Novel & Cerita Japanese Nicknames

'Pag di ako makapagtimpi, tiniris ko na siya. "Slave mong mukha mo. Syempre, birthday ni JK kaya deserve niya ng gift. 'No problema do'n?" Umusok yata ang ilong niya. Lahat ng linya sa mukha niya'y kumunot. "And now, you call him so casually. Kailan ba kayo naging close ni JK?" "Bawal bang tawagin siya sa nickname niya? Iyon naman diba ang tawag ng lahat sa kanya?" Banat ko.

“Good job again, Eli.” I nodded. “Thanks, Jules.” “See you around, Damien,” dagdag niya bago siya tuluyang umalis. Damien watched him go, expression unreadable. Nang makalayo na si Julian, Damien turned to me. “He calls you Eli?” I blinked. “Yeah. Nickname ko ‘yun since childhood.” “I see. Second name nickname basis...” His tone was light, but his jaw tensed for a second. “So… Julian.”

nauutal na tanong ni Lalaine na para bang hindi makapaniwala. “Yes, hija. That's your beautiful name,” tugon ni Kenji. “Sa ating Japanese, ang ibig sabihin ng pangalan na Keiko ay “blessed child” o pinagpalang anak. Ang mommy mo ang nagbigay ng pangalan mo. Well, siya naman ang nagbigay sa inyong tatlo ng mga pangalan,” natatawa pang kuwento ng ama. “Napakagandang pangalan...” wala sa sariling usal ni Lalaine.

“Hindi pa, pero kung babae, anong gusto mo?” “Manika ka edi Barbie siya!” saad ko na nagbibiro. Napahagalpak naman ng tawa si Manika. “Loko! wag mo naman isunod sa pangalan ko!” “Eh paano pag lalaki?” “Gusto mo i-junior mo sayo, Sanjo Jr.” “Ayoko! pangit na nga ng pangalan ko iju-junior mo pa!” “Hmm, parang gusto ko yung Nik-Nikki or Nicolai.”

animo’y natatawa kong turan but he scoffed at me. “If you really want Kicchan to be yours then collect yourself together, asshole. Saka ka na magyabang sa akin kapag nasa tamang pag-iisip ka na, Okuda Ryuichi-chan,” hamon nito sa ‘kin at pagkuwa’y ngumising parang baliw. “I really hate the way you put ‘-chan’ on every person’s name but wait and see. I’ll become Shimada-senpai’s one and only Alpha.”

"Watashi wa daijōbu." (I'm alright.) sabi nito at kumuha ng pamunas sa pocket nito at pinunasan ang dugo sa ilong nito. Nagulat siya nang magsalita ito ng nihongo. "Nihonjin desu ka?" (Are you Japanese?) "Hai watashi wa onamae wa nan desu ka?" (Yes I am. What is your name? ) nakangiting sabi nito. "Watashi no namae ga Haven."

"Anong tawag mo sa akin?" Bumuntong-hininga siya. "I called you Z." "Huh? Bakit?" ako naman ngayon ang nangunot na ang noo. "Marami ng tumatawag sayo ng Adam, same goes with Zhymian, Tora gave you the nickname Az, siya lang ba pwedeng gumawa nun?" mataray na pagkakasabi niya pero mas napangiti ako. "Hindi naman. Okay lang sakin, mas okay pa kaysa mokong, tanga, gago o fuck you," tumingin ako sa kanya. "So pwede rin ba kitang bigyan ng nickname?"

""ハニーさん" (Hanii-san) is a playful and affectionate way to call your wife "honey" in Japanese. Adding "さん" (San) gives it a respectful and endearing tone, making it sound both cute and polite. It's a sweet, informal term that can be used in a loving relationship!" "Loving relationship?" huling basa ko sa naging resulta ng G****e.

Napailing ako dahil nahihirapan pa siyang bigkasin ang ibang salita niya. “It’s Ate Nica, baby. Not just Nica. You can’t call elders just their names here in the Philippines. You should put “Ate” or “Kuya”, or “Tito” and “Tita” before their names, okay?” “Weild,” she commented. “That’s not weird here, baby. It’s a way of respect here. You should know that, okay?” “Hmmkay,” maarteng aniya na ikinailing ko na lang.

“Kon'nichiwa.” Ani ng cute na boses ni Misaki bago ngumiti sa lalaki na nanatiling nakatulala sa kanyang mukha. “S**t! M-Multong Japanese!?” Bulalas ng binata na hindi makapaniwala na totoo palang may multo.