Impitoyable Novels & Stories

Bahagya siyang natawa, pero walang saya roon, puro panunuya lamang. “Ngayon na may hinihingi na ako, biglang ganyan ang mga mukha niyo. Para bang ako pa ang masama, ako pa ang unreasonable, heartless, at shameless.” Umiling siya, halatang nandidiri. “This isn’t making amends. This is just… hypocrisy.”

"But in your case, I think you were impaired with both. You are getting hopeless, Blythe." Hinarap niya ito gamit ang nag-aalab niyang mga mata. "How dare you?" "And how dare you hurting me like this?" "Ikaw ang nananakit sa sarili mo, Venedict! ilang beses na kitang pinagsasabihan—"

They don't deserve anything or anyone in their life. He's just a baby.. an innocent one.. an angel for God's sake!! "You know what? Losing the convenient or extravagant life that you think would make me suffer... was not it. IT WAS DAMN YOU!! Kenzo!! Ikaw yun!! And now you were doing it again. You are..." Impit ang mga labi ko. Nang gigigil ang pakiramdam ko. I want to physically hurt him but I know that won't be enough for all the damage he caused me. Kahit ano pang gawin ko ngayon it will never be enough.

Mga demonyo silang lahat at impyerno ang kanilang tahanan. Mabilis akong napapunas ng aking mga luha. Pinakalma ko ang aking sarili kahit sobrang nagpupuyos ang puso ko sa galit at sakit. Hindi nila deserve na iyakan dahil mga demonyo silang lahat. “Huwag po kayong mag-alala, Mommy. Kahit ano pa ang mangyari ay hinding-hindi ko tatanggapin at alagaan ang bastardong anak ng aking asawa mula sa kaniyang kabit. Mga walang hiyang immoral, ganid sa kapangyarihan at pera! I did my best to be accepted in this family, and yet, you still hurt me physically, mentally and emotionally! Sana ay mabulok po ang inyong mga kaluluwa sa impyerno sa ipinaggagawa ninyong kagaguhan! Mga walang hiyang baboy na na

Sorry (sad emoji) Isang mapait na ngiti ang sumilay sa kanyang labi. Why is she sorry? Hindi naman siya galit kay Emena kundi sa sarili niya. He hated himself for acting so stupid. He was like a possessive boyfriend upon seeing his maid with another guy. He got pissed all of a sudden. Damn it! What the fuck is he even thinking? Very unreasonable and stupid manner. May amo bang ganun para sa kanyang maid? Dragging her because he hates the person she's been with? Siyempre, wala! Fuck!

Namuti ang mukha niya. Masakit. Hindi niya kayang aminin, pero— Disappointed siya. Pero ang mas masakit— Yung expression ni thaddy cameo. Walang interest. Walang init. Parang wala lang. Napakagat siya sa labi. Sa loob-loob niya— Nainis siya sa sarili niya. Dahil lang sa lipstick. Dahil lang sa maliit na imperfection— Nawala ang interest nito.

"Grabe 'tong bhebhe ko, sagad-sagaran sa pangcha-child abuse." "Ugh, whatever." Napa-irap na lang sa kawalan si Bea.

"Bakit hindi ka lumaban ngayon? Nasaan na ang matatalas mong salita kanina? Akala ko ba matapang ka na?" Naintindihan ko agad ang ibig niyang sabihin, at sa isang sulyap, biglang namula ang aking mga mata sa matinding galit. Lahat ng aking emosyon sa loob ng pitong taon—maging ang aking pagkahisterikal, ang mga gabi ng aking breakdown, ang aking lungkot, pamamanhid, kawalan ng pag-asa, o ang pagpili kong umatras ngayon—ay nakikita lang ng lalaking ito bilang mga kalkulado at manipuladong plano upang makuha siya. Kahit pa ang isang tao ay mamatay na sa labis na galit at pagod sa tabi niya, tatandaan lang siya ni Draven Morris bilang isang taong "nagpapanggap."

“Pero hindi mo ako pinakinggan. You destroyed her. Paulit-ulit.” “Now look at you. Empty. Desperate. Pathetic.” Napatawa si Anthony—sarcastic, bitter, and disgusted all at once. “Alam mo, tama si Amber. Tama ang ginawa niya. You’re not just a bastard, West.” “You’re a f*ing monster.”

Impit s'yang napa-ungol. Napapaliyad s'ya sa bawat paggapang ng h***k nito. Lalo nitong ginalingan nang maramdamang tila nasasabayan n'ya na ito, tuluyan ng nakalimot si Irish at s'ya na mismo ang naghubad ng suot ng asawa maging ng natitira niyang suot. Nakakubabaw ito sa kan'ya, sinundan n'ya ito ng tingin nang umangat ang katawan nito.