In Denial In Tagalog Novels & Stories

Sagot nito tsaka siya tinalikuran “Are you concerns to me? Bakit ba kasi hindi mo nalang aminin na ikaw ang batang babae na 'yo—” “How many times do I have to tell you that it's not me?” Pag-puputol nito sa kan'yang sasabihin “I don't believe in you. Why are you still denying? Come on,YESHUA. I know it's you dahil kung hindi ikaw ang batang 'yon ay bakit sinasabi mo sa akin na umalis dito bago mahuli ang lahat? Isa lang ang ibig sabihin no'n. May pakialam ka sa akin dahil alam mong kilala mo ako.” Sambit niya kaya napabuntong-hininga si YESHUA

Bakit ano pala ang sakit mo? Oh di ba naintrega ka? Nag dadalawang isip kang tikman ako dahil may sakit ako? Alam mo bang walang alam si Darwin na may sakit ako, Hlb+ positive ako siguro naman alam mona ang anong ibig sabihin n'yan? Yak ikaw may sakit na nakakahawa?

Mataas ang kanilang emosyon ngunit pakiramdam niya rin ay inaapoy siya ng maalab na apoy habang kayakap ito sa ilalim ng tubig at bula sa tub na iyon. “N-nasaktan kita…” Liam’s Tagalog was surreal; he still had an accent when he was speaking Tagalog, but still tried to express his thoughts in Tagalog… Ito ang namimiss niyang pakinggan sa ialng taong hindi niya ito nakita… “P-patawad… Since last night, I knew I was wrong about you. “

“ANO?” malakas na bulalas ni Kenji na may kasamang panlalaki ng kanyang mga mata. “Ayoko!” mariin niyang pagtutol. “Wag ka ng maarte! Umihi ka na riyan at ako na lang ang magtatapon,” sabi ni Leigh sabay abot ng empty shell na parang wala lang sa kanya ang kanyang gagawin. “Ayoko—”

Pinunasan ko iyon gamit ang kanang hinlalaki ko at hinalikan sa noo at muling tinitigan. "Sshhh. Don't cry, baby. Mahal na mahal kita. Hindi ko na alam ang gagawin ko kung sakaling mawala ka pa sakin. Hindi ko alam kung saang mental facility ako hahagilapin kapag nagkataon."

Napatango na lamang siya at tinuon ang sarili sa harapan, sa mismong bangin na ilang hakbang na lamang ay mahuhulog na ang kanilang kotse. "Sorry, dahil sa katangahan ko muntik na tayong mamatay. Salamat din dahil napigilan mo ako." "So, sino na ang tanga ngayon? Ahahaha ano ka ba wala iyon, ayaw ko pang mamatay ano. Saka sayang naman kung mamatay ka na hindi mo pa siya nakikita. Kaya dali na! Pupunta pa tayo sa S.A. remember?"

I’m so confused for freaking sake! “In denial lang kayo pareho noon pero ngayon ikaw na lang ang ‘di nagigising sa katotohanan dahil na-realize na ni Gemar ‘yong feelings niya. Natatanggap na niya pero ang masaklap ay ‘yong babaeng gusto niya ay nakakulong pa rin sa salitang ‘in denial’. Until when? Hanggang kailan mo kukumbensihin ang sarili mong wala kang gusto sa kanya,” paliwanag niya.

Pahayag ng Donya. "Mom, tumigil ka na. Please!" pakiusap ni Noelle. "Ano ang sabi ninyo?" tanong ni Kael. "I have said it already and I will never say it again. You heard me right." Mataray na sabi ng Ginang. Si Noelle naman ay napaiyak sa inasta ng ina.

Tumango-tango si Denum bago pinagkrus ang mga kamay. "Huwag na huwag mong lalayuan ang mga taong naniniwala sa iyo para sa sasabihin ng iba, malaki ang pagsisisihan mo kapag ginawa mo iyon. Oo, may mali ang bawat isa sa atin, pero, ang mali ba ang dapat na mapuna sa napakaraming tama?" may pakahulugan na paliwanag ni Denum bago nagkibit-balikat, "Sa totoo lang, malay ko. Kasi wala naman akong pakialam sa sasabihin ng iba, hindi naman sila ang bumubuhay sa akin."

pansin ko sa sarili. "Hindi. Sadyang gusto mo lang talaga siya at masaya kang niyaya ka niya." Paliwanag niya. "Todo tanggi ka na hindi mo siya gusto pero halatang halata naman sa kilos mo. In denial ka lang kasi ayaw mong ikaw ang unang umaamin na may gusto ka sakanya."