Iniwan Novels & Stories

Inabot na ni Ian at Marissa ang pinakahihintay nilang mga katas at sa wakas, natapos na ang mahabang mapanuksong mga ungol ng dalaga. Matahimik na muli ang bahay dahil tapos na rin ang langitngit na nilikha ng kanilang lindol. Makakatulog na rin kami ng mahimbing. Samantala, sa aming bahay sa Maynila kung saan buhay ang kaba sa aking mga pinsan, wala silang clue sa kung sino ang nasa loob ng katawan ni Chadie kaya gumawa sila ng malaking agwat palayo rito.

As an extrovert, that's utterly frustrating. Tahimik lamang ang buong biyahe hanggang sa makarating kami sa Inara. Inara is a magazine company owned by Maurice Fontanilla, one of my bestfriends. Anak siya ng may-ari ng Inara na si Darius Fontanilla at ng isang sikat na model noon na si Monika Chavez-Fontanilla.

Pagbukas ng pinto, agad bumungad ang malawak na hardin. Napahinto si Ivan. Sa harap niya, tanaw ang berdeng damuhan, mga puno ng mangga, at makukulay na bulaklak na sumasayaw sa hangin. May maliit ding kubo sa gilid at isang makitid na daan na gawa sa bato. Napasinghap siya nang bahagya. Hindi niya inaasahan na ganito kaganda ang lugar.

Sa isang pamilyar na galaw ng kambyo, umarangkada ang BMW na parang pana. “Saan tayo pupunta?” tanong ni Anton. “Sa Evergreen.” Ang Evergreen ay isa sa pinakasikat na lugar sa syudad—isang resort na may kainan, libangan, at entertainment. Paboritong puntahan ito ng mayayamang kabataan at mga elite. Matatagpuan ito sa Mt. Mirasol at ito lang ang hotel sa bundok kaya maraming nagbabakasyon doon.

Gayunpaman, ang ulan na ito ay hindi mapigilan ang high-tech na armor. Lumipad si Jordan sa pinakamataas na tuktok nang walang anumang sagabal. Oo naman, may ibang mundo dito! “Kuweba!” Mayroon talagang isang kuweba sa lugar na ito na tinatawag na Sapu Peak. Bukod dito, ang pasukan ng kuweba ay napuno ng walang kamatayang enerhiya, tulad ng isang walang kamatayang kuweba.

naiinis na sermon nito sa kanya bago siya iwan. Naiiling na siyang sumandal sa swivel chair. May kung ano'ng nag-u-udyok sa kanyang bumalik sa bayan nila Sachzna ngunit pinipigilan niya ang sarili. Mainit pa ang dugo ng ama nito sa kanya at baka itago lang din ang Pumpkin niya. Gutom na gutom pa naman siya dito.

Sylaila POV Tuwang-tuwa ako dahil kahit umaga palang ay parang buo na agad ang araw ko. Ang weird talaga, masyadong grabe ‘yung epekto ni Chusan sa akin. Habang nag-aayos ako ng mga bagong pitas na gulay, paulit-ulit kong naaalala iyong mukha niya kanina sa taniman. Iyong simpleng ngiti niya. Iyong paraan ng pagsasalita niya na parang napaka-normal kahit alam kong isa siya sa pinakasikat na tao sa bansa ngayon.

Kilala ko si Inay, the more na sinasagot-sagot, the more na maraming pinagsasabi. Minadali ko na ang aking ang kilos. Narinig ko ang palabas na mahihinang yabag. Nakahinga na ako ng maluwag. Alam kong umalis na ang aking ina sa labasng kuwarto ko at kung hindi ako magkakamali ay nasa kusina na ito. Tiyak na nagliligpit na ito ng mga dadalhing gamit sa aming pagpunta sa bukid.

KABANATA 74 MYCA’S POV Kinabukasan ay tulad ng napagplanuhan namin ay pumunta kami ni Ian sa gym na nasa baba lang nitong Monterial Tower. There are a few people who are in the gym when we get there, probably because most of the people who are living here in Monterial Tower go to their working place earlier than expected. Hindi naman kasi ngayon weekend kaya hindi ganoon kadami ang nandito.

Hindi umuwi si Nikko! lalong tumitibay ang hinala ko na may iba syang inuuwian. ang pag-uwi nya ng Late, ang pagsisinungaling nya na kasama nya si Mart at ito, ang hindi nya pag-uwi. sino ang kinalolokohan nya? si Eula ba?