Iris Chords And Lyrics 소설 & 이야기

Natagalan din ako sa pakikipagtitigan sa lulubog-lilitaw na maliit na guhit. Maghihintay ako. - Iris Wala sa sarili kong natipa ang mensaheng iyon. Siguro, ito yata ang gustong sabihin ng isipan ko. "Iris, kakain na tayo." Tawag ni Nanay sa akin na ikinagulat ko kaya't aksidente kong nai-send ang mensahe. "Inay ko po!" taranta kong usal. Napalunok ako ng sariling laway ng mabasa ko ang message sent. Binitawan ko ang cellphone dahil sa kaba parang ayaw ko ring hawakan ito dahil sa hiya.

"Paborito ko ‘tong song na 'to. Bagay sa boses mo." Tinry ko. Hindi ko alam kung anong lumabas sa bibig ko, pero nang matapos ko ang kanta, nagsigawan silang lahat. "Girl, seryoso ka? May boses kang kayang sumira ng puso," sigaw ni Iris habang humahampas sa likod ko. Napangiti ako. Parang ito yung validation na matagal ko nang hinahanap.

Irap na sabi niya. "E, bakit ba ka------" Hindi na niya ako pinatapos dahil kumanta na naman siya. May pakulot-kulot pa sa dulo. Psh!!! Ah, one has my name, 🎵 the other has my heart 🎵 With one I'll remain, 🎵 oh, 🎵 that's how my old heartaches start 🎵 You know one's got brown eyes 🎵 and the other's eyes are blue 🎵

Alam kong tumitibok ang puso mo. "Ilang beses akong lumuhod Lucas? Ilang beses akong nagmakaawa? Pero hindi mo ako narinig! Hindi mo man lang ako pinagbigyan ng pagkakataon para pakinggan ang hinihiling ko!" Napahikbi si Iris sa pag-iyak. Sabra siyang nasasaktan. Napahilamos siya sa kaniyang mga mata. Ang sakit sakit ng nararamdaman niya.

Hinaplos ang pisngi ko, hinalikan niya ang gilid ng aking bibig bago muling bumaling sa akin ang kulay abo niyang mga mata. "Wala kang kasalanan at wag kang hihingi ng tawad diyan. Kung hindi dahil sa relasyon mo ni Ethan, wala si Iris dito at hinding hindi ko pagsisisihan ang batang iyon dahil nagmamay ari siya ng bahagi ng puso ko."

Kasabay ng Wisteria, namumulaklak din ang iris sa iba’t ibang kulay, ngunit mas gusto niya ang matingkad na pulang iris—sumisimbolo ng matinding damdamin at masidhing pagmamahal. Ngunit ngayon, napapangiti siya nang mapait. Pakiramdam niya, nasayang lang ang lahat ng sakripisyong ginawa niya. Gayunpaman, hindi na niya mababago ang pangalang nakasanayan na niya. Hindi ito nakakulong sa anumang koneksyon sa taong iyon—at mas mabuti na iyon. Bigla, tumunog ang kanyang telepono, tinapik siya pabalik sa kasalukuyan. Sinagot niya ito, may bahagyang aliw sa kanyang tinig.

"Sige gawin mo! Masusunog mo ang mukha ko Pero hindi nangangahulugang sa pagkasira nito'y mamahalin ka ng lahat! mukha ko lang ang masisira habang ikaw wasak na ang buong pagkatao mo. mukha ko lang ang masusunog pero ikaw pati kaluluwa mo'y masusunog sa impyerno!" Lalong nagngitngit sa inis si ivy at gigil niyang itinapat sa mukha ni irish ang asido at dahan-dahan iyon na itinataob. Lingid sa kaalaman ni ivy na habang nag sasalita siya ay unti-unti ng nakakawala sa pagkagapos si irish. kinukuha niya lamang ang atensyon ng babae upang humaba ang usapan at tuluyan niyang matanggal ang pagkakabuhol nun sa mga kamay niya.

Tanong nya rito. Nang mapansin naman ni Iris na nagagalit na si Hendrix kay Althea ay agad niyang sinakyan ang pagkakataon. “H-Hindi, I deserve this. Kung ito lang ang paraan para mapatawad mo si Hendrix, then hit me. I’m willing to take the blame.” Muli itong umiyak. Kung kanina medyo nahirapan siyang umiyak, ngayon mas madali na dahil sobrang sakit ng mukha niya. "So, please—"

Ang kaninang mahihina kong hahulgol ay lumakas ng maramdaman ko ang init ng yakap sa akin ni Mama. "Ma, ikamamatay ko kapag nawala sa akin si Iris. Ikamamatay ko, Ma. Hindi ko kayang hindi ko siya nakikita. Hindi ko kayang wala ng sasalubong sa akin kapag nawala siya. Hindi ko kaya na hindi ko na maririnig ang tawa niya. Hindi ko kayang mawala sa akin si Iris."

“Lady Amanda, hindi madaling ibigay ang hinihingi mo.” “Paanong hindi madali kung sila, nakukuha nila agad-agad!” bulyaw ni Amy at sumimangot na naman. “Si Yeshua, may anak na sa babae niya. Si Archail, naipakilala na si Lyon! Bakit ang lahat ng pressure, laging nasa akin, ginusto ko ba ito?” Napapadyak sa marmol na hagdan si Amy dahil sa inis. “Lady Amanda, nakipag-usap na si Lord Armand sa mga Iris. Hindi ka naman pababayaan ng Big Boss.”