Jose Rizal Family Picture Novels & Stories

The party became a celebration for the Cruz family, aside from a simple lunch and get-together with friends, now that Raizel accidentally announced that he was going to be a brother. Naglaro na rin sila sa pool. And like mother like son, Raizel and Ellyna were both clinging onto John kahit hindi naman lagpas tao ang lalim ng pool. Naging kumpulan tuloy ang mga ito ng asar na sinakyan naman ng mga ito.

Pero napangiti ako ng makita ko ang family picture namin. "Salamat po. Mauna na ako." "Aalis kana agad?" "Bakit mo pipigilan? Hayaan mo siya dahil baka gumawa pa iyan ng kalokohan kapag tumambay pa rito," singit ni Ms. Morales. Siya ang Rizal prof ko noon. M*****a kasi matandang dalaga. Lumapit ako kay Mr. Trinida at bumulong, "Ligawan n'yo na 'yan, Sir. Nang mawala ang pagiging masungit."

“Pasensya na, anak. Marami lang kaming pinag-usapan sa opisina kaya natagalan ako. Huwag kang mag-alala, nandito si Nanay. Hinding-hindi kita iiwan.” Inalalayan ko siyang umupo sa aming maliit na sofa, at doon ko nakita ang mga litratong iginuhit niya sa mesa—mga larawan ng pamilya. May isang larawan na may tatlong tao: ako, siya, at isang lalaking may katangiang katulad ni Kenzo. Napatingin ako roon at hindi ko napigilan ang pagtulo ng luha ko. “Ginuhit mo ito?” tanong ko nang mahina.

Bibihira lang nila makita ang ngiting iyon kapag kasama lang niya ang pamilya lalo na ang asawa na si Princess Claire kaya halos lahat ng taong naroroon ay hindi na matigil ang kaka-take ng pictures kanina pa. Sino nga bang hindi kukuha ng picture kung kasama lang naman nila ang sikat na Gray Family sa buong mundo. Ang tawag sa kanila ng mga Filipino ay Royal Family ng Pilipinas. Nang dahil ‘din sa kanila ay marami ng turista ang pumupunta sa bansa lalo na sa kanilang mga negosyo na siyang malaking tulong sa bansa. “I’m so proud of you son,” ngiting sabi ni Zekiel at nakipag bro hug sa anak.

Ngunit may kakaibang pakiramdam akong nasa loob na may kinalaman sa kanyang nakaraan, at gustong-gusto kong malaman pa lalo siya. Sa huli, kumuha ako ng susi at binuksan ang pintuan. Ang loob ay isang maliit na silid na madilim. Kinuha ko ang ilaw at binuksan ito—nakita ko ang maraming aklat, larawan, at papeles na nakatago sa mga estante. Lumakad ako papasok at tinitingnan ang mga larawan. May larawan ni Zeus noong siya ay bata pa, kasama ang kanyang ama na si Don Carlos at ang kanyang ina na si Elena. Mayroon din na larawan ng kanyang pamilya na buo—mukhang masaya sila noon.

Madalas lang talaga naming hindi nakakasama sina Ate Caryl, Kuya Kiro at Kuya Cloud. Sila Jahann ang nagdala ng mga pinamili namin. Tumulong naman doon ang mga kasambahay nila Enzo kaya napabilis lang ang pagpasok nila ng mga kailangan. I looked at the portrait on the wall. Lahat naman ng bahay naming magkakaibigan ay may kani-kaniyang family portrait. Hindi ko lang talaga malaman kung saan ba pinaglihi si Enzo at hindi man lang ngumiti ang lalaking iyon kahit sa picture.

Magkaakbay sila. Larawan iyun ng pamilya Rashitackchun noong nabubuhay pa ang mga magulang nina Jakrii, Khaliv, at Chariya. Larawan nila noong buo pa ang pamilya. Huling larawan nila bago namatay ang mga magulang ng tatlong magkakapatid sa mismong kamay ng panganay.

May mga pagkakataon talaga na bigla siyang pumapasok sa isipan ko. Sa unang buklat ko ng family album ay nabasa ko ang 'Mi familia' na siyang nakabungad sa pinakaunahang bahagi ng album. Ang larawan na naroon ay ang larawan ni Daddy, Mama at ni ate Zara. Nasa tiyan palang ako no'n, pero akala ko dati ako ang babaeng katabi ni Mama.

"Masyadong mabilis ang mga reflexes niya para sa isang probinsyano. I want him gone." "Huwag kang praning, Raul," sagot ni Froilan habang nauupo sa kaniyang swivel chair. "Ginalugad ko ang background ni Josep Macaraeg. Ang pamilya niya sa Batangas ay mga magsasaka. Namatay ang mga magulang niya sa bagyo. He's a nobody. Mas mabuting siya ang kasama ni Ally kaysa sa isang taong may utak na pwedeng gamitin laban sa atin."

He said in a mocking tone. "Shut up, just stay focused, will you?" Naiirita kong sambit. Tinaas naman nito ang dalawang kamay niya na tila sumusuko. "Fine! Geez, you're scaring me." Inirapan ko lang siya. Sakto namang napadako ang mata ko sa entrance at nakitang nandito na ang Cartel Family. Augustine Jimenez, the eldest. Her sister, Mirttle Valentia and the youngest, Valentine Boaz. With of course, their parents. Don Arturo and Donya Teresa.