Joking Novels & Stories

"Joke lang! Oh, ano?" "Pero kapag ikaw ang kausap ko, parati akong hindi nakakasagot agad." "Kasalanan ko?" "Nawawalan ako ng boses ’pag ikaw ang kaharap ko," aniya. "Sa tahimik mong ’yan, napapaos ka pa?" Natawa ako sa sarili kong joke. "Can’t locate the funny," walang kagana-ganang sabi niya.

"I told you to stop fantasizing him. Your imaginations are always want to reach the impossible." I rolled my eyes. Nagbibiro lang naman ako bakit ba napakaseryoso nito. Hindi ba niya alam yung salitang joke? Matagal ng uso yun. "Jowa ka at makapagdamot ka grabe? Baka naman boss mo talaga ang gusto mo hindi ang bestfriend ko."

Wala pa man natatawa na ako sa sariling joke. “Come in?” hindi siguradong sagot niya. “Nagpapatawa ka ba?” bulalas ko. Seryoso ulit siyang tumingin sa’kin. “Do I look that I am joking?” hindi nga siya mukhang nagbibiro, sabagay kailan ka pa ba siya joke? Walang sense of humour itong lalaking ito. Hindi ko napigilan na matawa sa sinabi niya, mukhang hindi niya talaga ang isasagot tapos ang seryoso pa ng mukha.

Gilalas na sabi ni Jornaliza. "Joke lang naman." Ngunit kahit na sinabi iyon ni Jewel, hindi niya makuhang mangiti man lang. Nakakabuwisit naman kasi talaga ang biro nito. Saka, parang sarkastiko ang pagsasalita nito. "Don't worry. Hindi ako mang-aagaw ng lollipop nang may lollipop." Mayabang na sabi ni Jewel. Para ngang diring-diri pa ang hitsura nito.

sita ko rito. Umayos ito saka nagtaas ng tingin. "Buti nga ang tingin ko lang ang masama, eh ba't sa'yo, ba't 'yang mukha mo yata ang may sira? Hindi ko ma-drawing, grabe...at kung ma-drawing ko nga 'yan, ang dami sigurong bura." Wow!? hello joke? Joke ba 'yon? Inarapan ko siya, ang lakas talaga ng loob ng batugan na 'to.

Hindi pa kasi alam ni Jaira ang tungkol sa pagkakagusto ni Dyion kay Melody… dati. “Uy, bakit ka natahimik? Joke lang naman iyon,” panghahalu niya sa akin. “Wala,” I answered and laughed awkwardly. “Sabi mo eh,” saad na lang niya at tumingin na sa ginagawa sa kanya.

Aniya at doon na ako napatigil Inalis ko ang tingin sa lalaki at bumaling kay papa,pilit akong ngumisi at tumingin sa kaniya "Nice joke"aniko at kaagad na nawala ang ngisi sa labi,tumayo ako sa upuan at tumalikod Handa ng umalis I don't have a time with this kind of fucking jokes! "I am not joking,Miguel is your step brother"malakas na sigaw ni papa kaya tumigil ako sa paglalakad,nanatili akong nakatalikod sa kanila

Nakangiting wika nya. "Nag-eenjoy ka lang eh!..." "Bakit ikaw hindi ba?" Kantiyaw nya dito. Call me Sir one more time para mahalikan ulit kita." "Wag na uyy!!! hindi na yun mauulit noh!" "Sus!!! Takot ka lang na ma-inlove sa akin eh... wag mo na pigilan yan. hahahaa." Natigilan ito sa sinabi nya. "Ayy sorry masyadong personal ang joke ko. Let's continue eating..." sambit nya para hindi na mahiya si Jonie..

Feeling ko nagbuhay ako ng malaking bato at gusto ko na lang humanga at matulog ngayon. "Honey.." I heaved a sigh. Dinilat ko ang mga mata ko at tumingin sa kanya. "Bad joke, sorry.." "Alin ang joke? Na friend mo lang yun?" "Hindi" iling niya habang mahinang pinisil yung ilong ko. "She's really just a friend" "Bakit humalik? Sa lips pa?" 'tapos yumakap ka pa' hindi ko tinuloy yung huli.

She heard AJ laughing out so loud! "What are you laughing about?" she asked curiously habang nasa ganoong ayos sila na halos nakakandong na si Emi kay AJ naka-suporta naman ang mga kamay ni AJ sa likuran nito upang hindi sila mapahiga ng tuluyan sa sahig. AJ tapped her head using his right hand. "Silly, you. It's just a simple joke but I laughed so hard in my life!" "That's not a joke!"