Joking Novels & Stories

“Namumula nga… Kailangan mong lagyan ng cold compress iyan para hindi mamaga.” “Grabe… Sobrang lakas naman ng Daddy mo, parang gusto niyang durugin ang kamay ko para hindi matuloy ang kasal…” Tiningnan niya si Seojun na para bang iyon ang pinaka-weird na joke na narinig niya sa buong buhay niya. “Pagpasensyahan mo na lang siya… Inuultok na naman siguro ang Daddy ko kaya ginawa niya iyan sa iyo. Sorry…”

Prettyprincess: Joke lang po mga Kuya. Bye muna may gagawin pa ako! Babooosh! Hindi ko na hinintay na pagalitan nila ako. Dali-dali akong umalis sa gc namin. I was cursing myself, when I realized the foolish joke I made. For sure, mapapaisip ngayon ang mga kapatid ko. Baka lalo nila akong paghigpitan or worst baka awayin nila si Atticus.

Seryosong tanong ko, preventing my self to laugh on my own stupid joke. "Who's Jared?" Masungit na tanong niya sa akin. Napatigil ako at napatitig sa kanya. Seryoso ba siya? Hindi niya nagets? "It's the joke! I don't know a Jared." I sighed. "So what will happen to Jared nga?" Tanong ko ulit. "I have no idea, uhh he'll be sad? He will cry." Sagot niya. I burst out laughing before I even answered the question.

I mean hindi naman sila joker or funny person para magbiro nang ganito kapersonal. "You're joking, aren't you? What are you talking about, Daddy? Mommy?" Nananatili ang makalma kong hitsura pero nababahala na ako sa mga walang kwentang pinagsasasabi nila. "Do we look like we're joking, Ali?" my dad asked habang nakataas ang isang kilay nito. He sighed. "Look, this is the only thing to maintain our business. Kung hindi, malulugi tayo at mawawala ang lahat sa atin."

Na animo'y nahuhulaan na ng mga ito ang mangyayari sa akin ngayon. Jusko! Masisisante na ba ako dahil sa sagot kong iyon? Sana naman huwag na muna. Napakababaw niya kung ganoon man. "I don't know if you're making fun of me or what but I don't like it. Your joke isn't funny!" Diretsahan at walang paligoy ligoy na sambit nito kaya nahihiyang nagbaba ako ng mukha.

Tumigil siya sa paglalakad at tuluyang natawa sa sinabi ni Kenji sa kanya. Tumigil din si Kenji sa paglalakad at tinignan siya. She was laughing like crazy. Paano ba naman kasi, isang napaka-creative na joke ang ginawa ni Kenji. “What’s so funny?” takang tanong sa kanya ni Kenji. “Ikaw,” she replied. Sinubukan niyang pigilan ang paghalakhak at tumingin sa bintana. “I didn’t know you were a joker too.”

"Uh, I mean… di ba dapat two? For two-lips." That's a joke, I hope he get that. It's a joke motherfudging. "Two? For tulips?" Hindi niya nagets, seriously? That is a common joke. Dapat alam niya iyon, duh! Napapairap tuloy ako dahil sa inis na nararamdaman ko. Minsan lang akong magbiro kaya dapat ma-gets niya. "Yeah, I know. Kaya nga isa lang ang tulip… so, you can try my lips."

Halatang-halata na sa kaniyang mukha ang pagkainis. "Please, Don't say that. Hindi ako masamang tao para lasunin kayo ng anak ko," matigas niyang sabi kaya tumango na lang ako at pagkatapos ay kinuha ko ang kutsara upang ipang-sandok sa fried rice. "I'm just joking. Pikon," Mahina kong bulong. "Hindi nakakatawa ang joke mo. It's a sensitive joke," Seryosong wika niya kaya inismidan ko lang siya habang inilalagay sa plato ko ang hotdog.

he said while grinning like an id¡ot. "Subukan mo" pagbabanta ko. "Joke lang" nag-peace sign pa ang g@go.

He wiggled his eyebrows at the word beautiful. Kinagat ko ang labi ko. I'm not jealous, and I'm not angry at him. But to his player friend. And adding up with his suggestive jokes, I could feel steam emerging out in my head. With Dax bickering my friend, with Leroy playing girl's hearts, and this idiot Luke making me jealous. There is one thing I would like to say. I sighed, before yelling, "I'm gonna kill you three!"