Novel & Cerita John Maxwell Quotes On Leadership

Ganun ba ang tingin nito sa kanya sa ngayon? “Well, I don’t care kung ano ang iisipin nila. I believe giving chances to others is not a sign of being weak, after all, everybody deserves to be heard.”, malumanay niyang pahayag at mas lalong nagulat ito sa tinuran niya. “Are you sick? Since when you turned into a human?”,bulalas ni Marcus at napangiti siya ng hindi abot sa mata. “Showing mercy to those who commit mistakes may incur doubt in your leadership and loss your power.”, turan pa nito kung kayat unti unting kumunot ang kanyang noo.

“It’s one thing to lead a growing company, but now we’re talking about a whole new level. We’re talking about other people’s livelihoods, their careers. What if I make the wrong decision?” Clyde leaned forward, his tone steady and reassuring. “Keila, you’re more than capable. I’ve seen you handle situations that would’ve made most people crack under the pressure. And as for the wrong decisions... every leader makes mistakes. It’s how you learn from them that matters. You’ve built this company with a vision, and that vision is what will guide us through.” Keila felt a wave of gratitude wash over her. Clyde had always been a calming presence, a voice of reason when things felt overwhelming. Sh

Mahilig siya sa sports, gusto niya ang team spirit, at naging malapit na sa team niya kahit na alam niya ang ugali ng iba, tulad ni Paxton Owens, na hindi maganda. Nagtatrabaho ang mga ama nila sa parehong kumpanya, kaya inaasahan na ang pagiging plastic. Ang ama ni Maxwell, na si Joseph Turner, ay madalas na ipinapaalala sa kanya na maging malapit kay Paxton. Malapit na mapromote si Joseph, at ama ni Paxton ang direct supervisor niya. Kahit na noong simula, ang pagkakaibigan ni Maxwell at Paxton ay mas obligasyon ang dating kaysa desisyon, masaya kasama si Paxton kung hindi lang siya g*go. Sa mga oras na iyon, naniniwala talaga si Maxwell na baka maimpluwensiyahan niya sa magandang paraan s

“Puno ng pasyente, kulang sa oras, pero natututo kang mag-adjust. Ganun naman lagi.” Ngumiti si Maxwell, bahagyang napapailing. “Hindi ko alam kung paano mo nakakayanan iyon araw-araw. Ako nga, ilang oras pa lang sa meeting, parang gusto ko nang mag-quit.” Natawa si Natalia sa sinabi nito, bagama’t hindi niya maiwasang itanong sa sarili kung seryoso ito. “Akala ko ba sanay ka na sa pressure? I mean, CEO ka, Maxwell. Pressure ang buhay mo.”

Madalas niyang sinasabi sa kanyang anak: “Huwag kang magpapadala sa sobrang tagumpay. Ang pinakamahirap na bahagi ay hindi ang pag-angat, kundi ang pananatili sa mabuting landas habang ikaw ay nasa tuktok.” Sinunod naman ito ni Liam. Kahit na siya ay isa na sa pinakamakapangyarihang negosyante sa buong mundo, nanatili siyang simple at mapagkumbaba. Hindi nagbago ang kanyang pakikitungo sa mga tao—maging sa kanilang pinakamababang empleyado o sa isang kilalang pinuno ng bansa, pare-pareho ang kanyang respeto.

“It’s not that, Eloisa. Wala naman akong sinabi tungkol sa damit mo. I was just trying to tell you na maging vigilant ka rin minsan. Don’t be nice to everyone. Kailangan mo ring piliin kung kanino ka magiging mabait. Some people won’t be kind to you for nothing.” Now he literally blown me up with his words of wisdom. Sa tagal ni Maximo sa industriya ng business ay ang dali niya lang makilala ang mga tao. Whether they could bring harm to him or not. Siguro nga, mas gamay na niya ang bawat galaw ng mga taong nakakasalamuha niya more than me. He is already experiencing success while me, pasimula pa lang sana ng pag-aasenso nang mawalan agad ng trono. “I’m sorry.” I sounded guitly.

"mula pagka bata ikaw na ang sumusunod sa yapak ni Dad,,subrang mahal mo ang pagpapatakbo ng negosyo kaisa sa amin ni Migo." "Kuya,I'm the youngest-" "But you have the potential na siyang wala sa amin ni Migo,,namana mo kay Dad ang kakayahan mong maging isang mabuting leader ng kompanya,,matalino ka Max,,kapag ikaw na ang CEO ng kompanya,pwede mong gawin ang lahat,pwede mong tanggihan ang tungkol sa kasal niyo ni Karl." Sabi pa nito.

Ito na ang Kaella Ponce—isa sa mga pinakarespetadong lider sa marketing industry, keynote speaker sa isang national business conference. “Leadership,” she began, her voice clear and poised, “isn’t about control. It’s about connection. It’s about inspiring people to move, to believe, to care.” May mga taong nakikinig na nakangiti, may mga abala sa pagkuha ng notes. Pero sa isang bahagi ng madilim na audience, may isang pares ng mga matang hindi makaalis sa kanya. Jerome.

Sa isip niya, si Luna ang mas matalino, mas matatag, mas bagay mamuno. Pero wala si Luna. Hindi nila alam kung nasaan siya. At habang lumilipas ang panahon, kailangan ng kumpanya ng malinaw na successor. “Grandpa… I’m not ready.” His Grandfather leaned back. “Leadership is not about being ready. It’s about stepping up.” Tahimik si Marco. Sa isip niya, kung tatanggapin niya ang responsibilidad… baka tuluyan na ngang mawala ang puwang ni Luna.

"I promise to lead this company with the same vision and integrity my father built it on. Together, we will move forward into a future growth." Muli silang nagpalakpakan, pero hindi ko nararamdaman na totoo ang lahat. As if I were an actor reciting line rather than living my own life. Mayamay, bumaling si Dad sa akin, yumukod siya at nilapit ang bibig sa tainga ko. "Do not get too comfortable,Mikhael,"pumanting ang boses niya sa tenga ko. Isang malamig at malutong na boses. "This wil not be yours forever."