Inangkin Mga Nobela at Kwento

Inès Pagkaraan ng ilang araw, ang hangin ay nagbabalik ng isang mapanlinlang na lambing. Ang araw ng taglagas ay sumasala sa mga bintana ng apartment, gumuguhit ng mga ginintuang guhit sa sahig na kahoy. Nasa kusina ako nang pumasok ang aking ina, ang amerikana ay bahagyang basa pa ng ambon, ang mukha ay buhay na buhay sa isang pinipigil na kasabikan.

As an extrovert, that's utterly frustrating. Tahimik lamang ang buong biyahe hanggang sa makarating kami sa Inara. Inara is a magazine company owned by Maurice Fontanilla, one of my bestfriends. Anak siya ng may-ari ng Inara na si Darius Fontanilla at ng isang sikat na model noon na si Monika Chavez-Fontanilla.

// Please Comments or vote po para maramdaman ko naman ang mga presents niyo at mapasalamatan. Please vote comments and share and don't forget to follow me on my account Lady Kimmy thank you!

Iyun ang utos sa kaniya ng donya. ___________________________________________________________________________ Hila-hila ng babaeng may ginintuang buhok at may puting mahabang kasuotan ang isang lubid. Napakabigat ng laman ng kahon na gawa sa kahoy."My name is Lindsey Pavlov Jungslagger, wife of Luis Jungslagger, prime minister of Japan." Napakatapang ni donya Lindsey ng tumayo sa gitna ng mga armadong kalalakihan.

aniko Tumango -tango naman ang inay ko sa aking sinabe kaya sa labas ng bintana ko tinuon aking paningin. Hanggang sa makarating kami ng bahay.Masayang mukha ng dalawa kong pamangkin ang sumalubong sa amin ni inay na agad nagpakarga ang mga ito sa kanya dahil hindi na ako pwedeng magbuhat ng batang mabigat dahil may baby ako sa tiyan.

Sino pa ang may pakana ng mga daga at ‘yang bangkay d’yan? Napangiwi ang butler, halatang masama ang loob at nasasaktan, habang tahimik ko silang pinagmamasdan. Hindi rin naman mabait si Butler—kilala siyang tuso—pero tauhan lang siya. Hindi gaya nina Wendy na may ibang motibo, sinusunod lang niya ang gusto ng ama ko.

untag nito. "Ha? Yes?" Hindi niya alam kung ano ang sasabihin dahil muling nanariwa ang lugar na iyon sa utak niya. "Never mind." Napangiti na lang si Braylon nang sagasain nito ang dilim papunta sa sinasabi nito. "Nasa pantalan na tayo maya-maya. We still have to use my yacht to get to that island, which is part of Zambales. It is named after my late mother. The island held all of my cherished memories of my beloved mother. Actually, may isa pa sa Nasugbu Batangas pero sa isang isla rin located, para naman 'yon sa kapatid ko. Hiwalay din sa probinsya ng Batangas 'yong isang Seacliff Resort kaya need ring gumamit ng yate, pag-aari 'yon ni Brander."

“Kamukhang-kamukha kasi ni Kwin ang papa niya at kapag nagagalit si mama sa kaniya, natatawag niya itong Arino. Si Kwin na anak ni Arino.” At nakita ko ang marahang pagtawa ni mommy. So there’s a lore for that name. “So when Kwin took over the family business, he used that name as his alias. Mas gamit niya ang pangalang yun kesa sa birth name niya kaya yung mga business partners niya, ang tawag sa kaniya ay Arino kesa sa Aquinas. He learned to like the name that his mother used to call him when she’s mad.”

Kabanata 17 - Ang Lihim na Anino Sa kabila ng lumalalim na pagmamahalan nina Aidan at Elaine, at ang pagdating ng pamilya Santos sa Velasquez Mansion na nagdulot ng bagong init sa tahanan, may isang lihim na anino ang patuloy na bumabalot kay Aidan. Isang pakikibaka na matagal na niyang kinikimkim, isang pagkahumaling na nagsilbing pader sa pagitan niya at ng tunay na koneksyon. Ito ang kanyang personal na kulungan, isang sikreto na pilit niyang itinatago sa takot na masira ang lahat ng unti-unting nabubuo sa kanyang buhay.

Kinabukasan Sa bahay nina Jinky at Jack, tahimik ang umagang iyon. Ang sikat ng araw ay bahagyang sumilip sa puting kurtina. Amoy kape. Ngunit sa gitna ng tila ordinaryong araw, mabigat ang hangin sa paligid. "Anak, kumain ka muna. Kahit konti lang," malumanay na sabi ni Jinky habang inilalapag ang mainit na lugaw sa mesa. "Hindi puwedeng wala kang laman ang tiyan."