Invisible Words Novels & Stories

Gusto kong sumuka pero walang lumalabas sa bibig ko. Tutop ang ilong at bibig ay pumasok ako. Hinanap ko ang mabahong bagay at bigla akong napasalampak sa lapag ng makita ko iyon. Sa damit na suot ng bangkay ay kilalang-kilala ko siya. Ang Nana ko ang nabubulok na bangkay. Tumulo ang luha ko at akmang lalapitan iyon ng parang may invisible na bagay na naghihiwalay sa amin ni Nana. "N-Nana, imulat mo po ang iyong mata! Huwag ka pong magbiro ng ganito," umiiyak na sigaw ko. I tried to banged that invisible shield but I still couldn't break it.

aniya na may pamumuo ng luha sa gilid ng kaniyang mga mata. "Oo, ako nga ito si Ivan." Mahinang tugon ko sa kaniya na may pagtango ng aking ulo at may pagtulo ng luha sa isa kong mata. Sa mga sandaling iyon ay bigla na lang nagdilim ang aking mga paningin at nablangko ang aking isipan. Hindi ko namalayan na natumba na pala ako at kaagad ding nawalan ng malay.

"But I'm pretty sure, mas matutuwa ka mga sanga ng kapangyarihan mo." "Sanga? Ano 'yon?" kalmado na ang puso ko. At nakakahinga na 'ko nang normal. "Being unseen, invisible." "Invisible?” “Ah, ‘yong tulad ng sa ‘yo, Ma?" “Yes, and your Lola has it too. Being invisible is the best gift I know, and you will enjoy it, though it’s dangerous. Kapag nagamit mo ito sa maling paraan, maaring hindi ka na makakabalik sa pagiging visible. At tandaan mo, lahat ng kalakasan ay may kahinaan.”