Novel & Cerita Jeepney In Tagalog

“P-po?” “Sugata o kesu.” Hindi ako masyado magaling umunawa ng mga salita ng Japanese pero ang binanggit niya ay mas lalong nakapagpataas ng kilay ko. Sugata o kesu means to disappear. Anong ibig niyang sabihin? Sinong nawala? My eyebrows furrowed as I look at her. “A-ano po yon?” muli kong tanong dahil hindi ko siya maintindihan.

"o siya sige anak bahala ka. Bilisan mo lamang upang hindi ka mahuli sa pag daan ng jeep ni mang isko.." Mahirap kase makasakay ng jeep dito sa amin papuntang maynila. Once a day lamang kung may bumiyahe dito sa amin na jeep, dahil bukod na sa lib-lib ang aming lugar ay kaunti lamang din ang mga nakatira.

"Your cheap car? I think, your car cannot be fixed anymore. Mas bagay siya sa junkshop." Pagkasabing-pagkasabi niya nung 'junkshop' ay PAK! Kaagad na dumapo ang kanang palad ko sa pisngi niya, Sa maganda pero gago niyang pisngi. Walang modo itong kausap ko eh kaya dapat lang na sampalin para maturuan ito ng leksyon.

Ang sabi ni Abuela ay hindi na kami mag-uumagahan sa mansyon dahil nagpahanda siya kung saan man kami pupunta ngayon. Lumapit ako kay Abuela at hinalikan siya sa pisngi, wala si Lolo dahil naunang umalis kaya ang kasama ko ngayon ay ang mga pinsan ko, ibang katulong at si Abuela. Sumakay na kami sa malaking jeep, dalawa ang nilabas dahil hindi naman kami kasya sa isa lang. Iyong jeep na nakikita ko rin sa Manila ay siyang ginagamit namin.

Halos magkakalahating oras ata kaming naglakad sa initan, tapos ito naman, ilang minuto na naman kaming nagtatalo dahil lang sa kung ano ba ang dapat naming sakyan. "I-try mo rin kaya minsan. Masarap kaya sumakay sa jeep. At saka, grabe ka naman maka-mabaho sa jeep. Hindi naman mabaho sa loob ng jeep 'no," sabi ko bago ako napatingin sa isa sa mga jeep na naparaan hindi kalayuan sa amin.

sabi ni Kuya Phillip. “Congrats, bayaw!” sabi naman ni Kuya Hunter. “Mommy? What is bayaw?” tanong ni JJ kaya biglang humalakhak ang mga magulang at kuya ko. “Bayaw, is the tagalog word for brother-in-law.” paliwanag ko kay JJ. “Yan ang sinasabi ko! Konti lang ang alam ni JJ na tagalog words.” sabi ni James. “Baka mas marami pang alam na bisayan words yan dahil kina yaya at inday!”

Ilang saglit lang ay may napansin akong jeep na dumaan sa harapaan namin. "May jeep, jeep! sandali, manong jeepney!" nang dahil doon ay nagkaroon ako ng dahilan upang maitulak siya papalayo sa akin ngunit mahina lang. Sinubukan ko namang habulin yung jeep na dumaan sa amin kanina pero mukhang hindi ako naririnig nito at tuluyan na ngang nakalayo sa amin.

"Ilang beses mo bang sasabihin sa akin ang thank you, ONE is enough ok" "Ok, ililibre na lang kita Zeki, ok ba iyon?" "Ok" "Teka, payag ka na talagang Zeki ang nickname mo ano?" "Tss. Zeki naman talaga ang nickname ko" "Oh! sabi mo eh" Maya-maya nakasakay na kami sa Jeep. *** Sumakay ako sa jeepney Ikaw ang nakatabi Di makapaniwala Parang may hiwagang nadama Nang tumama sa'yo

natatarantang tanong ni Joon na napahinto sa pagpangas ng mais. "Oo sumakay ng jeep biyaheng Naga. Malamang sa istasyun ng bus pa Manila yun magpunta kase narinig kong nagtanong pa siya sa driver kung dadanan ng station ng bus ang jeep eh" sabi ng vendor ng mais.

pigil ni Frank sa braso ko. “Babalik na ng Manila, malamang!” singhal ko. “Sumabay ka na sa akin. Walang tricycle dyan. Wala ring mga jeep dahil malayo rito ang highway.” “Paki mo?” “May paki ako dahil asawa kita, Jalene!” Sinalubong niya ang mga tingin ko. Hindi ko rin natagalan kaya tinanggal ko rin.