Insatiable In Tagalog Novels & Stories

na handa na ngayon muna ni sa ibang araw sa ibang panahon pa naman nguni gayon pa man gayunman nguni'tShe took her time in preparing the meal and also the coffee to his taste, she was glad na mabilis siyang natuto kay Roberta, matapos ilagay ang pagkain sa tray, nag-isip si Ivana kung dapat ba niyang dalhin ang pagkain sa kwarto niya, o itago ito. sa hapag kainan kaya bumaba siya para kumain, sa kabila ng kung ano.nangyari kagabi, hindi niya sinabi sa kanya kung paano siya dapat ihain.Dahan-dahang bumuntong-hininga si ivana habang nagpasya na kunin ang kanyang almusal sa itaas, malakas ang tibok ng kanyang puso habang naglalakad papalapit sa silid, ang kanyang mga kamay ay okupado na nahihir

He said in a hushed voice. Marami agad tumatakbo isipan ko. His naked body, his brooding muscles and how strong their are wrapping around me. Para akong nakalutang sa ulap sa mga oras na ito. Hindi ko na rin alintana ang malakas na buhos ng tubig mula sa dusta.

sabi ni Maryann, isang mapait na ngiti ang sumilay sa kanyang mukha. “Ngayon nakikita mo ba kung bakit hindi ako makahingi ng tulong sa Robinsons? Tuwang-tuwa silang hindi."

I missed him. "I missed you."mangiyak-ngiyak na saad ko. Agad niya akong hinila at inihiga sa sofa "I missed you so much, baby.I missed everything of you!" Siniil nito ako ng malalim na halik.Nalasahan ko pa ang alak sa bibig nito.Nakakalasing ang halik ni Jaime.Parang bigla akong nahilo na hindi ko maintindihan. "J-Jaime."

Kainis! "Do you really want me to go, huh?" he asked. "Ano pa nga ba? Pwede bang umalis ka na? Hindi ba sabi ko gusto ko munang magpahinga?!" Umiling lang siya sa akin. "I'm sorry, but I won't leave you. One week is enough, baby. I'm always here, hindi kita pipilitin patawarin ako. Hindi mo rin ako mapipilit na umalis, I'm going to stay here whether you like it or not. So baby, I'm just starting." He said.

Gustong-gusto ko mahal pero hindi ko magawa dahil hindi ko kaya. Darwin ito tubig ipainum mo muna sa kanya para mahimasmasan. Akin na, ito mahal uminom ka muna tama na ang pag-iyak ok na ang lahat. Pariho na silang nakakulong. Makakabayad na sila sa ginawa nilang pagpatay kay Lolo. ABANGAN..

Just what? "Hoy, Alex! Anong mahihirapan? Palagi kitang natatalo dati 'no." Kaya ayaw kong kasama siya dahil puno ng kayabangan ang katawan niya. One thing na hindi niya namana kay Mason ay ang pagiging humble. Just a fact.

Trip lang? ********* Gustung gusto ko nang ichat si Kara pero pinigil ko ang sarili ko. Ayaw kong isipin nyang atat ako sa kanya o ano pa man. Hindi kami close para kumustahin sya o itanong kung bakit umalis sya agad. Alam ko na ang isasagot nya... 'kailangan ko bang sagutin yan?'

"Sorry, pero ang kailangan namin ay laro at hindi babae, kaya umalis ka na bago ka pa namin gawing pulutan este bugbugin." Inis namang umalis si Mindy, iniwan nya pa yong pagka-in nya dito sa table namin. "Shàngdì! Wǒ zhēn de bù xǐhuān fl mèi de nǚrén." (God! I really don't like flirty woman.) Same, ayoko din sa mga malalanding babae. "Bakit ba lahat nalang ng babae ay malandi?" "Abay ewan namin, ba't kami tinatanong mo ungas ka! Anong tingin mo sa'min babae?!"

"Aaah! S-sige pa, baby! Harder! Fuck me, harder! Deeper, honey! Make it faster!" Tila asong ulol sila pareho nang sabay silang labasan ng katas. Hingal na hingal at kapwa hinahabol ang paghinga nang sila ay matapos. "N-namiss ko 'to," nakangiti na sambit ni Romana. "Please, dumalaw ka rito nang madalas. I know mali ito . . . But I think . . . gusto na kita, Romana. Hindi ka nawawala sa isip ko."