Rizal's Family Picture の小説・ストーリー

“Mama, papa.“ Agad kaming sinalubong ni Riley na napakaganda katulad ng kanyang ina at niyakap kami ni Heart at hinalikan sa magkabilang pisngi. “How are you my princess?“ Tanong ko dito kaya napangiti lang ito. “I am great papa.“ Maikli lang nito na sagot kaya napatango ako. Pumasok na kami at binati ang mga kaibigan ni Rio na nandito na rin, at sina Xanty na nandito rin. My family is almost complete now, pero wala pa ang hinihintay namin kaya medyo nag-aalala na hindi ito dumating.

Nginingitian siya ni Raius subalit may lungkot pa rin sa kabila ng mga ito. Iginala pa niya ang tingin sa iba pang larawan. Doon niya nakita ang pamilya ni Raius – ang ina niya na isang kilalang manunulat ng romansa noong araw, ang ama niya na isang kilalang inhinyero, at ang nakababatang kapatid nitong babae. She tried knowing everything about Raius before he fetch her earlier. Binase niya ang lahat ng impormasyon sa mga ibinigay na detalye sa kaniya ni Anne.

Lahat ng hirap ay kaya kong tiisin para lang sa aking pamilya. Nang araw na iyon ay dumating si Rhaziel galing sa Manila. Lubos ang saya ko na muli siyang makita kahit na dalawang linggo pa lang naman ang nakalipas nang umuwi ito. May dala itong mga pasalubong sa aming mga anak. Laruan, bagong sapatos at damit para sa kanila, pero mas lalo akong napangiti at tila ba nawala ang lahat ng pagod ko nang iabot niya sa akin ang isang napakagandang bestida. Sanay akong kumilatis ng mga branded na damit dahil sa mga padala sa akin nina Kuya kaya alam kong mamahalin iyon. Sa loob ng tatlong araw na pananatili nito sa amin ay gumaan kahit papaano ang aking trabaho sa bahay.

At least sa business party ay pwede akong umiwas, pero satisfied ako… Worth it! Hindi ko maipagkakaila na umaasa ako na ayain ulit ako ni Raziel na makita ang family niya, ang init na bigay nila sa pagkatao ko ay masarap sa feeling. Pangarap ko rin bumuo ng pamilya, at sana tulad ng sa kanila. Napalingon ako ng may kumatok sa pintuan, agad ko naman iyon binuksan at tumambad sa akin ang mukha niya. “good morning?” Hindi niya siguradong bati sa akin.

sagot ko, pero nang maalala ko ang pamilya niya ay sinundan ko naman ng pagtatanong tungkol sa mga ito. “How about your family, Reiz? They also deserve to know about it.” Napababa bigla ang tingin ni Reizzan nang banggitin ko na ang pamilya niya, and I saw a fleeting glimpse of pain in her eyes that made me scold myself in my mind. Napalabi ako at humingi ng pasensiya.

Tanggap niya ang lahat, malinaw sa kanya ang mga kuwentong nailarawan ni Rafael tungkol sa dati niyang nobya at mas lalo siyang humanga sa mga sinasabi ng pamilya nito sa mga panahong nabubuhay pa ito, Sayang, paano kung hindi namatay si Angela, hindi niya makikilala si Rafael at hindi ito ang magiging ama ng kanyang mga anak. Maraming tanong ang naglaro sa isipan ni Rosalia ng mga oras na iyon, pero ang lahat ng iyon ay nakaraan na, siya na ang nagmamay-ari kay Rafael, sa kanya lang si Rafael at wala ng makapaghihiwalay sa kanila dahil ang babaeng kanyang pinagseselosan ay isa ng Patay na hindi na makakabalik pa.

Sa ibang report mas mayaman yung babae kesa sa pamilya ni kuya Jiro noon pa mga ilang taon na nakalipas parang dekada na, wala ngang pangalan si kuya Jiro noon tanging mga magulang niya ang nakikita sa mga report. Ibig bang sabihin nun ay bumagsak ang kompanya nitong si Mrs Riyal? Parang paangat palang kase yung negosyo niya, naghanap hanap pa ako ng impormasyon tungkol sa kaniya, nakita ko lang yung itsura ng asawa niya at ang nakalagay dito ay nakidnap daw ang anak nila ng isang sindikato?

May mga pagkakataon talaga na bigla siyang pumapasok sa isipan ko. Sa unang buklat ko ng family album ay nabasa ko ang 'Mi familia' na siyang nakabungad sa pinakaunahang bahagi ng album. Ang larawan na naroon ay ang larawan ni Daddy, Mama at ni ate Zara. Nasa tiyan palang ako no'n, pero akala ko dati ako ang babaeng katabi ni Mama.

Ngunit kapalit niyon ay ang pagtalikod sa buhay na kinagisnan ko. Ang mga magulang ko kasi ay nabubuhay pa rin sa taong uso pa si Rizal. Naniniwala pa rin sila sa salitang 'pinagkasundo' pero hindi tinadhana, at seyempre, 'yon din ang plano nilang gawin sa akin. Ang ikasal sa kung sino mang hampaslupang tinamaan ng magaling. Pero nang aksidente kong marinig ang plano nilang 'yon, kesehodang magdeklara ako ng ika-apat na pandaigdigang gera 'wag lang talagang matuloy!

"Nasa Angono Rizal na sila ngayon at tinitignan yung bahay at lupa na binebenta. Kapag nagkaayos ay doon na niya patitirahin ang mga magulang at kapatid niya." "May bahay ako tiyang sa Antipolo, kung ipapaayos pa niya ang lilipatan ng pamilya niya pwedeng pansamantala na mag stay na muna sila doon. Pakisabi na lang kay Cherry Lou, tiyang. Malapit lang ang lugar na yun dahil sakop ng probinsiya ng rizal." "Bakit hindi mo siya tawagan at ikaw ang magsabi sa kanya? malay mo okay na pala sa kanya na ipakilala ka sa pamilya n'ya."