Jacob From Twilight Novels & Stories

“Hindi ba ko pwedeng magkagusto sa isang tao?” “Talaga? Tama ang hula ko?” Medyo nagulat si Zuko. Ang Jacob na kilala niya ay matagal nang walang kaalam-alam sa pag-ibig. Inisip niyang magiging monghe si Jacob balang araw pagkatapos magretiro sa pagiging abogado. Hindi niya inakalang mahuhulog si Jacob sa isang tao. “S-Sino siya?” Hindi napigilang makitsimis ni Zuko.

Sa tindig niya doon ay naging bata at malinis pa itong tingnan. Dati niyang inakala na mahal na mahal siya ni Gabe at hinding-hindi siya magmamahal ng iba na kahit kasama niya si Jake, kompromiso lang ang lahat ng iyon at walang katotohanan. But Jake in the twilight was so attractive that people couldn't take their eyes off him, and there was a sense of pity for the world.

“Pakakasalan ko pa si Arya. Bubuo pa kami ng pamilya.” “Kung gano’n, kumalma ka. Tingnan mo nga ang hitsura ni Damon. Halos hindi na siya makalakad at halos hindi na makilala ang mukha niya. Alam mo naman siguro na may kaukulang parusa ang ginawa mo, oras na magkaso sa’yo si Damon," ani Jacob. "Ang kapal naman ng mukha niya kung magkakaso pa siya eh kulang pa nga ‘yan sa mga ginawa niya kay Ary—”

Inakbayan niya ako at hinigpitan ang pagkakahawak sa akin, na para bang sinasabing, "Sa akin 'to." Gulat na gulat pa rin akong nakatitig kay Dark. Nanlaki ang mga mata ng mga magulang na kaharap namin at tila tulala habang nakatitig kay Dark. Parang hindi makapaniwala sa kanyang presensya. Napangiwi ako sa kanila. Nakakairita, ang tatanda na pero naglalaway pa sa itsura ni Dark. It's disgusting. "It is true, Jacob?" tanong ulit ng Principal, habang mahigpit ang titig kay Jacob, isa sa mga bata. Napayuko ang bata, halatang natakot kay Dark dahil ramdam ang mabigat na aura nito.

Nasa hapag kainan na sila at patuloy pa rin ang pagkukwento nina Jenny at Jacob. Yes, magkambal sina Jenny at Jacob. Siya ang anak ko kay Evelyn, iyon ang sabi ni Evelyn wala kasi akong maalala simula nung nagka coma ako at nagka amnesia. Mababait ang mga anak ko pero hindi talaga maiiwasan na may mga personalidad sila nag magkaiba. Si Jacob ay introvert at si Jenny naman extrovert. Tahimik lamang si Jacob, hindi siya iyong tipo nang bata na nakikihalubilo sa ibang mga bata, nakikiramdam muna siya bago siya nakikipag kaibigan pero pag hindi niya feel ang isang tao ay ayaw talaga niya. Si Jenny naman ay pala kaibigan kahit hindi pa niya masyadong kilala ay siya ang unang nakikipag kaibigan di

'' I proudly nodded. ''Yes! Isa pa ay ikaw rin ang pinakagwapo sa mga naging crush ko!'' his brows furrowed. ''You had a crush on other man except me?'' tila nagtatampo na sabi nito. Natawa naman ako. ''Oo!'' sinamaan ako ng tingin nito. ''Who are they?'' iritadong tanong nito. ''Si Noah Schnapp, si Jaeden, si Edward yung nasa twilight at si Casper sa movie nung naging tao na siya! They are all good-looking!'' umirap ito.

asik na niya sa akin. "Hindi ninyo ako maintindihan eh!" naiinis ko na ring sagot. Papadyak akong humakbang pabalik sa upuan. Tumulis ang nguso ko sabay halukipkip. Hmp! "Hindi naman ako takot na hindi matuloy ang kasal ngayon. Nag-aalala lang ako sa kambal at kay Jacob." Bumukas ang pinto at dumungaw si Jacob. May bahid ng dugo ang kanyang damit na suot. Napatutop ang kamay ko sa nakaawang na labi.

Agad itong napatingin sa kanya, habang napa-hawak ito sa batok. “Fvck! Sino ka?” Wika nito, habang mabilis niyang pina-amoy rito ang panyo na hinanda niya na may amoy ng pampatulog. ‘Akin kana ngayon Jacob, at wala ng ibang pwede pang mag-mamay-ari sa ‘yo Mahal ko..’ Hinalikan niya ito sa labi, habang mabilis niyang tinawag ang mga tauhan niya.

The headlights washed over me for a brief second, blinding, and I instinctively lifted a hand to shield my eyes. Huminto ang kotse sa harapan ko. At nang dahan-dahan kong inangat ang aking ulo para makita kung sino ang lumabas mula doon... ay nakita ko si Jacob. He was standing there, framed by the streetlight, jacket half-buttoned, shoulders tense like he’d been bracing himself for something the entire drive. His eyes found me instantly, like he’d already memorized where I’d be sitting. Something in me broke completely.

Nang makaramdam ako ng antok, ipinikit ko na ang aking mga mata at ilang sandali pa ay tuluyan na akong nakatulog. Kinabukasan ay tanghali na ako nagising. Nakabalot sa kumot ang katawan ko. Nang imulat ko ang aking mga mata, nakita ko agad si Jacob na nakaupo sa couch sa loob ng kaniyang kuwarto. The only thing that he wears is his boxer shorts. Walang damit pang-itaas. He was holding a mug with coffee, I guessed, while his eyes are fixated on me. “Good morning, baby.”