Novel & Cerita Into The Light

LULAN sa sasakyan ng sumundo sa akin patungo sa charity's party, hindi ko maiwasang mamangha sa mga ilaw na galing sa naglalakihang gusali. It gives light in the darkness. Yet sometimes, light can be blinding too.

What's that thang that's got me like "wow" I'm tryna beat, beat it up 12 rounds Girl, look at that body, I just gotta say Naghiyawan ang mga tao sa loob ng club. Napangisi siya. Kumakanta siya habang sinasabayan niya ng indayog ng katawan. Enjoy na enjoy lalo na tuwing lumalakas ang hiyawan ng mga tao na ngayon ay unti-unti ng dumarami.

"Ano ka ba, huwag mo na lang isipin ang bagay na iyan. Dahil para sa amin, kapatid ka na namin, alam mo naman 'yon, diba?" FAST FORWARD Masyado nang madilim ngayon, sinasabi ko na nga ba, gagabihin talaga kami ngayon. Nakarating kami rito ng payapa. Nakikita agad namin ang mga ilaw, may tao sa loob. Pero, bakit wala man lang inilagay si Josh, na bantay rito sa labas. Mas mabuti naman ito para sa amin, dahil madali kaming makakapasok, ngunit ipinagtataka ko rin ito. May iba pa kaya siyang plinaplano.

Dahan-dahan akong humiga sa tabi niya at pinatay na ang lampshade. Mag-isa akong nakatitig ngayon sa kisame. The glow-in-the-dark stars and moon made my heart smile and my mind to keep calm. It was a nice seeing. Isinadya ko pa 'yan dahil paborito 'yan ni Kristen. She was fond of stars and moon in the night sky. And just to stop her staying a little longer outside, pinasadya ko ang glow-in-the-dark na ito para sa kanya. In thay way, she'll stay here, lying in our bed while staring at the ceiling until she'll fall asleep. "But I'll be back later. I wanted to talk to you..."

Nasa madilim siyang parte kaya walang makakapansin sa kanya. "I'll change" Tumango si Light. Lumabas siya sa loob ng sasakyan. Mabilis akong nagpalit ng damit. Isang Black sexy cocktail dress. Sinabi ko kay Light na pumunta na kami sa club. Habang nasa biyahe nag make up ako ng makapal para hindi ako mamukhaan. Nag suot ako ng itim na wig. Napangiti ako nang makita ang itsura ko.

iyon ang tawag sa kanya ng sarili niyang anak. Kumirot ang puso ni Gabby. "No," sagot ni Gabby, ang boses ay malambot—isang boses na hindi pa naririnig ninuman. "I'm not the monster. Ako 'yung nag-ayos ng ilaw. Remember?" Napakurap si Lucas. "Light man?" "Yes," tango ni Gabby. "Light man. And I'm going to take you to a place with lots of lights and doctors. Okay?"

Nabigo ko ang mga lobong iyon na umaasa sa akin. Dahan-dahang pumikit ang mga mata ko kahit pinipigilan ko iyon. Pero bago pa man tuluyang pumikit iyon, bumungad sa mga mata ko ang matinding liwanag na nanggagaling sa buwan. Direkta iyong tumatama sa akin. Nakaksilaw pero ang hatid niyo'y kakaibang enerhiyang dumadaloy sa katawan ko. Pakiramdam kong lumulutang ako sa ere dahil sa liwanag na iyon. Ito ba ang senyales na mamatay na ako? Ito na ba ang kabilang buhay para sa mga lobo?

Pabaliktad kumbaga ang posisyon. "That glass is a one way vision reflected light. Hindi ka kita sa loob kapag umaga. Pero kapag gabi at may ilaw dito ay nakikita ka sa labas. Light reflected, meaning kapag may ilaw na mula sa labas ay makikita mo ang paligid dito sa loob pero hindi ka pa rin kita sa labas kahit gabi. Magsisilbing ilaw dito sa loob ang repleksyon ng ilaw sa labas. Pinasadya ko yan para kahit gabi ay hindi pa rin kita ang tao dito sa loob pero kita pa rin ang labas." "Wow, ang angas naman. Sino-sino pala mga kasama natin dito?"

Sa kanilang apat ay ito ang mahina sa kanila at lagi niyang pinuprotektahan. "I will!" Lapat ang ngipin na sagot ni Lights. Iginala niya ang paningin sa paligid. Kailangan nilang malampasan ang unang pagsubok upang makalabas sa tila rehas na nakapaligid sa kanila.

Kumukutitap ang neon lights sa signage, at bawat pagbukas ng pinto ay may kasamang bugso ng ingay, liwanag, at tawanan. Pagpasok nina Isabella, Jane, at Riley, agad silang sinalubong ng makukulay na ilaw at nagsasayawang mga tao. Mabango ang hangin sa loob—halimuyak ng mamahaling pabango, alak, at usok ng fog machine. “Yoooww! This is it! Welcome to the world, Isabella!” sigaw ni Riley habang humahataw ng sayaw kahit hindi pa sila nakaupo.