It's A Prank Novels & Stories

Mukhang hindi pa rin naka move on sa pangkwelyo ko sa kanya. "It's just a prank girl. Pasenya ka na kung pati ikaw nadamay pa sa kalokohan naming magkapatid." Shit Camilla, nakakahiya ka. Kwinelyuhan mo pa yung lalaking masungit yun pala prank lang. "Kanina pa kasi kami dito sa airport. Wala kaming ibang trip ni Kuya Cairo kaya yun. Pasensya na talaga."

depensa ko "Doing pranks is still consider as bullying. Ikaw Mark, habang patanda ka ng patanda, pasutil ka ng pasutil. Hindi ko na alam kung anong gagawin ko sa'yo. Tumatanda ka talagang paurong," sabi ni mommy na halata mong stress na naman sakin. Sorry mom, I have to do this. "Are you even listening?" Tanong niya nang mapansin n'yang parang wala akong pakealam sa sinasabi niya "Yes I do."

"Kung hindi namin aalisin ang virus, hindi mo magagamit ang iyong telepono." "Kung gano'n, anong silbi kung bawiin ko?! Sinong tarantado ang magtatangkang gumawa ng prank na ito sa akin?! Haha! Ang kapal ng mukha nilang subukan na pagbantaan ang aking buhay? Tignan natin kung mamamatay ba talaga ako sa loob ng tatlong araw!" Sabi ni Christopher, "Hahanapin ko ang taong ito!"

"Yes ma'am. Ako si kama+ayan. Ang susundo sa iyo." "Hindi. Ayokong pang mama+ay." Dinig ng mga mandirigma ang kapilyuhan ng kanilang amo. Tila napahagulhol ang matandang babae dahil sa prank call. Lumakas ang tawanan sa silid. Hindi nila lubos akalaing gumagawa ng mga prank call ang kanilang amo sa tuwing walang nakakakita sa kaniya.

Mahinahon kong tinanong sila, kahit puno ng poot at hinanakit ang puso ko habang nakatingin sa kanila. Paulit-ulit kong sinasabi sa sarili ko na baka panaginip lang 'to o di kaya ay prank lang nila sa akin, kahit malabo namang mangyari iyon.Pero umaasa ako na baka nga prank lang lahat. But the silence was too loud that it was starting to kill me softly. Natawa ako habang nakatingin sa kanila. "So no one will say that this is all just a prank?"

hindi na ako natapos sa sasabihin ko nang may marinig na sigawan ng mga estudyante dito sa loob ng gym. "IT'S A PRANK!!" sigaw nila. Nagtataka naman akong napatingin kay Dylan at.. "It's a prank, Magi." aniya saka ako hinatak paalis sa loob ng gym. Nakarating na kami sa labas ng campus kaya naman nagpupumilit kong binawi ang kamay ko sa kaniya saka siya inis na tinignan. "So prank lang? Hindi totoo na nakalimutan mo na ako?"

"E ba't hubad ako pagkagising natin?" "'Yon nga ang prank e." Kagat-labi na tugon niya. "What do you mean?" "Nagising ako ng madaling araw at syempre, hindi naman ako makakapayag na hindi ako makaganti sa kademonyohan mo sa akin kaya ayon, sinet-up kita." Panimula niyang paliwanag. "Hinubad ko lahat ng damit mo para mag-overthink ka ng malala pagkagising. Para isipin mo na may nangyari sa atin kahit ang totoo ay wala talaga. Syempre, para makatotohanan yong prank ko sa'yo, tinotoo ko 'yong mga signs ng pregnancy."

“Grabe ang mukha mo kanina, Stella.” “Ano’ng ibig mong sabihin?” tanong ko, iritado. “It’s a prank,” natatawa niyang sabi. “Selos na selos ka.” “Anastasia,” singit ni Randall. “Tama na.” “Relax,” sagot niya. “Effective, ‘di ba?” Hindi ako makapagsalita sa inis. “Anas,” sabi ni Randall, hinila siya palayo. “Labas muna.”

Napabuntunghininga ako sa sobrang kaba. At biglang nagtawanan ang dalawa! Just what the f*ck?! "Dad? Daddy?" Tanong ko pero tawa parin sila ng tawa. Napailing nalang si Mommy at pinipigilan na huwag matawa. Naku Mommy, baka maka utot ka diyan kapag pinigilan mo. Syempre hindi ko sinabi 'yon sa isipan ko lang ito. "Ito ang pang malupitan naming prank hahaha." Ang nakatawang sambit ni Dad.

angil ni Manuela na dali-daling umakyat na ng hagdanan kung saan halong inis ang kirot sa puso ang nararamdaman niya dahil kay Uno. A/N: IT'A A PRANK! HAHAHA Slight spg lang muna tayo hahaha