In Denial In Tagalog の小説・ストーリー

"Hindi. Sobrang bilis, hindi ko siya mahal." Umiling siya, pilit na tinatago ang pag-aalalang bumabalot sa kanya. "Hindi. Wala pa nga ako sa kalahati ng pagkakakilala sa kaniya, mahal ko na agad siya? Masyadong mabilis, Drae." "We cannot tell feelings, friend. Nasa denial stage ka pa, so ipagpatuloy mo na muna iyan," nakangising saad ni Andrea, pero ramdam sa titig niya ang pagsusuri.

"Susuntukin na talaga kita!" "Go! It's alright. Like Dhen said "Yung ang mga nakikita namin, the rest it depends upon you.", which means, ang nakakaalam ng tunay na nararamdaman is ako, the one who's talking to you right now. Ako 'yon at ngayon sure na ako. . . . I like you." Natahimik siya then tinalikuran niya ako, "Sorry, I don't like you."

Tyron laugh again, “in denial.“ anito. “kanina nga ay tumango ka nang tinanong kita kung nakita mo na,” Hindi siya nakagalaw sa kinauupuan. Napatakip siya sa mukha nang maalala ang mga kaganapan kanina. Tama ang binata, tumango siya. “a-ah, e-eh. Y-yes, nakita ko nga kagabi may gwapo. Yes may gwapo akong nakita kagabi.” pagdadahilan niya. Nauutal siya dahil sa kabang nararamdaman niya.

"sus! You're indenial, namumula ka kaya." "Dahil lang ito sa init," sabi ko sakaniya na tinawanan niya lang. "Oh talaga? Wait, Si Evander ba yun?" turo niya sa tabing-dagat kaya napalingon ako, binatukan naman agad niya ako at nakita kong walang Evander na naruon. "See? Indenial! May gusto ka nga sa tao eh! Bagay naman kayo eh," sabi niya sa akin.

“Hoy, Denang tumigil ka sa kadaldalan mo! Kabibilin lang ni Ma’am Amanda na bantayan ko ‘yang bunganga mo. Na huwag kang padaldalin!” “Kyuryus lang naman ako,e. “ “Ano’ng kyuryus ba’ng pinagsasasabi mo d’yan? Manahimik ka, kung ayaw mong takpan ko nga ng Packing tape ang bunganga mo!” “Kyuryus lang hindi pa alam,” bulong ni Denang, “palibhasa hindi marunong mag-ingles itong asawa ko, e.” “Denang!” Biglang tinakpan ni Denang ng dalawang kamay niya ang sariling bibig.

sabi ko sabay akyat din sa taas "Gago samin pa kayo mag de-deny?" Tanong niya habang sinundan ako "malay ko bang baka tutulan niyo na naman kami." "Ano ba yon?" Inis na tanong ni mommy. Ang init talaga ng ulo niya "Yong anak mo mag de-deny pa na sila na ng anak ko." "Dad, I didn't deny it. I confirmed it pa nga eh. Hindi ko na kasalanan kung mahina comprehension mo."

mataray kong tanong. Nginisihan niya ako at umilang ilang. "Nasa in denial stage ka pa." "Anong nasa in denial stage?" "Kapag nagka gusto ka sa isang tao? Tinatanggi mo sa sarili mo, diba?" Tumaas baba ang kilay niya na parang sinasabi niya sa akin na tama siya. Kumunot naman ang noo ko, ayokong mag asawa pero hindi ko pinipigilan ang sarili kong mag kagusto.

Bakit pa ba naman kasi kailangang i-deny? “O eh ano ba talaga?” Agad na inakbayan ni Yago si Trish habang ang babaeng ito naman, nagpapakipot pa. “There’s no use denying, Baby! Ayan oh, halata na tayo ni Kuya.”

Kaagad humingi ng apology si Denzel dahil pinahintay niya ng ganoong katagal ang kanyang mga kasama. Maaga naman siya nakaalis pero naabutan pa rin ng traffic. "I'm sorry kung pinahintay ko kayo ng matagal. Ma-traffic na kasi sa daan. Alam na, balik eskuwela nanaman mga bata." paliwanag na lamang ni Denzel na hindi maalis ang ngiti sa mga labi.

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”