Inseparable Bros Novels & Stories

Ngayong wala nang ibang tao, oras na para sa masarap na bonding ng bagong kasal—na kahit ilang taon na silang nag-eenjoy sa isa't isa ay parang hindi pa rin nagsasawa. “Ang sakit ng katawan ko,” sabi ni Rain sa asawa nung makaalis na ang lahat. Inihiga niya ang mga binti niya sa kama at marahang hinilot ang mga 'yon. Hindi man lang tumingin si Jared sa mukha ng asawa. Ang atensyon niya ay nakapako lang sa malulusog na dibdib ni Rain na parang lalong lumalaki at sumisikip sa paningin niya. Hindi niya alam kung dahil ba 'yon sa hormones ni Rain, pero tuwing nakikita niya ang mga 'yon ay parang naglalaway siya sa sabik na dilaan at sipsipin ang mga 'yon.

-Sofia- Looking at my brother’s face, I couldn’t even explain his expression. He looked like he was about to lose his mind as well. Akala niya, mahal ako ni Josh. Akala niya, hindi ako sasaktan ng bestfriend niya. Nagkamali siya. Nagkamali ako. Pareho kaming nagkamali, at ngayon ay dalawa kaming nasasaktan.

Kinuha niya ang papel at ballpen na tinapon ni Martin sa harapan niya at taas noong nakatingin sa lalaki para ipakita sa kanya na wala na siyang inaatrasan, walang panghihinayang, kayang-kaya niyang makipaghiwalay sa kanya. Kapag naging toxic na Ang isang relasyon at wala nang pag-asa na magbago, mananatili ka pa rin ba? Mas mabuti na ang maghiwalay kaysa araw-araw kang magdusa na kasama mo ang tao sa iisang bubong na minahal mo pero ikaw lang ang nagbigay ng halaga at pagmamahal.

Napameywang si Roxanne at napaupo sa mesa, "May asawa ako at brother-in-law ko si Devon. Sana ma-gets mo 'yun, Tricia. Tsaka may trabaho pa tayo, kaya tama na ang chika." Kahit deleted na ang mga litrato nila ni Devon pero usap-usapan pa rin silang dalawa sa social media, mayroon pang gumawa ng isyu na hiwalay na sila ng asawa. Sirang-sira na naman ang imahe niya pero naglabas ang kanyang asawa ng statement para klaruhin sa mga tao na hindi sila hiwalay at maganda kuno ang kanilang relasyon.

“Ipinanganak ka lang sa pamilyang ‘to. Binigyan ka ng trabaho. Binigyan ka ng sahod. Binigyan ka ng chance. At sinayang mo lahat.” Doon na kumuyom ang kamao ni Riley. Maglalakad na sana siya palabas nang harangan siya ni Rico. Riley tried to walk past him. Rico stepped in front of him. "Move," sabi ni Riley. "No." "I said move." "And I said no." They stood there, face to face. Brothers. Same blood. Same parents. Same last name. But completely different men.

Ang obsession ay walang magandang maidudulot sa pagmamahalan ng isang tao kaya pinilit ng magkakapatid na gumaling at baguhin ang sarili nila dahil sa pagmamahal nila para sa akin. Hindi man sila lumaking perpektong mga lalaki, ay minahal ko pa rin sila at tinanggap sa buhay ko dahil gano'n sila kaimportante at kahalaga. Kung may darating pang hamon at pagsubok sa buhay namin kasama ang mga anak naming sina Hezekiah at Hershe ay sama-sama naming haharapin iyon bilang isang pamilya. Ako si Yareli Tamayo-Steffano at dito na magtatapos ang kuwento namin ng Steffano brothers.

Umayos na siya ng tayo at ibinalik na sa normal ang pagsasalita niya. "Pero, naging kayo talaga?" Nagkatinginan kami ni Cons dahil sa tanong niya, sabay tawa. "Yup! Pero hindi naman seryoso, we just tried. And it didn't work out. Diba, Cons?" "Yeah. Bored lang kami pareho nung time na 'yun. And parang wala pa yatang 1 month naghiwalay din kami kasi nga hindi kami meant to be, pero ever since then mas naging close naman kami. We may not be destined to be lovers, but we were definitely destined to be best friends."

Mabuti na nga lang at hindi ko hinayaan ang sarili ko na kainin ng lungkot at sakit ng pagtataksil. My body trembled slightly as memories of my mother resurfaced, but Emily’s voice pulled me back. “The situation between you and the Ferrero brothers is trending online,” aniya. “Doon ko lang napagtagpi-tagpi ang lahat at narealize na... imposible na talagang magkaayos kayo ni Mr. Ferrero.” Napangiwi ako. Inimbitahan ni Maximus ang medya at inaasahan ko nang magiging sentro kami ng kuwento sa publiko.

-=Ang's POV=- As much as possible ay pilit ko talagang iniiwasan si Miranda dahil ayokong magkasala, hindi ko maintindihan kung bakit ganoon na lang kalakas ang dating sa akin ng naturang babae, I hate her but I can't stop myself from lusting over her which is not right since she's my fucking brother's wife kahit na gaanon katindi ang disgusto ko dito para maging asawa ng kapatid ko. Actually nang magpunta ako ng US para pigilan si Anthony sa pagpapakasal kay Miranda ay agad ko nang napansin ang sexual attraction na nararamdaman ko para kay Miranda no wonder na madaming naloko itong mayaman at napapayag na mapakasal ang apat na lalaki bago ang kapatid ko, and imagine kami pa ni Atilla non at