Into The Light Novels & Stories

Pumayag siyang samahan si Grady na maglakad lakad pero nagawa pa rin nitong magmatigas at hawakan siya. Dito na nagdilim ang itsura ni Grady habang sinasabi na, “Hindi ako nakikipagbiruan, Lolita. Isa na akong miyembro ng Temple of Light na nagsisilbi sa Goddess of Light kaya siguradong maganda na ang aking magiging kinabukasan.”

Nagmamadaling sambit ko ng maramdaman kong tila hindi niya ako papatakasin sa mga nag-aabang na tanong niya. Balisa akong pumasok sa loob ng bahay at saka sumandal sa hamba ng pinto. Umiling ako at hinawakan ang labi, kapagkuwan ay may isang ngiti ang sumilay sa aking mukha. I bit my lowered lip. Okay, Zhanea. Pabigyan mo siya sa gusto niya at pagbibigyan ka rin niya sa gusto mo. Oh! XAHEL! Humanda ka lang talaga sa akin. The one thing you can never give up on is the hope that there is light at the end of the tunnel because once the light is gone, finding your way out of the darkness could be never-ending.

--- At tila sinasadya niyang ipakita iyon sa camera. --- Naningkit ang mga mata ni Alexander. --- "Zoom in." --- Mabilis na inedit ni Monica ang larawan. --- At nang luminaw ang papel... Nanlaki ang mga mata ng lahat. --- May nakasulat na tatlong salita. --- UNDER THE LIGHT. --- Tahimik ang lahat. --- At doon napagtanto ni Alexander ang ibig sabihin. --- Hindi nasa lighthouse si Mia.

Parang gumawa kami ng sariling mundo kung saan kami lang na tatlo ang naroroon at nagyayakapan. "LUCERE, isang salitang Salamangka na nagbibigay sa atin ng kakayahan upang lumikha ng liwanag mula sa ating mga kamay," ani Maestra Markisha sabay pagpatay ang ilaw ng buong silid. Alas siyete ng gabi ang pasok namin ngayong araw sapagkat mas maganda raw gamitin ang salitang salamangka na nabanggit kapag madilim na ang buong paligid.

Handa ka na bang maging Lazarus ulit? Ang tanong na iyon ay a command. Ang light ay nagbigay ng pahintulot sa darkness na lumabas. Para kay Mariel, handa siyang maging monster ulit. Handang mag sunog ng tulay. Handang maging demon para sa salvation niya. Ang Lazarus ay hindi ego; ito ay isang tool. Isang weapon na ginagamit para protektahan ang Babaeng Hindi Dapat Binitawan.

Chapter 284 Chapter 10 Light POV Hindi ko mapigilan ang matawa sa mga pinaggagawa ni Janeth. Ang babae talagang ito, lasing na lasing pero tila may kakaibang enerhiya pa rin! By the way, ako nga pala si Light. Isa akong simpleng negosyante, hindi katulad ng kambal kong si Dark na isang malupit na Mafia. Ayaw ko ng gulo sa buhay, kaya pinili kong manatili sa mas tahimik na mundo ng negosyo. Pero ngayong nakikita ko si Sky—o si Janeth—mas nakakatakot siya kaysa kay Dark! Hindi maikakaila na may dugong maharlika siyang dumadaloy sa kanyang ugat, kahit hindi niya ito alam.

"It's been dark. All those years, but you came in the dark. You became my light at the same time, my darkness. You're my darkest light." I smiled at him. "You're my only light." I was happy and relieved that we really get back together. I looked at the window, it's still 3 in the afternoon, but I still thanked the stars for giving me this chance to be with him. I'm now with my star and we'll going to build our own universe soon. -end-

Para akong patay na bata. Sariwa pa sa akin ang lahat. Hindi ganun kadali mag move on. Napahiga na lang ako sa sahig na puro bubog. ( nakatagilid na higa ) ♩♪Never fade in the dark, just remember you will always burn as bright. You will always burn as bright. The Light behind your eyes The Light behind your ... Sometimes we must grow stronger And you can't be stronger in the dark When I'm here, no longer, you must be stronger, and....♩♬

“Promise me you won't tell anyone. I'm turning on the light.” “Promise na nga.” Mas dumiin ang pagpikit ko ng masilaw sa madilim na silid na biglang nabigyang liwanag. Medyo masakit kaya sinanay ko muna ang mga mata ko bago marahang buksan ito. Nang sa kalaunan ay iminulat ko nang maayos ang aking mga mata at pinagmasdan kong mabuti ang buong silid.

Pagdating ko sa venue ay agad akong sinalubong ng liwanag. Hindi yung simpleng ilaw lang. Kundi yung tipong halos nakakasilaw mga crystal chandeliers na nakasabit sa kisame, soft golden lights na tumatama sa bawat sulok ng lugar, at ang mga taong nakaayos, nakangiti, parang walang kahit anong problema sa mundo. Huminto ako sandali sa may entrance.