drown each of them. Below the waterline is staghorn, reefs, and plate corals. Along their swimming are different colors of fishes that swim with them which made Blythe feel as if they were playing with her. She never knew that fishes are friendly creatures.

Hindi ko alam kung gaano kalayo ang biyahe namin at dahil sa sobrang inaantok na ako at humilig na ako sa kinauupuan ako para matulog. The place is beautiful. It is almost like a dream. Flowers and trees. The houses are like buried in the mountain. But still, it is very beautiful. All houses are like that but in different design. But then, the place went change. Everywhere, I see water and it is slowly drowning me. Few dead bodies are floating and the crackling of lighting reverberating everywhere. I tried to scream but nothing came out from my mouth. I tried so hard but it seems like, my voice was taken away or held back. I took a deep breath when the water consume me. I try to paddle but n

Wala akong suot na bra kaya hindi na ako nag-abala pang hubarin ang suot kong sleeveless silk. I immediately dive into the water and swim. I resurfaced above as I felt myself starting to lose oxygen. Doon ko lang din napagtantong nasa malayo na pala ako mula sa baybayin. It's also high tide and that makes the ocean deeper and wider.

Ramdam ko ang tubig na pumasok sa aking tenga kaya medyo nabingi ako. I knew he was just here behind me, pero ayoko siyang lingunin. Ano ‘yon, ha, Kare? Dinaig ko pa si Ariel sa pa-underwater moment na ‘yon! Dahil sa bara ng tubig sa tenga ko, medyo mahina ang dating ng boses niya sa akin. "Who are you?" Natigilan ako. Parang huminto ang tibok ng puso ko. "Ha?" Pinalis niya ang tubig sa kanyang mukha habang hindi inaalis ang tingin sa akin. "I never thought you'd go swimming. You hate having your face wet underwater..."

anang binata sa asawa, seryoso. “I won’t,” bulong ni Iris, inilagay ang mouthpiece ng oxygen bago tuluyang lumundag sa tubig. Not a while longer, Franco joined her in the water, held her hand and dove deeper in the water. Iris followed her husband’s lead, thankful that he was there with her. The underwater city was a sight to behold. She has never seen something like it. And Iris was quite in awe to learn that even a disaster left such beautiful reminder of glory that place possessed once long ago.

Pumunta ako sa likod ng bahay kung saan may malaking pool. Napakaganda ang kulay asul na tubig. Tumingala naman ako sa kalawakan. Maaliwalas ang panahon. Pero ang puso ko, nagdudurugo sa sobrang sakit at pighati. Dahan-dahan akong lumusong sa tubig. Pero ang ulo ko nakatingala at nakatitig sa langit. Siguro nga, isang pagkamamali na nag-asawa ako ng maaga. Isang pagkakamali na nagmahal ako sa lalaking hindi ko alam kung minahal ba niya talaga ako.