Quotes About Breathing Novels & Stories

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

His chest rising and falling unevenly as he gasps for breath. "Are you playing, huh?! All along?! Pinagkatuwaan niyo lang ba ako? You were fucking bored at naisip niyong kunan ang mga sarili ninyo at..." marahas siyang bumuga ng hangin at umiling. Kitang-kita ko sakaniya ang panghihina at galit. Wala na akong makapitang mga salita para lang pakinggan niya ako.

Sagot niya, ngumuso ako at tinignan ang ilalim ng pool habang nakakapit at akala ko mababaw pero ang lalim pala. "Do breathing exercise, don't inhale. Do bubbles on the water." Lumunok ako at habang nakakapit ay ginawa ko ang tinuro niya pero nahirapan ako. "Wala bang mababaw?" Bulong ko. "What do you expect? The pool will adjust?" Napairap ako at pilit na ginagawa ang turo niya, halos 5 minutes kong ginawa 'yon, nakakapagod sa lungs.

Habang umaakyat kami, sobrang challenging. Ang init, pawis na pawis lahat. Yung iba nagdadaldalan pa, pero ako halos hingal kabayo na. “Camille… how… do you… breathe?” hingal ko. She laughed. “Relax, cousin. Don’t overthink. Just keep walking.” “Easy for you to say! Parang ang gaan ng paa mo. Ako, feeling ko may dumbbells sa legs.” Nagkatawanan yung nasa likod namin.

Isinandal niya ang likuran sa malambot na unan. ‘Relax, Melinda,’ paalala niya sa sarili. ‘Inhale.” Huminga siya nang malalim. ‘Exhale!’ Ilang beses niyang ginawa ang breathing exercise para pigilan ang inis na nararamdaman niya. Habang hinihintay niya si Agnes na pumasok sa kuwarto ay umayos siya ng upo at maingat na inilapat ang paa sa malabot na carpet.

Matatalino sila kaya alam kong naiintindihan nila kung bakit wala sa piling namin ang Daddy nila. "Mommy, I'm so worried about you. You always do the thing of taking a deep breath, you might get sick," nag-aalala na sabi ni Zamia. "Deep breathing is a sign of frustration or stress because of how naughty girl we are. I mean yeah, but sometimes Mommy is naughty too. But, I don't breathe deeply because I'm used to it," ito talagang bata na ito. She always has something to say. Magkaiba talaga ang mga ito ng ugali. Minimi namin ni Zaprine.

At some point, his lungs reminded him to breathe. Leopold sucked in a deep, narrow channel of air, too frightened of how bad things would hurt if he tried breathing normally. He blew it out, still frightened to move as he began cycling air in and out more rapidly. He could hear yelling, but he felt disconnected from all around him. At that moment, he realized Hiroshi, who had taken a similar blow in the dead center of her chest, wasn’t breathing. Oh my god! Leopold thought. “J-Julie!” he screamed through pain and sweat.

Ngumiti si Charlie at sinabi, “Siguradong iisipin ng mga ordinaryong tao na sobrang hirap ng technique na ito dahil kapag nagsasalita tayo, hindi natin maramdaman kung nasaan ang ating hininga. Pero, pagkatapos pag-aralan at sanayin ang mga breathing technique sa matagal na panahon, magiging dalubhasa ka rin sa mga breathing technique.” “Kapag dumating ang oras na iyon, makokontrol mo ang sarili mong paghinga at matutulak ito sa iyong abdominal cavity, o magalaw mo ang iyong qi nang malaya!”

“Nagtatrabaho, magtatanim sana ako ng lettuce. Hindi ba’t sabi mo, pagtrabahuhan ko bawat piso na ibabayad mo?” Lumukot lalo ang kanyang mukha. Napatingala ito habang nakapameywang sabay buga ng hangin. Tapos ay muli akong pinakatitigan. “That’s not what I–” hindi nito ituloy ang sasabihin at napasuklay na lang. “Ilang beses ko bang sasabihin sayo, you don’t have to do anything… Just breathe… ” sambit niya, at ramdam na ramdam ko ang frustration sa boses niya.

Ba't ko 'y-yon naisip? "Okay then." I mumbled and turned my back on her. I closed my eyes and practice my breathing exscercise for a moment. Ang isang paa ko'y nagsilbing suporta ko sa 'king pagtayo habang ang isa naman ay unti-unti kong iniangat at tinupi kapantay ng aking tuhod. I breathe deeply and released it. Dahan-dahan kong inunat ang aking mga kamay saka 'yon itinapat sa 'king dibdib at pinaglapat, animo'y nagdaral. Muli'y lumanghap ako ng hangin saka 'yon pinakawalan.