Jeepney Driver Novels & Stories

sabi ni Jopay kaya sinita siya ni Nanay. “Iha, may ibang kasama tayo, nakakahiya sa driver ni Sir Keilys,” sabi ni Nanay habang tinitignan ng seryoso si Jopay. Natahimik tuloy ang gaga, habang natatawa naman ako. “Okay lang naman po,” sagot ni Manong Egay na palaging sumasakay lang sa trip ng mga taong nakakasama niya. “Pero, grabe, ngayon lang ako nakasakay sa ganitong magarang sasakyan,” sabi naman ni Tatay. “Hanggang jeep at tricycle palang kasi ang nasasakyan ko,” dagdag pa niya.

sabi ko sabay abot ng isang libong piso. Kumunot ang noo ng jeepney driver nang nakita ang pera ko. "Wala ka bang barya riyan, hija? Bente pesos lang ang makukuha sa pera mo. Mauubos ang perang panukli ko." "Wala po akong barya, Manong. Ito lang talaga ang meron sa 'kin -" "Bayad po, Manong. Ako na lang po ang magbabayad sa pamasahe niya."

Itinago ko sa aking bag ang mga papel at nagtungo na ako sa terminal nang jeep. Habang nasa byahe ay hindi maalis sa isip ko si nanay. Nawala lang siya sa isipan ko nang huminto ang jeep. Napalingon ako sa driver nang magsalita ito. "Ma'am, pasensya na po. Ibabalik ko na lang po ang kalahati nang pamasahe nyo, hindi ko na po kayo maihahatid hanggang terminal papuntang barangay Luya, nag-iisang pasahero ko na lang kasi kayo, wala na akong mapapasakay na iba, malayo pa kayo kaya lumipat na lang po kayo sa ibang pamasahero pasensya na." Iniabot sa akin nang driver ang kalahati nang pamasahe ko. Hindi na ako nagreklamo, naintindihan ko siya malayo pa kasi ang lugar ko. Lugi siya kasi nag-iisa la

" Sagot ko naman. Ng mapuno na ang Jeepney ay umalis narin ang sasakyan, Nakarating kami ng bayan ng Labo. "Mga hija, ang alis ng Jeep pauwi ng Baay ay Alas Dos ng hapon, kaya dapat bago mag Alas Dos ay naandito na kayo." Wika ng driver. Tumango lamang kami ni Szarina. Hindi ko kabisado ang bayan na ito, Magtanong tanong na lang ako kung nasaan ang palengke, nakalimotan ko kase na magtanong kanina kay aling Juana.

Tipid niyang sagot. Hinawakan ko ang kamay niya at lihim akong napangiti nang hayaan niya ako. Hindi ko binitawan ang kamay niya hanggang sa makasakay kami ng jeep. We've been living our lives in the province, so we're not that use to this kind of environment. Yes, there are jeepneys in Antique, but most of the time tricycle is the transportation we used. Sumasakay lang kami ng bus, van, o jeep kung malayo ang pupuntahan, o wala na talagang choice dahil walang tricycle na dumadaan.

Napakamot sa ulo si Keiv. "Pasensya na." Sabi ng driver. "Wala talaga." Tahimik pero maya-maya... Napabuntong-hininga si Keiv. "Sige. Lahat na lang ng nasa jeep." Nanlaki ang mata ng lahat. "Ha?" "Ako na. Libre ko." Tahimik. Pagkatapos... sabay-sabay na nagtawanan ang mga pasahero. "Boss!" Sigaw ng driver.

NASA labas narin Ang driver Niya at hinihintay siyang lumabas. "Tara na joey". yakag nito sa kanyang driver. Tumalima Naman Ang driver Saka pinaandar na Ang sasakyan. Kapag weekends Kasi ay pinapa-dayoff Niya Ang kanyang driver dahil marunong din Naman Siyang magdrive at ayaw Niya itong abalahin kapag my personal na lakad.

Sagot niya sa driver. "Anong pinagsasabi mong bata ka! nasa pilipinas tayo tapos ibang wika lumalabas jan sa bibig mo? Siya Sakay na madami pa akong ihahatid na pasahero!" Napipilitan na sambit ng driver. kaya masaya naman itong nag lakad papunta sa likod dahil nandon ang pintuan ng jeep. Pag sakay pa lang niya ng jeep ay binati niya ang mga pasaherong naka upo na habang naka tingin sa kanya.

Baka makahabol sila! Pigil hininga kong tiningnan sila na kasalukuyang tumatakbo, kinakabahan na baka maabutan ako. Gano’n na lamang ang pasasalamat ko dahil hindi sila nakasakay ng jeep. Parang kalahati ng buhay ko ay nakasalalay sa jeepney driver. I mindedly thank him for helping me unknowingly. Makakahinga na ako nang maluwag.

Ang paghingi lang nito ng simpleng paumanhin ay lumalambot na siya agad. "Ooo-kay," pagsuko ko rin at pomormal na ng upo katabi si Jethro sa driver's seat. Agad naman nitong pinatakbo ang jeep.At tahimik naming binagtas ang daan pauwi ng aming munting bahay.