روايات وقصص ضمن Japanese Words In Tagalog

Sagot naman ni Ryujin. "Pasalamat ka, sinuntok mo lang. Paano kung sinipa mo? E di, lumpo ka na ngayon?" Pang-aasar ni Misha kay Ryujin. "Baka!" Stupid. Sagot naman ni Ryujin na masama ang tingin ngayon kay Misha. "Ha? Anong kinalaman ng baka rito sa usapan natin? Tss, abnormal." Sagot naman ni Misha na mukhang hindi alam na Japanese swear na yung sinabi ni Ryujin.

"Alright. Tatapusin ko lang itong mga papeles na kailangan kong pirmahan. Then we'll go, okay?" "Okay! Ay! Wait, I have something to sabi!" "Ano na naman iyon?" Naupo ako sa tabi niya at kumain din ng tsokolate. Excited siyang humarap sa akin. "Did you know, hubby, we are so bagay talaga!" "I know." "Hindi! I'm talking about our pangalan! Kasi my name Yuji is from a Japanese origin na ang isa sa mga meaning ay second!"

Takoyaki. "Good Morning Mr. Villa." bati nito sa amin. "おはよう(Ohayo) " bati nito Mr. Takoyaki.. "Have a seat sir." wika ng kasama niyang transalator. Naupo na kaming dalawa ni Kat. At nakikinig lang ako sa sinasabi ng translator nito. Although nakaka intindi rin naman ako ng japanese language. Tagilid lang talaga kay Mr. Takoyakishima na hindi marunong sa english at tagalog kaya mabuti na lang kasama niya ang transalator niya. Marami pa kaming napag usapan about sa business ko na minamanage at gayon din naman siya..

Gumapang ako paakyat sa kama at nilokot ang sarili kong katawan. Masaya ako na malamang narito lang ako sa Davao. Ngunit hindi sila nagsasalita ng Bisaya, sa halip ang naririnig ko ay Japanese language, kaya hindi ko naintindihan ang ibang mga salitang sinabi nila sa pamamagitan ng drugged-induced haze. Dapat pala ay mas nagsanay ako noon sa isang klase sa "Japanese Language" sa halip na "English". Karamihan sa mga taong nandito ay mga bisaya, ngunit di ko lang akalain na kaya din nilang magsalita ng "Nihongo"

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

“Ano nga ba niya ako? Hmm. Maybe her ‘knight in shining armor’? Am I right, Imouto?” Napabaling ulit ako sa kaniya, hindi makapaniwala. His lips twisted as he wiggled his brows. Imouto? Ano nga bang ibig sabihin noon? Japanese nga pala siya. Baka language nila iyon? Hindi ko alam. Wala naman akong ibang alam na language bukod sa English, Tagalog at Bicol.

"Don't be, just feel at home, Mara. Huwag mong tingnan na iba ka. Pamilya tayong lahat." Sumabat bigla si Quil. "I don't understand, the two of you. What's 'pamilya' means?" Curious na tanong nito. "It means family, Quil." Sagot naman ni Mara sa paslit. "Oh, is that Spanish? Familia, right?" Natawa si Mara, ang talino talaga ng batang 'to. "Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?"

Maaliwalas ang paligid ngayong hapon at mula rito sa teresa ay kitang-kita ang yaman ng San Jose, mga kulay gintong palayan at berdeng mga puno at iba pang natitirang tanim. "Thank you," mahinang usal ni Lance saka nanatili ang braso nito sa baywang ng asawa. Mas lalo lamang akong nasasaktan. "Oh, please, you two get a room," naiinis kong sabi at sabay silang natawa. "Ano ba kasing problema?" At sa wakas ay nakamusta na ako ng aking pinsan. Akala ko'y maglalandian na lang silang dalawa.

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”