Novel & Cerita Jeepney In Tagalog

Kaya pala nabanggit niya kanina na sasakay siya ng jeep. Magsasalita pa sana siya nang may namataan kaming jeep na paparating, agad niya akong nilingon at parang may paghihinayang niya akong nginitian. "'Yan may jeep na. Sasakay na ako... Ingat ka pag-uwi, ba-bye!" Kinawayan niya ako, tumakbo siya palapit sa jeep na kakahinto lang.

Hinila ulit ni Maya ang kanang braso ko. At hinila nanaman ni Neal ang kaliwa ko, "Eh ano naman kung kilala mo, baka matetano pa kami diyan sa sobrang luma na ng jeep na 'yan noh! Dito tayo Payne sa bango at mukhang mabango." "Asus! Mabaho ka kasi!" Sigaw ni Maya kay Neal. Sumagot naman si Neal kay Maya, "Bagay ka jan sa lumang jeep Maya mukha kang kalawang!"

" Sagot ko naman. Ng mapuno na ang Jeepney ay umalis narin ang sasakyan, Nakarating kami ng bayan ng Labo. "Mga hija, ang alis ng Jeep pauwi ng Baay ay Alas Dos ng hapon, kaya dapat bago mag Alas Dos ay naandito na kayo." Wika ng driver. Tumango lamang kami ni Szarina. Hindi ko kabisado ang bayan na ito, Magtanong tanong na lang ako kung nasaan ang palengke, nakalimotan ko kase na magtanong kanina kay aling Juana.

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

Nanlaki ang mga mata ko nang makita kung gaano kasikip sa loob. "Ano ito, kuya? Saan mo ilalagay yung sinasabi mong tatlo?' mangiyak-ngiyak kong tanong. Ano ba yan?! Kababae kong tao, nakasabit ako sa jeep. Pagdating ko sa simbahan, bumaba ako sa jeep at napatingin sa mga kamay kong namumula mula sa higpit ng pagkapit ko kanina para hindi mahulog.

biro ko dito. Ngumisi si Mommy, hindi nagpatalo. "Oo, anak, jeepney. Matibay, maaasahan, at kayang magdala ng maraming tao sa buhay mo. At mas mura ang gas!" proud pa nitong sabi. Napahawak ako sa sentido ko. "Mommy, please. Tigilan na natin ‘to. Hindi pwedeng si Pipay para sa akin," sambit ko dito.

sabi nito sabay beso beso tanda ng pagpapaalam niya at mabilis na sumakay ng sasakyan. Naiwan namang mag-isa si at nag aantay na may mag stop na jeepney. Nakita nya na may paparating na jeepney agad niyang tinaas ang kanang kamay para mapansin ng drayber at hintuan siya. Mabilis siyang sumakay at umupo, at napa pikit na lang.

Natatawa naman nitong tinaas ang dalawang kamay. "Uy, Hudyo, anong usapan natin last year?" tudyo nito. Nangunot ang noo niya. "Hudyo?" Nakangiting tumango si Joseph. "Hudyo. Jew. Tagalog ng Jew ay Hudyo." Humalukipkip siya. "Matutuwa na ako niyan?" At umirap.

Tiningnan muna niya ako mula ulo hanggang paa bago napapailing na tumingin sa akin. “Anak mayaman ka siguro, ano?” natatawang biro niya, but I didn't answer her. “Jeepney ang tawag d’yan. Oo, mura lang ang pamasahe riyan, kaya nga halos magtulakan sila sa pagsakay, e.” I thanked her, at naghanap ng jeepney na may sign board ng pupuntahan ko. After minutes of finding a jeepney, I finally found one at mabilis lang din akong nakarating sa pupuntahan ko.

Miss ko na rin ang ingay sa kanto namin, malayo sa seryoso at tahimik na buhay sa mansyon ng mga Villamor. Pagdating ko sa kanto kung saan humihinto ang mga jeep, tumayo ako sa lilim ng isang malaking puno. Pinapaypayan ko ang sarili ko gamit ang kamay, pawis na pawis na ang kili-kili ko, Lord! Bakit ba kasi ang hirap sumakay dito sa pinas?! "Jeep! Jeep!" kaway ko sa bawat sasakyang dumadaan, pero lahat sila ay puno na kaya napapasimangot ako. Maaga pa naman, bakit puno agad ang mga jeep?