Japanese Nicknames 소설 & 이야기

Sabagay, hindi naman pumapasok sa isip niya na magiging mayaman siya o kung ano pa man. Sa dami ng kanilang kinakausap ay sawakas dumating na sila sa tao na pinakang iniiwasan niya—si Eamon. “Hi couz! Musta naman ang pag indian sakin kagabi?” taas kilay na sabi ni Nikiro. “Whatever Nik,” nickname na tawag ni Eamon sa kaniya. “I guess you are right, namamalikmata lang ako kagabi. Then after that umuwi na ako para magpahinga, di na kita nasabihan.”

What am I thinking? “Hello, earth to Shani?” Napaiwas ako ng tingin. Wait, tama ba yung narinig ko? He called me Shani? “How did you know my nickname?” Takang tanong ko sa kanya. “Heh? That’s your nickname? Hinulaan ko lang ‘yon kasi Shaniqua, diba? Edi Shani for short,” he smiled. Damn. Ang ganda ng ngiti niya. “Sabi na eh, crush mo ako, titig na titig ka sa akin eh,” he smirked kaya napakagat ako ng labi.

Ideal siya ng nakakarami ngayon sa totoo lang. "Mikee...Calm down. 'Di ko siya admirer. Pinsan siya ni Rare." nakangiwi kong sambit kala ko kapag nalaman niya babait ito pero nagkamali ako dahil mas sumama ang tingin niya kay Kenji. "What pinsan niya 'tong pesteng hapon na 'to?" "Mickey." pagtatawag pansin ni Kenji. "Mikee." inis na pagtatama ni Mikee sa pangalan.

Napakunot ang noo ko pero agad din akong natawa nang dagdagan niya: “Short for… kapatid.” Nagkatawanan silang lahat, pati ako napahagikhik. Grabe, may backstory pa ang nickname niya. Parang gusto ko ring malaman kung paano nila naisip ‘yon. “Chari po,” sunod na pakilala ng isa na halos kopyang-kopya ni Mira ang features. Magkapatid siguro ‘to. Ang cute nila, parang mini-me version ng isa’t isa.

"Baka'iroo" sabi ni Mafuyu. [baka'iroo/baka yaroo] your idiot in japanese. "Ayan kana naman Mafuyu, nagsasalita kana naman ng salita nyo. alam mo naman nasa pilipinas tayo mag japanese ka."-Lance. "Sorry naman. kakagaling ko lang kasi sa meeting, lahat sila mga japanese. syempre mahahawa ka talaga."-Mafuyu.

MULING MAGING AKIN Chapter 41: ARYM ZCHRYNNE “MaiMai” – . . . “Hon? Tanong ko lang, bakit nga pala MaiMai ang nickname mo? Parang ang layo naman kasi sa buong pangalan mo, Arym Zchrynne.” Curious na tanong ni Jasper habang ngumunguya pa. Tumingin naman ako sa kanya at napaisip kung kanino ko ba dati na kuwento yun noon.

sambit ko habang nakayakap sa kaklase ko. "Stop hugging me Dion," pagpigil sa akin ni Akihiko. Kita niyo na? Gwapo sana kaso buraot. "Alam mo may pet name ka na sa akin," imporma ko sa kanya habang nakapameywang. "Simula ngayon WaBu na itatawag ko sayo. Short for gwapong buraot." "Whatever," tipid na tugon ni Akihiko at isinukbit ang bag niya sa balikat nito.

“Nagkakaintindihan ba tayo?” “O-po.” “Good. Jaja, paki turuan na siya ng mga dapat niyang gawin.” “Sige, Ma’am!” magiliw na sabi ng nagngangalang jaja. “Hi! Ako si Jasmine. Pwede mo akong tawagin sa nickname kong Jaja.” I shake her hands for formality. Nagpakilala na rin ako.

“Now why don’t you train yourself to call me Jeon Kenneth instead of Sir, That Sir thing annoys me! It sounds old you know or you can call me by my nickname” “Nickname sir call you” shunga shungang tanong ng dalaga. “Yes hi, I’m Jeon nice to meet you” biro nito na sinakya naman ng dalaga. “Hi, I’m Trish nice to me you too Jeon” sagot ng dalaga sabay tawa. Muling tiningnan ng pailalim ang amo. Natural ang saya sa mukha nito hindi pilit. “Alright, I like it this way, and I love how you laugh”

Siya ba ‘yung Japanese friend na madalas niyang kasama? Huminto kami sa isang area tsaka siya may tinuro na sinundan ko naman ng tingin. Kumakaway si Orange habang nakasuot ng ngiti. "Yuuki!" Tawag nito sa kaibigan niya kaya lumingon sa kanya ‘yong taong tinatawag niya at ngiti rin itong kinawayan. Ah, ‘yung kaibigan niya nga ‘yung tinutukoy niya.