Isang Bala Ka Lang Part 2 소설 & 이야기

*insert song for this part ~ Bulong by December Avenue 🎶"Hindi masabi ang nararamdaman Hindi makalapit Sadyang nanginginig na lang Mga kamay na sabik sa piling mo Ang iyong matang walang mintis Sa pagtigil ng aking mundo."🎶

kandautal niyang tanong at mabilis na itinaas ang palda niya. Napasigaw siya nang tuluyan nang namatay ang ilaw at nabalot ng dilim ang lugar na kinaroroonan niya ngayon. "Do you want to play a game?" Nagtindigan ang mga balahibo niya sa batok nang marinig ang isang boses mula sa labas. Gano'n na gano'n 'yong narinig niya noon sa movie na Saw (2004).

Bago tuluyang sumabog. But I'm not yet done . "Love , Isa pa , sa ibabaw ka naman."I requested dahil bitin pa ako. He look happy . And ride on top of me. Isinandal niya ang mga binti ko sa braso niya bago muling umulos. Nang matapos ulit kami sa second round. May biglang kumatok. Malakas at parang nagma-madali. "Caspian! We need to hurry! Your mother was no where to be found!"

Napalingon ako sa pinanggalingan ng dumagundong na boses. Sir Justin! Ngi-ngisi-ngisi naman ang lalaking nag-ngangalang Jax at inakbayan si Isaiah. "Looks like we'll have the part 2 of Dela Merced and Cordova War. Who's in?" Parang tuwang-tuwa pa ito sa nasasaksihang tensyon sa pagitan ni Sir Justin at Isaiah. Samantalang ako, di na magkamayaw kakalipat ng tingin sa dalawa.

Naka polo at pantalon s'ya marahil kakagaling lamang sa panlilinlang ng mga tao. Fernando... Fernando Balagtas. Ang ama ni Isaiah at Ace. Naningkit ang mga mata ko nang lumapit s'ya sa aking harapan. Hindi nakatakas sa'kin ang baril sa kan'yang bewang. S'ya nga ang may pakana ng lahat ng ito. Marahas n'yang tinanggal ang panyo sa'king bibig. Naghahabol ng hininga ko s'yang tinignan.

Parang slow motion na sabay silang nag-angat ng tingin para lamang matigilan ng makilala ang babaeng kaharap. Ilang sandali rin nanatili sa mukha nito ang kanyang mga tingin bago siya ngumisi. "Oh, it's you!" Ngisi niya. "Ang babaeng kung saan-saan lang na natutulog.." --CYNTHIA--

Isang sipa sa ikalawa. Bumagsak silang dalawa sa sahig. Nanigas si Isabella. Hindi pa rin siya sanay makita si Caleb na ganito—walang emosyon, walang pag-aalinlangan, parang sanay sa ganitong klase ng laban. “Let’s go,” sabi nito. Tumakbo ulit sila palabas. Hanggang sa makapasok sila sa isang itim na SUV na naghihintay.

Napakurap kurap ako. “Just the two of us here right now. You heard that? Just the fvcking two of us. Ikaw at ako lang, walang istorbo, so remove those shorts of yours and let me fvcking eat you hanggang sa ako lang ang nasa isip mo kapag wala ako. I'll fvcking eat you until you say next time each other that you already miss me."

PILIPINAS YEAR 2022 ENERO "Hija, Diyos ko po, ayos ka lang ba?" Nabalik sa wisyo at bahagyang naigalaw na muli ni Calista ang kanyang katawan ng may isang matandang babaeng pasyente ang lumapit at humawak sa kanyang braso.

Halos iisa lang ang tanong nilang lahat at 'yon ay, "Bakit ka aalis?" Pero iisa lang din ang nagiging sagot ko sa mga ito na, "Basta. Ano ba kaya n'yo 'yan. Secret na malupet na lang." Nalulungkot din daw sila kasi mababawasan na raw ang mga kalog sa amin. I'll miss this second family of mine. "Uy, bal." Lapit sa akin ni Bella habang nakanguso. Nililigpit ko na kasi ang lahat ng mga gamit ko.