Novel & Cerita It's Where My Demons Hide Lyrics

My past isn't what you think it is. Be strong, be strong now Too many, too many problems Don't know where she belongs Where she belongs Be strong? Fucking be strong. I may look strong on the outside but I know that one push now can shatter my heart. Her feelings she hides Her dreams she can't find She's losing her mind She's falling behind She can't find her place She's losing her faith She's falling from grace She's all over the place, yeah She's lost inside, lost inside She's lost inside, lost inside

There are songs I must sing to you, there are melodies Sounding oh so sweet inside my solitude There are rhymes, there are remedies for a lonely heart May we never part for what we have is true Don't you know that time is as endless as forever So each day I love you just a little more You are my everything , you are my hopes and my dreams You are my everything, so each day I love you just a little more -Calloway Para sa nagmahal, nagmamahal at magmamahal

Kupido. *** Dahil hindi naman natutulog ang demonyo sinikap kong hanapin ang dapat hanapin... syempre hindi iyon world peace noh! demonyo ko tapos ihahangad ko world peace? ano bobo lang? "Pambihira naman! andito ka lang palang peste ka! pinagod mo pa ako sa kakahanap!" Reklamo ko habang nakapameywang

Her voice's so angelic that if only I didn't knew who she was, I will be fooled. You're not a voice You're just a ringing in my ear And if I heard you, which I don't I'm spoken for I fear Everyone I've ever loved is here within these walls I'm sorry, secret siren, but I'm blocking out your calls I've had my adventure, I don't need something new I'm afraid of what I'm risking if I follow you Into the unknown Into the unknown Into the unknown Oh oh, oh oh oh Oh oh, oh oh oh, oh oh

Pababa, taas ang ginawa kong paggiling dito. Hanggang sa habang gumigiling ako ng napakalambot. Unti-unti namang umaangat ang telang puti at lumantad na sa kanila ang napakaganda kong katawan. Para akong isang dyosa na bumaba sa lupa. Your eyes are where I'm lost in Underneath the chandelier We're dancin' all alone There's no reason to hide What we're feelin' inside Right now

When the visions around you Bring tears to your eyes And all that surrounds you Are secrets and lies I'll be your strength I'll give you hope Keeping your faith when it's gone The one you should call Was standing here all along And I will take You in my arms And hold you right where you belong Till the day my life is through This I promise you This I promise you

Pero paano nga naman niya makikita kung ni-hindi niya man lang ako magawang bisitahin? Iyong unang hiwa, hindi naman 'yon ang malalim at masakit. Hindi naman talaga masakit. Para lang siyang kagat ng langgam dahil dahan dahan lamang ang pagdampi ng panghiwa sa kinakabahang kamay ko noon, pero sapat lang 'yon para patahimikin ang mga maiingay na demonyo sa loob ng aking utak. Ngunit sa oras na ito, hindi sila mapatahimik, kahit gaano pa kalalim...kadami...patuloy lang sila sa pag-iingay, sa pagsasalita ng mga hindi nakakaakit na salita. Baka lahat ng tao may kaniya kaniyang demonyo, pero pinipili ko lang pakainin 'yong sa'kin? Baka gano'n nga?

Lumingon-lingon ako pero wala namang ibang tao kung hindi ako lang. “Who are you?” “Isa ka ngang Monte Carlo, lahat kayo tuso at mas masahol pa sa demonyo.” Palakas ng palakas ang boses na para bang palapit ito ng palapit sa akin pero wala naman akong ibang kasama roon. “Stop bullsh*tting me! Nasaan ka?!” “You can't escape any of this. Wala kang pinagkaiba sa kanila.”

Patuloy lang ako sa pagtakbo kahit pa hindi ko na alam kung saan pa ako patungo. Nang matawid ko ang damuhan ay mataas na kakahuyan ang tumambad saakin. Marahil ito ang tinatawag nilang gubat! Nakakatakot ngunit mas nanaig saakin ang takot na mamatay sa oras na maabutan ako ng demonyong humahabol saakin, kung kaya hindi na ako nagdalawang isip pang pasukin ang kakahuyan. “God help me, please..!” umiiyak kong anas habang patuloy sa pagtakbo ng walang eksaktong direksyon.

malakas na sambit niya dulot ng nararamdamang pinaghalong kaba at takot. “Hindi mo pa ba nahuhulaan? Gusto na kitang mapasaakin! Ang tagal-tagal ko nang naghihintay at nagpipigil sa ‘yo, at hindi ko na kaya pang pigilan ang sarili ko ngayon na hindi ka maangkin!” wika nito na may ngising demonyo sa labi. Sa awra nito ngayon, ay parang hindi na niya ito kilala. Para itong sinaniban ng demonyo.