Joking Novels & Stories

Halatang-halata na sa kaniyang mukha ang pagkainis. "Please, Don't say that. Hindi ako masamang tao para lasunin kayo ng anak ko," matigas niyang sabi kaya tumango na lang ako at pagkatapos ay kinuha ko ang kutsara upang ipang-sandok sa fried rice. "I'm just joking. Pikon," Mahina kong bulong. "Hindi nakakatawa ang joke mo. It's a sensitive joke," Seryosong wika niya kaya inismidan ko lang siya habang inilalagay sa plato ko ang hotdog.

Walang preno ang bibig nya, parang makina. [Ako na ang bahala sa anak ko okay? Mind your own business, hindi joke lang] natatawa n'yang sabi, natawa na lang din ako para naman mabawasan ang lungkot ko [Baka mamaya n'yan, sabihin mo. Ganito na nga lang ang sitwasyon, nagagawa ko pang mag-joke. Anak, gusto lang kitang patawanin para naman mawala 'yang stress mo dahil baka mamaya kapag nakita ko ang apo ko, magulat na lang ako dahil mukhang ipinaglihi sa sama ng loob] dagdag nya.

Joke. Nakatitig lang ako sa kisame kahit ilang minuto nang tumutunog ang cellphone ko. Manigas siya riyan kakatawag. Ilang beses pang nag-ring ang cellphone ko at hindi ko rin napigilan ang sarli ko kaya sinagot ko na ang tawag. "Don't be mad. I'm just joking, hindi ko naman alam na matatakutin ka pala," Huminga ako nang malalim ay pilit na pinpakalma ang sarili.

"Joke sana kaso di mo gets." "I thought jokes are supposed to be funny?" He tilted his head to the side. "Oo nga. Funny naman 'yon kung nakuha mo." "It's not funny," He shrugged. Pinandilatan ko siya ng mata at tinignan na lang ang iba pang pagkain na naroon. Parang ayaw ko na tuloy magsalita! Panira naman ng mood itong si Ander! Akala mo talaga! Kung mag jo-joke ba siya? Nakakatawa kaya? I bet not! I doubt he knows how to joke or take a joke!

"Ano namang connect ni Jollibee sa sinabi mo? Baklang 'to..." Napairap ang lalaki, saka dumikit sa akin. "Bee kasi 'yun, hindi be. Ang hirap talagang mag-joke kapag may matanda lang kasama, 'no? Ang tagal maka-gets," pagpaparinig nito. "Ay, ganun? Sinasabi mo bang matanda na ako? Oo, lampas na ang edad ko sa kalendaryo, pero hindi ibig sabihin nun na matanda na ako!"

"Ano nga pa lang pinag-uusapan niyo nang mga oras na 'yon? Mukhang pareho kayong seryoso. Pwede bang matanong?" Umiling ako. "We're just talking about some random things regarding our families. Saka seryoso kasing tao 'yon. Minsan lang halos siyang tumawa o makipagbiruan. Ni ako nga, kahit na mga jokes ko nagmumukhang boring dahil halos wala siyang ganang ngumiti." He nodded. Bagamat napangiti siya at tila ba mahinahong tinanggap ang paliwanag kong iyon, pakiramdam ko ay hindi pa rin sapat sa kanya ang naging sagot ko.

sabi ko na medyo nangingiti. He chuckled. “Good then. There’s no reason for you to get jealous.” —

Ngumisi ako sa sinabi niya. “Mahirap ba iwan noon?” I teasingly asked as I stared from his eyes, lips, and then back to his eyes. He looked away and smirked, “Kind of..” “Wow, kind of? Well, I can’t blame you. Because that’s one of my talents,” I boasted. “Tch, what a joke.” I heard him whisper before patting my head which made my brows raise. “Anong joke?” Singhal ko. “Huh?” Takang sabi niya, “Anong j—“

suggestion ni Gia pero tinawanan lang ni Gio kahit kami ni Alain nagpipigil ng tawa. nagulat nalang kami ng umayak ito kaya kinarga ito ni Alain at hinagud ang likod.. Sshhh tahan na baby stop crying na...nag jojoke lang naman si kuya diba kuya! sabay kindat nito kay Gio. Sorry na Gia joke lang naman yun eh! sambit ni Gio hindi kita bati sagot ni Gia

Hindi umabot ng isang minuto, naubos nito ang dalawampung shot glass na alak. Hiyawan ang mga tao sa paligid, lalo na ang mga kalalakihan na kuta niya ang titig sa babae. Wala itong ipinaretoke sa katawan, kaya natural ang ganda nito. Ang oagka jolly nito at pagsakay sa mga jokes ang lalong nagpaganda ng tingin niya sa babae. Medyo nakoconfuse na siya sa sarili niya, kung bakit may malisya niya na itong tingnan, samantalang parang nakababatang kapatid na lang niya ito.