Novel & Cerita Immortality In Tagalog

Pero ang Abba namin ay para sa aming mga Immortal lang, dahil naiiba at natatangi ang para sa mga Mortal. Inayos ko ang mataas na palda na suot ko na nagusot dahil sa hangin sa itaas. Sa di kalayuan ay namataan ko na ang tatlo kong kaibigan at pakaway kaway pa silang nakatingin sa akin. Pupunta na sana ako pero naunahan ako ni Impo at hinila na ako papasok sa silid ng mga bampira. Kung saan kami dapat na manilbihan sa itinuturing na pinuno ng lahat ng nilalang dito sa bansang ito. Kung ang mga mortal may Presidente, mayroon namang Senyor ang mga Immortal. Ito ang namamahala para sa kaayosan naming mga immortal. Sila rin ang nagpapanatili ng kapayapaan at seguridad narin para sa mga mortal la

Sa totoo lang, walang totoong pakiramdam ng imortalidad, at kaya lang mabuhay ng isang tao nang mas matagal kumpara sa iba. Bukod dito, naging sigurado rin si Charlie dahil sa pangungusap na iniwan ni Marcius sa likod ng mga inapo ng pamilya Jenon sa portrait. Ang pangungusap na iyon ay medyo direktang pangungusap: Hindi mo dapat ako sisihin pagkatapos kitang makita sa kabilang buhay. Ang kabilang buhay ay kumakatawan sa mundo pagkatapos ng kamatayan.

Nagkatinginan nila na parehong malulungkot ang ekspresyon sa kanilang mga mata. "Gusto ko pong magsalita." Biglang saad ng isa na alam ko na kahit ang edad nito ay nasa trenta ay matanda na ang edad nito. "Maaari." Tugon ko naman sa kanya. "Ikinatutuwa namin ang pagtitipon na ito para makausap niyo kami, mahal na reyna. Ngunit hindi niyo naiintindihan ang mga hinaing namin dahil hindi kayo nawalan ng mahal sa buhay. Hindi niyo naramdaman kung paanong nawala ang isang bagay na sobrang halaga sayo at kahit kailan ay hindi na iyon maibabalik pa. Nakakainsulto ng pagkatao na bibigyan kami ng pera na tila kabayaran sa buhay na inagaw mula sa amin." Paliwanag nito at tsaka tumulo ang kanyang luha.

Hindi mas masakit pa yon sa tunay na sampal. "A-Anong s-sabi mo?" Naninikip ang dibdib niya. Napakasakit palang mapagsabihan ng ganoong salita kapag galing iyon sa taong mahal mo. Noon kahit anong ibato sa kanya ng mga tao wala siyang pakialam. Marami na siyang narinig patungkol sa kanya pariwara, malandi, kaladkarin at kung ano-ano pa. Napipikon siya oo pero hindi ganito kasakit. Tanggap niya naman na ganon siya. Pero hindi niya kayang tanggapin na ganon ang tingin sa kanya ni Juancho, pagkatapos nitong iparamdam sa kanya na para siyang isang reyna. Itinaas siya nito sa isang pedestal pero ito rin pala ang hahatak sa kanya pababa. Just by saying 'malandi' in front of this fucking girl that

"Maaaring oo, maaaring hindi. Ang future lang ang kaya kong makita, hindi ang intensiyon ng tao. May nakita akong usok na pula. Maaaring senyales ng sunog, galit, o matinding pag-ibig-ito ang magiging laban niya sa iyo. Kailangan mong maging maingat. Masyadong malaki ang usok na iyon." Minasahe ni Grandfather ang kanyang noo at si Lola Lou ay napainom ng coffee. "Sa province of Pangasinan siya naninirahan ngayon. Ang pangalan ng binatang iyon ay si-" Tumayo si Grandfather kaya bigla akong nahulog sa sofa. Hindi nila ako tiningnan kaya umiyak ako at hinagis ang sandals para magpapansin. "Grandfather! Ang sakit-sakit ng paa ko!"

Tanong ni Hime. "Game!". Sabay-sabay na wika naming lahat. Pinaikot na ni Raquel ang bote at mabilis naman itong tumigil Kay Prince. "Wow ha? Impossibleng may masayang nangyari sa buhay mo e parang pinaglihi ka nga sa sama nang loob e,alam niyo? Papaikotin ko nalang ulit".bulyaw ni Raquel.

Pagtapos ng nangyaring digmaan ay hindi na ako lumabas pang muli ng larawan at doon namalagi sa loob ng matagal na panahon. Narito na kami ni Elyse sa kanilang klase pagtapos naming kumain kanina at nagtungo sa silid-aklatan. Hindi ko maintindihan ang sinasabi o tinuturo ng kanilang guro. “Metempsychosis used in philosophy which means the transmigration of soul to another body of birth. In layman’s term it is also called reincarnation, rebirth o muling pagkabuhay.” Napakunot ako ng noo sa sinabi ng guro. “Maaari pa raw mabuhay ang isang tao sa loob ng ilang daang panahon sa ibang katawan.”

saad ni Eman Sandali at papatawag ko sa mga tauhan sige Saad ko Naman sa kanya. Nang dumating si Alex ay agad Naman na kaming umalis sa hacienda patungong maynila. Narinig ko pa Ang Sabi ni eman. Susunod ako sa maynila Saad niya at kumaway pa ito. Nang tuluyan na kaming makalayo ay marinig Kong nagsalita si Alex. Mukhang Masaya Ang kaibigan ko ha... Saad ni Alex Oo nga louisse... Kanina Galit na galit...Kaya agad kaming umalis ni mama kat.

"I said kung Child of light ba talaga meaning ng name mo? And I'm not interested." He laugh. "Well maybe? Actually the true meaning of my name is Immortal," I stopped and stared at him. "You see, my dad that you know is not my real dad, he's my Ate's Dad, bale sister sa mother side ko lang siya." "So bakit Immortal?" Tanong ko ulit. "Teka? Tao kaba talaga?" Kumunot ang noo ko. As far as I know immortals don't die, diba?

anito. "Paano kapag may pumalit sa 'yo?" Hindi ko alam kung ba't kailangan kong tanungin ang bagay na 'yon sa gayong wala talagang chance na sundin ko nag gusto niya. "Then I will be free, yes maybe I will still die... But I have the chance to live again. I will be remembered, I can be free." Kahit na nakatagilid siya'y kitang-kita ko ang kalungkutan sa mata niya. He really look desperate, hapless. Ang sabi niya'y immortal s'ya, does he don't want it?