Joke Tagalog Line Novels & Stories

Sabi niya sa akin. Hala siya, Halatang seryoso ang gagi. Tapos yung 'I love you' niya walang can. Tapos panis! I can revive you daw ack! HAHAHAHA. Kaya kitang buhayin sa tagalog HAHAHA. Pak na pak at may dating Yawa.

“Bakit sinabi ko bang joke ka?” “What did you say?” “Sabi ko mag tagalog ka, tinatamad ako mag english.” masama ang tingin na pinukol ko dito na ikina tiim bagang nito. Guwapo naman, bakit kaya hindi nalang ‘to pinakasalan ni Bleatish? Napakurap kurap ako nang ilagay nito sa magkabilang gilid ko ang kanyang braso at malapit na tinitigan ako.

"Hahaha! Korean ba 'yon?! Ano meaning? You didn't swear at me, right? You didn't? Right? I'm right? Right?" "You're not. I just sweared at you. Curse that dirty mind of yours." "Hahaha! Eto naman 'di na mabiro. Joke lang eh!" "Joke 'yon? Corny mo, ghorl. Sa susunod, siguraduhin mo matatawa ako. Tss. At bumitaw ka nga sa'kin! Chansing ka eh!" "Ay waw! Chansing agad? 'di pwedeng nag-lalambing lang?"

Tumawa naman ito na parang nakakaloko, as if ngayon niya lang narinig ang pinaka nakakatawang joke sa tanang buhay niya– na ikinainis ko naman. “You’re pissing me.” angal ko. Saka lang ito huminto sa pagtawa at tinitigan ako ng matiim. “Hindi ko naman intinsyun na inisin ka, kaso lang nakakatuwa kasi yung reakyun mu. Para kang batang naagawan ng lollipop.” natatawa parin nitong sagot. “Hindi ah.” “Oo nga. You look like a jealous girlfriend.” “Am I?”

May lahi ni jollibee? "I forgot to ask your name! What an idiot I am!" He said while laughing. Huh?! What an idiot I am? Parang mali yung pagkaka-construct nung sentence or hindi ko lang nagets kaya nahanap ako ng pagkakamali?

Umakto pa itong bumabaril at saka pa nakuha ng bata ang biro nya. Agh! That's so corny. I don't even know why the kid laughed at his joke. Hindi naman nakakatawa. Madami pang jokes si Cairo sa kanya at tawang-tawa naman ito habang pinapapak ang tsokolate. "Thank you Kuya! Thank you Ate! Ang babait—" Parahas kong binuksan ang pintuan at kunot ang noong tumingin sa kanila. Siya nga!

Muntik nang matabig ni Gabriel ang bote sa gano'ng tanong ng dalaga sa kanya, "Bawal!" "I'm just kidding. Hindi talaga ako umiinom. Kahit kailan di ba ako nakakatikim kahit beer man lang." Biglang bawi ng dalaga sa kanya. "Mabuti naman kung gano'n. Hindi bagay sa'yo!" muling tinawanan ng dalaga ang binata.

Kumislap ang pulang likido sa ilalim ng ilaw. “To better days,” anitong kalmado. “Cheers,” aniya bago ininom. Mainit sa lalamunan, pero nakakagaan ng loob. Sunod-sunod na abutan, may kasamang tawa at corny jokes. “Alam mo, Sir,” sabi niya habang nakahilig sa mesa, “hindi ko akalaing marunong kang mag-joke.” Tumawa ito, at halatang medyo lasing na rin.

Akala niya ba ang daling kalimutan ng mga nangyari noon? “Ang tagal kitang hinanap. Ngayong nandito ka na, gagawin ko lahat maayos lang tayo.” Nahinto ako sa pagmumiglas dahil sa sinabi niya na isang malaking joke sa pandinig ko. Joke, pero hindi nakakatawa, kundi makapanginig laman. “What did you just say? Gagawin mo lahat, maayos lang tayo?” inis kong tanong na sumabay sa pagpihit niya sa akin paharap.

"Bait talaga ng best friend ko." "Hoy may bayad yan," pabiro nitong sabi. "Ouch," kunwari ay nag sad face siya at pumungay ng mata. "Baliw. Joke lang. Sige na kainin mo na yan. Samahan mo na 'ko dito manood."