Joke Tagalog Line Novels & Stories

pabiro kong tanong. “It tastes better but I still know my name,” aniya. Tinuptop ko ang aking labi bago ako bahagyang napasampal sa aking noo. Hindi nga pala lahat ng mayayaman nakaka-relate sa mga joke naming mahihirap.

“Magkano ‘to?” “Sampung libo.” “Ano? Sa tiyangge lang nabili, sampung libo?!” napapamulagat na sambit ko. “Joke lang!” sabay tawa nya nang malakas. “Pinapatawa lang kita. Masyado kang seryoso eh.” “Sorry ka, kasi hindi ka nakakatawa,” irap ko na nanunulis pa ang nguso, wala talaga ako sa mood ngayon makipagtawanan sa mga corny jokes na binabato nya.

seryosong tanong ko "OO naman! Palagi akong nakatambay doon noong nag-aaral pa tayo. Kaya ko ang magdrive patungo doon. Don't worry, magaling na akong driver. Hindi na mababangasan itong kotse mo." pabiro niyang sagot. Kaya lang, ang mga jokes niya ngayun ay wala na talagang epekto sa akin eh. Mas nanaig ang sakit ng kalooban na nararamdaman ko sa ngayun higit sa ano pa man.

Nabasag ang bote at nasugatan ako ng bigla akong napaluhod sa harapan ko. Is this kind of a joke? "Ang sabi mo next week pa, bakit hindi mo sinabi sa akin." halos wala ng boses ang lumabas sa akin. Yumuyogyog ang balikat ko dahil sa pagpipigil na umiyak. "Sabi mo sasabihin mo sa akin, pati ba ikaw galit na din sa akin?" puno ng hinanakit kong bulong sa hangin. "You know I've been through a lot, pati ba ito ipagkait niyo sa akin?"

Di yon joke, tanong yon bobo nito! "Baka... Ano? Ano??" "Di ka siguro nag lilinis ng tenga pfft!" "Ha Ha Ha! Anong tingin mo sakin ganyan na talaga ka ewww!! Pfft gusto mo yata padilaan ko pa 'tong tenga ko!" Natatawa kong sabi sa huli. Nag linis kaya ako... noong isang araw heheh, nakalimutan ko lang mag linis kahapon, ayy oo nga pala may sakit ako diba kaya normal lang na di ako makakapag linis pag ganon.

“May bata! Wag kang magmura!” Natawa silang lahat, at si Dia ay napailing na lang “Hindi ako tumatanggap ng joke, ah!" Ani pa ng ate niya. "Duhh! Tingin niyo mag jojoke ako? Ano mapapala ko? May ticket na nga, diba?" Natatawang sambit niya.

Ubos na ubos na ang karaniwan kong lakas. Si Lira, na napagkamalang kalungkutan ang pagkapagod ko, ay sinubukan akong pasayahin sa elevator. "Gusto mong makarinig ng joke? Isang lobo ang nalungkot pagkatapos makipag-break. Habang nanghahanap ng pagkain, dumaan siya sa isang kubo at narinig ang isang amang sinasabihan ang umiiyak niyang anak, 'Kung hindi ka titigil sa pag-iyak, itatapon kita sa labas para pakainin ang lobo!' Naghintay ang lobo buong magdamag, pero walang lumabas. Pagsapit ng umaga, ang nadismayang lobo ay bumulong, 'Ang mga lalaki ay talagang sinungaling!'"

Hindi kaya uso ang joke kay Jolo ngayon? "Ah mali ba, teka ano pa ba ang pwede mong maitago dyan sa likuran mo. Ah alam ko na!" bulalas ko pa kasabay ng isang mabilis na pagpalakpak. Tila naexcite din naman si Jolo dahil lumitaw na ngayon ang mga ngipin sa sobrang pagkakalapad ng ngiti niya.

"Sabihin mo sa akin... Sigurado ka ba sa nakita mo?" Nanginginig na tumango si Jack. "O-opo... nakita kong kung paano naging isang malaking lobo iyong lalaking nagtatrabaho sa talyer... Halimaw siya, Sir! Tulungan mo ako! Baka patayin niya rin ako!"

“‘My… tumakas ka na naman ba?” ~CJ