Novel & Cerita Impitoyable

Lahat kilala ako kaya imposible. Gosh.. This is unacceptable! "Don't you know me?" Mabuti pa ngang maitanong. "Do I need to know you?" Shit! Mother fuc$&# That's an insult, offense. Ang Creepy Girl na to! Sumusobra na siya. Bumilog ang palad ko sa pagkabigla pero pigil na pigil pa din ako. Huminga ako ng malalim para hindi masira ang posture ko. Hindi na ko nagsalita at pinapanood na lang siyang uminom.

umiiyak na sabi ko at umiwas ng tingin "I hate you" "Hon I'm really sorry" sorry na naman!! "Tang inang sorry nayan hindi nawawala sa mundo paulit ulit nalang sa lahat ng ayokong marinig sayo yang ka sosorry mo napaka useless...napakawalang kwenta sa lahat ng ginawa mo sakin puro ka sorry kung may mawawala man na salita yun ang sorry mo wala na bang bago tyler pwede mo naman sabihin na-"napatigil ako dahil sa mabilis niya akong niyakap dahilan para pag hahampasin ko ang likod nito at pilit siyang nilalayo sakin

This is damn fucking me up! ---

Pero imbes na gumaan ang loob niya, mas lalo siyang kinabahan. Because if Damion’s smile was unsettling… then his apology was downright terrifying. Damion Marquez was not the type to lose. Hindi siya marunong yumuko, puwera na lang kung may gusto siyang makuha. At kapag may target siya… nine out of ten, walang nakakatakas. “I didn’t mean to bother you,” dagdag niya. “I just… thought your hands looked like my wife’s. That’s all.”

Iniharang pa niya ang kamay upang hindi ako makalapit. "Don't give me that sh*t, Zimry! Hindi ko alam na kaya mong gawin ang mga bagay na 'yan. I'm so disappointed. Ganyan ka ba ka-spoiled brat para magawa 'yon?" Dismayado siyang nakatingin sa akin. Halatang halata ang bilis ng kaniyang paghinga nang dahil sa galit.

tanong ko, pinapanatili ang composure ko. "Kahit gaano kita kamahal, at kahit anong gawin ko, tingin mo pa rin sa akin na parang isang despicable na tao." My heart shattered, but the pain twisted into anger and rage when I saw a hickey below his jawline. That bastard! "Well, ngayon, pwede mo nang itama ang pagkakamali mo at manligaw ng iba. Isang babae na ka-level mo sa society."

"Sorry is like a tape trying to build back together the broken plate." Napalunok naman si Cayden at mataman na tumingin sa akin. "I know I went to far and I stoop so low... I should have not done that.... But I was eaten by my frustration everytime you slap into my face that I am idiot and a useless-"

Impit akong napadaing ng hawakan nito ng malakas ang dalawang pisngi ko at pilit pinatayo. "Look, your little home is burning with fire, and there's nothing you can do. You're weak, you can't do nothing but pay the consequences of your stupidity." Gusto kong tumakbo patungo sa bh ng makitang nagliliyab ito sa apoy, nasa madilim na sulok kami at nakikita ko ang mga taong nagkakagulo, nagsisigawan.

What she had witnessed was a vivid act of cruelty! Kalupitan ang magpatalsik ng mga pobreng manggagawa ng ganoon-ganoon na lamang. That was inhumane! Abuso sa kapangyarihan porqué at mayaman at napakamaimpluwensiya. Hah! Hindi niya masisikmura ang pamamalakad na ganoon. Listen, heart! Iyan ba ang lalaki na magugustuhan mo? Alright! We're head over heels crazy about him but, bitch, the man’s so heartless, soulless, rascal, a devil...

Impit kong hinihila ang kamay kong hawak-hawak nito ang pulsuhan ko. “Ang tapang mo na ngayon ah.” Anito na pangisi-ngisi pa. “Bakit ano ba ang pinag mamalaki mo, na hindi ka naman kagandahan.. Kahit ako siguro, pag sasawaan ka kong ikaw lang naman ang karelasyon ko na hindi na pinag sawaan na nga ng iba at ang pangit mo pa.” Pag iinsulto nitong tinignan ako mula ulo hanggang paa.