Japanese Words In Tagalog Novels & Stories

"W-Waeyo?" "Ako lang ang dapat na tamatawag sa kanya ng Waj!" nakanguso pang sabi sa kanya ni Eun-Ji at hindi ko mapigilang ngumiti ng palihim. Lice stared at her, confusingly. "W-What did you say?" she asked. "What? You didn't understand that? I thought you've already understand tagalog because you keep on talking one lately." saad ni Eun-ji. "Ah, that? HAHAHA! I only knew tagalog words a little bit. I just learned 4 words this day---Opps! I mean yesterday." she answered, gesturing her hands.

Lumitaw sila sa kanilang harapan na parang mga multo. “Hating-gabi na. Sino kayong mga taong nangangahas na sumubok na pasukin ang Higurashi Shrine?” Ito ay nasa wikang Hapones, at ito ay sinasalita nang mabilis. Buweno, hindi ito maintindihan ni Alex.

tanong sa 'kin no'ng waitress. Tinitigan ko ulit 'yong menu na ang hihirap talaga basahin. Tinuro ko na lang yung picture kaysa mamali ako sa pronunciation. Naka-english words naman pero 'yong pagbasa ay chinese, kaya nakakabulol lang. "Ito po, saka ito, saka ito rin... tig dalawang order." "How about drinks po?" "Do you have corn shake po?"

sabi ni Kuya Phillip. “Congrats, bayaw!” sabi naman ni Kuya Hunter. “Mommy? What is bayaw?” tanong ni JJ kaya biglang humalakhak ang mga magulang at kuya ko. “Bayaw, is the tagalog word for brother-in-law.” paliwanag ko kay JJ. “Yan ang sinasabi ko! Konti lang ang alam ni JJ na tagalog words.” sabi ni James. “Baka mas marami pang alam na bisayan words yan dahil kina yaya at inday!”

magalang nitong wika. Nahihiya nitong inabot ang isang red box na may kalakihan. “Nag abala pa kayo, paki sabi sa daddy mo at buong family ninyo na..” putol ko at ngumiti ako. “Konotabiha okurimono o itadaki, makotoni arigatōgozaimasu. Kisha no moderu o tsutome sasete itadaki kōeidesu.” (Thank you so much for this gift. I'm honored to be a model for your family company.) pasasalamat ko sa wika ng Japanese.

At marahil… Marahil, may kailangan pa akong malaman bago ako makalabas. O bago ako tuluyang makulong. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot. Sa ngayon, isang bagay lang ang sigurado: Hindi ito simpleng bantay-sarado. Hindi ito simpleng pagkakakulong. Ito ay isang larong may mas malalim na dahilan. At ngayon, mas kailangan kong magmasid — hindi lang sa mga tauhan, kundi sa mga salita, sa mga tingin, sa mga ngiti… lalo na kung galing sa isang taong tulad ni Nanay Solen.

Natatawa naman nitong tinaas ang dalawang kamay. "Uy, Hudyo, anong usapan natin last year?" tudyo nito. Nangunot ang noo niya. "Hudyo?" Nakangiting tumango si Joseph. "Hudyo. Jew. Tagalog ng Jew ay Hudyo." Humalukipkip siya. "Matutuwa na ako niyan?" At umirap.

"Does that mean you also understand Japanese words like what I said earlier?" Siguro lahat ng pinsan ng crush ko ay puro english speaking. Paano pa kaya kung ipakilala niya ako sa magulang niya o sa buong angkan niya? Eh, 'di tuluyan na talagang dudugo ang ilong ko. "Mga basic lang alam ko," napakamot ako sa ulo. Hindi naman kasi ako lumaki doon kaya hindi ako makapagsalita ng diretso ng Japanese word.

Ang babae naman ay nginitian lamang ako. "Magandang hapon din po." Sagot ko. Sa ilang araw na pananatili ko dito ay may ilang bisaya words na din naman akong naiintindihan. Bisaya words like what the old man just said, as well as Maayong Buntag which means Good Morning and Maayong Udto which means Good Noon. I was about to ask them kung ano ang kailangan nila when I felt Deolino's presence behind me. I even flinch when he spoke.

"Natural nagulat ako Gen. Baka mamaya tiyanak pala yan at mangagat." "Walang tiyanak rito. Walang aswang. Halimaw meron." Sagot nito. "Alam mo nakakapagtataka lang na alam niyo yung mga folk tales. Alam niyo ba ang gamit niyong salita eh tagalog? Di ba pwede naman korean, japanese, russian, italian... Bakit filipino at english?" Nagtatakang tanong ko. Syempre pilipino ako, ngayon lang ako nagkataong magtanong rito.