Novel & Cerita Iniwan

Ang buhangin sa kanyang paanan ay tila nagniningning sa ilalim ng buwan, at ang mga puno sa gubat ay tila mga bantay na nakatayo nang tuwid at marangal. Gamit ang isang handheld scanner na konektado kay Kaito, tinahak ni Winston ang masukal na gubat. Ang daan ay paakyat sa pinakamataas na bundok ng isla, ang Bundok Anito. Habang papalapit siya sa tuktok, ang readings sa kanyang scanner ay tumataas nang husto, at ang pakiramdam ng kuryente sa hangin ay lalong lumalakas. Ang mga buhok sa kanyang braso ay nagsitayuan. Naririnig niya ang isang mahinang ugong, isang tunog na hindi pumapasok sa kanyang tainga, kundi direkta sa kanyang kamalayan.

Iniiwasan niya ‘yong mga tao hanggang sa makalapit siya sa akin. Sampong taon na ‘yong nakakalipas at kung paano ko siya noon nakitang papalapit sa akin ganoon pa rin hanggang ngayon. Mas lalo siyang naging pogi ngayon, mas lumaki pa ang katawan niya, ang braso, ang dibdib, ang hulmadong abs niya na nakatago sa damit niya, o hindi ko alam kung may abs ba siya… at tatay na tatay na rin talaga ang datingan niya. “…hindi nabanggit sa akin ni misis na ngayon ang dating mo, mabuti na lang at lumabas ako rito sa labasan. Kadarating mo lang?”

Iniwan niya ako. ////////

Kinasusuklaman niyang makita siyang mahina. Si Inès naman, nakaluklok sa upuan na parang isang reyna ng ibang uri: nakakrus ang mga binti, nakasuot ng manipis na pantulog, malupit na ngiti sa mga labi, at ang paraan niyang ito ng pagdila sa kanyang mga daliri habang kumakain ng isang strawberry, na para bang lahat ay sekswal sa paligid niya.

Matapos nilang mapuntahan ang dalawang lugar, inalalayan siya nitong maupo sa isang bench para makapagpahinga. Sa tapat nila ay may tindahan ng ice cream at chocolate waffles. Mahaba rin ang pila roon. Matagal na napatitig si Inara sa pwesto at napalunok na lang siya nang tahimik. Napansin iyon ni Kaizan kaya marahan niyang tinapik ang ulo nito. "Bibili lang ako roon, ha." Pagkasabi noon, tumayo na siya at pumila.

Wala. *]:pointer-events-auto scroll-mt-[calc(var(--header-height)+min(200px,max(70px,20svh)))]" dir="auto" data-turn-id="request-WEB:0414cd21-24a6-462b-a8cc-40db77692008-5" data-testid="conversation-turn-12" data-scroll-anchor="true" data-turn="assistant"> “S-sorry… maiiwan ko muna kayo. May gagawin pa pala ako sa room.”

After 3 weeks napatawad ko na si Yuan, friends na ulit kame. Inaya niya naman ako mag gala as a Friend. Nandito kame ngayon ni Yuan sa secret place niya. Isa tong underground secret garden. Ang tawag niya dito? 'underground sanctuary' madalas siya dito simula pagkabata. Wala pang nakakarating dito kahit sino maliban saming dalawa. Sa sobrang laki at lawak nito aakalain mong paraiso. Sa ganda ng kapaligiran at ilog na may falls aakalain mong nananaginip ka lang. Kung gaano ito kalaki ganun din karami ang mga puno, bulaklak at halaman ang makikita dito.

Uuwi at uuwi sila sa araw na pag-uwi nila. "Uuwi na kami d'yan sa Pinas sa susunod na araw, bunso," anunsiyo ni Ivan sa kapatid niya na si Divine habang magka-video call sila. Umawang ang mga labi ni Divine sa sinabi ng Kuya Ivan niya at naaalala niya na mag-iisang buwan na nang umalis ito sa Pinas. Nawala 'yon sa isipan nilang dalawa ng boyfriend niya na si Marcus. Her eyes got bigger, too.

Iniabot ko ang nakuha kong P100 sa aking wallet at hindi na hinintay na masuklian iyon. Ang sabi ni Inay ay pupunta siya sa Municipal Tourism Office baka nandito pa siya. Kailangan ko siyang makausap para humingi ng kanyang payo sa kung ano ang dapat kong gawin. Naglakad ako papasok at ipinagtanong kung saan ang MTO. Ayon sa information desk ay nasa 3rd floor iyon kaya umakyat ako sa hagdanan. Mabuti na lamang flat shoes lang ang isinuot ko dahil kung hindi ay sasakit sigurado ang muscles ng legs ko. Pagkarating ko sa third floor ay hindi naman ako nahirapang hanapin ang MTO at agad kong nakita si Inay na nasa pinto at may kausap.

Tahimik silang bumalik sa loob ng kombento. Kinabukasan ng hapon ay dumating na ang taong sinasabi ni Padre Antonio na siyang makakatulong sa akin. Isa itong matandang babae na sinasabi nila ay manggagamot daw na nagmula sa bundok Himalaya. Isang beses sa isang taon lang daw ito bumababa sa bundok at ngayon lang ay napilitang bumaba dahil na rin sa pakiusap ni Padre Antonio. At napag-alaman din namin na kapatid pala ito ni Padre Antonio.