Impitoyable Novels & Stories

“Mmmph!” Isang impit na daing ang kumawala sa aking lalamunan nang maramdaman ko ang marahas at nagugutom na pag-angkin ni Black sa aking mga labi. Hindi katulad ng dati, damang dama ko ang gigil sa paghalik niya, ang paggalaw nito ay isang halik na punong-puno ng pag-angkin, ng galit, at ng isang naglalagablab na desperasyon.

His words were firm and absolute. Huminga ako ng malalim at hinarap siya. His eyes are in flame, as well as mine. Galit na galit ko siyang tiningnan, hindi na kaya pang itago ang poot na nararamdaman. Tutal papatayin na rin naman niya ako ay susumbatan ko na siya. The anger is too much for me to take, it's giving me excruciating pain, it's almost killing me.

“Sh*t!” Impit na pag mumura ni Amara bago wala sa sariling malakas na naitulak si Xavier, kaya lamang dahil sa laki ng katawan nito ay nag mukha lamang siyang maliit na kuting na nakipag tulakan sa pader. Amara instantly glared at him when he giggled. “Get off, Xavier… Nandito na sila… And mind you, they have no idea that you are here…”

Impit akong napaungol at namilipit sa kinasasandalan kong pinto, sumasabog ang sunod-sunod na kiliti sa sistema ko dulot ng ginagawa niya. This man... is the only man who can make me feel the real meaning of pleasure. Napapatirik ang mata ko at hindi na alam kung saan kakapit, nakanganga ako nang tingnan ko siya sa baba ko, his eyes are piercing like a sharp knife. It's a kind of desire, a desire that no one can stop nang sandali siyang tumigil at nagsalita. "It's been a long time..." He chuckled. "You wanna c*m?" he asked at nagtanong pa!

As they scold me pinipigilan ko rin ang luha na nais kumawala sa aking mga mata, nakayuko lamang ako habang nakikinig sa mga masasakit na salita na bina ato nila sa akin, They keep on telling in my face that how they regret they had me, because I am a dissapointment, worthless, useless,. "Ngayon, kung sana nakinig ka sa amin ng daddy mo sana si Zayn na ngayon ang mapapangasawa mo but you did not! At dahil diyan naging dissapointment ka sa amin, you are worthless child,how I wish na sana hindi nalang ikaw ang anak namin, because you are worthless, do you hear me?. WORTHLESS." Mom keeps on saying in my face and I had enough.

" What a long speech. Well from the way you look dear. You completely don't belong here. You look cheap and idiotic." " You call me Cheap and Idiotic? Well dear you should look at the mirror. Compared to you." Tinignan ko sya mula ulo hanggang paa to show intimidation." I think my rank is higher than yours. You look plain." Dagdag na sabi ko " How dare you humiliate me?" " Yes I dare. I'm too busy and you're too useless. Now if you'll excuse me." mataray kong sabi " We are so not done yet. You hear me?" sigaw pa nya

alam ko kasing imposible Oo imposible!. I hate betrayal. Bata pa ako ng maranasan ko ang maloko. My past behavior put me into traumas. I'm not asshóle. Sa pagkakaalala ko ay hindi ako ganito dati. Naloko lang ako.Nasaktan. there are people who took advantage my weakness.and because of that,I realized something, Sometimes I need to be bad, sometimes I need to be cruel so that no one can hurt me like how they did to me when i am in good..

"Pero hindi ko pa pala kayang maglakad nang maayos dahil sa ginawa mo." Isang mahinang tawa ang kumawala sa dibdib ni Anne, ang mahinang vibration nito ay direktang naramdaman ni Lauren sa kaniyang likod. "I'm sorry, baby. I just couldn't help myself. You were too irresistible tonight."

Bumuntong hininga siya upang pakalmahin ang kanyang sarili, ngunit Isa siya'ng impatient person Kaya mahirap talaga sa kanya ang magtimpi. "I'm so tired with you woman, Ayaw mo talagang manahimik ede ipaubaya na Kita sa mga tauhan ko tingnan natin,!" mapanganib niya'ng Banta at kaagad itong bumangon. "Niloloko mo ba ako, anong pinagsasabi mo,!" naiyak nitong sigaw sa kanya. " I'm tired of you, now faced your consequences," sabi niya at akmang lalabas ng hinawakan nito ang kanyang braso. Malamig ang kanyang matang tumitig dito bago inalis ang kamay nitong nakahawak sa kanyang braso at lumabas na agad sa silid.

He is a keen observer. Kapansin-pansin ang mahinahon ngunit matalas nitong mga mata na ipinupukol sa'kin. He also have this serious and menacing face. A dark aura and intimidating expression. Parang gusto mo nalang ang manahimik buong minuto sa takot na baka mapuna ng lalaking 'to. Higit sa lahat ay parang kasalanan pa yata ng mundo kung bakit pahirapan sa kanyang iangat ang labi upang ngumiti. Para siyang isang leon na hindi magugustuhan na may mamumugad na hindi niya kauri sa pagmamay-ari niyang lugar.