Instrumental Halimbawa Novels & Stories

Subalit, ang pagkasuklam niya ay hindi dahil sa ako ay isang halimaw, kundi ang paraan ko sa pagsabi ng halimaw na para bang mababang uri na nilalang. "Imulat mo ang iyong sarili, Binibini" sunod na isinalita nang ekstranghero. "Hindi tayo basta mga halimaw lamang. Tayo ay mga matataas na nilalang na hindi dapat hinahayaang api-apihin ng mga katulad ng kulto rito" dagdag pa niya na may pagdura pa matapos sampitin ito. "Sabihin mo sa akin, binibini. Anong uri kang halimaw?"

litaniya pa niya sa isipan. "Pagdating ng instrumental ay talagang emosyonal na ako. Lalo na ‘yung last part, feeling ko ay totoo talaga kahit sa panaginip ko lang siya makakasama," dagdag niya ulit. "Wala na, totoo ng sumabog ang aking emosyon at nag-una-unahang tumulo ang mga luhang hindi man lang nagpaalam at parang iniwan niya talaga ako at sinaktan," wika niya at natapos na nga ang kanilang sayaw.

Sayawan sa aming b-baryo Orkistra ay nagkagulo-gulo Ang kanilang mga instrumento ay luma na at sintunado Ang drummer ay inuubo-ubo Hikain pa ang nagbabaho Saksoponista ay mga gago, Taga-turotot ay sira-ulo. Trampet ay kalawangin, barado at wala nang hangin Trombon ay yupi-yupi na rin ang taga-ihip ay bungal ang ipin Game na game na pagkanta ni mang Kulas habang umatras-abante at hindi mapirmi sa pagkakatayo.

ICZEH's POV i stop when my feet drag me to the music room. Matagal ko munang tinitigan ang pinto bago ko mapagpasyahan na pumasok. Kumpleto ang instrument. From small string to big string. Small drums to big one. Etc. Nandito na lahat. Sabagay, this is a prestigious school. Kinuha ko ang isang acoustic guitar saka gumawa ng melody. This is how i relieve my stress. Dito ko naibubuhos ang mga bagay na hindi ko kayang isatinig.

Kung iiyak lang siya'y walang mangyayari. Nakangiting ipinikit ni Psalm ang mga mata at komportableng sumandal sa sandigan ng couch, kasabay ang pagdaloy ng musika mula sa piano. It was a complex piece pero bawat tono ay tila pinag-ugnay sa bawat isa ng mga mahabang daliri ni Ymir na sumasayaw sa keys. Ang sarap sa tainga. Nakaka-relax. Para siyang idinuyan paakyat sa mga ulap at hinihele roon.

Napansin niyang masarap ang pakiramdam na makita ang harmony ng mga kulay, ng piano, at ng bintana na nagpapapasok ng liwanag. “Mas maganda pa nga sa iniisip ko,” bulong niya sa sarili, hinahawakan ang piano. Pinagmasdan niya ang liwanag na sumasayaw sa ibabaw ng keys, at naalala ang mga salita ni Harvey: “You are my Morningdew.”

“I miss you, I really miss you Amara. Halos mabaliw ako sa araw araw na hindi kita nakikita. Pakiramdam ko uhaw na uhaw ako, hindi ko pa kailan man naramdaman ito kahit na noong hindi ko pa alam na ikaw pala ang kapareha ko pero simula noong gabing yun. Noong gabing una kong mabasa ang laman ng isip mo ay halos hindi na ako makatulog, pakiramdam ko palaging may kulang. Kahit anong aliw ang gawin ko sa sarili ko ay hindi ko magawang magsaya o kalimutan ka man lang. Parang mababaliw ang buong sistema ko kapag nalalayo ka sa akin at hindi ka nakikita. Noong makita kitang nakasakay sa lobong yun, gusto ko siyang sapakin sa mukha at sabihin sa kaniyang akin ka eh, bakit ka niya sinakay na dapat a

Hindi naman gaano kalakihan ngunit mabigat pa rin, maya-maya pa’y nanlaki ang kan'yang mga mata nang lumantad sa kaniya ang laman nito. Sa natural na kulay nitong maihahalintulad sa basang lupa matapos ang mabigat na pagbuhos ng ulan, sa apat na kuwerdas nitong magkakaiba ang tumbas. Hindi namamalayang nasa mga kamay na niya ang biyoling iyon at tinutugtog ang isa sa mga pinakapaborito niyang piyesa. Ang unang himig na narinig niya mula sa isang intrumentong tulad ng hawak niya ngayon. “Mama? Why do you love listening songs without words?”

Hindi nga pala namin pinatay tong halimaw na to kaya hanggang nagyon ay buhay parin s'ya kainis. “Baby duon ka sa kabilang dulo samantalang ako naman sa kabilang dulo okay? Gagawa tayo ng paraan para matulungan sila. Tayo ang papatay sa halimaw habang nakatalikod siya”

Italic lol The more I walk, mas lalo na dumidilim ang paligid. Paunti-uniting nawawala ang hininga ko at para akong sinasakal sa dilim. Wala akong ideya kung may kasama ba ako o may tao ba sa harapan ko o sa likod ko. All I feel is a rough hand. Choking me he is trying to harm my eyes, pilit nyang dinudukot ang mga mata ko. Sa tuwing umiling ako ay nawawala ang kamay sa mata ko, pero mamaya ay nabalik din ito agad.