Jose Rizal Letters Novels & Stories

Hahaha. Kung ako si Rizal, minulto ko na mga guro ko eh. Lalo na yung head ng depEd para palitan na nila yung curriculum. Dami ko satsat di ba? Dahil ayoko sa subject na yun. Bongga yung chapters na pinag-aaralan. Naalala ko pa na minemorya ko yung Noli Me Tangere! Pero syempre hindi ko talaga yun namemorya. Naging familiar lang siya sa akin kaya nasagot ko lahat ng katanungan tungkol sa librong yun pero sumakit talaga ng bonga yung ulo ko dahil kay Crisostomo Ibarra at Maria Clara na anak pala ng isang prayle na si Padre Damaso yung huli kay Pia Alba! Oo nashock ako doon. Kalain mo naman, pare yun at nakabuntis! Tapos ang lakas pang kumalaban kay Rizal eh makasalanan din naman yung kamoteng

"Ano nga pala ang pangalan mo?" Nang makatayo at nakapagpagpag ng uniform ay doon pa ito tumingin sa kanya. "M-mark... Mark Ethan Hernandez. Ikaw?" Parang may kung anong protectiveness ang biglang lumukob sa kanyang katawan para sa lalaki. Payat ito at maputla ang balat at saka may suot na makapal na eyeglasses. Nang masilayan ng kabuuan ni Mark ay mas lalo lamang niya itong nagustuhang alagaan at protektahan. Para talaga itong si Jose Rizal na pambansang bayani ng Pilipinas.

ang pagbibigay-alam ni Arcadio kay Raleigh. "Kabilin-bilinan ni Paulo noon na huwag naming bibuksan ang sulat hanggat hindi ka ikinakasal, Raleigh. Or else ay mumultuhin daw niya kami..." ang pagsusumbong ni Lizette. Nagtawanan ang mga bisita, kasama na doon sina Nathan at Raleigh. "On behalf of Paul, this is his message to you." Excited naman na naghintay si Raleigh...

“Bakit mo ito ginagawa?” “Dahil ito ang huling utos ng babaeng mahal natin pareho. At dahil… kung totoong mahal mo siya, hahayaan mo siyang maging ligtas—kahit malayo sa iyo.” Inabot ni Rafael ang isang piraso ng papel na hawak niya sa kanyang bulsa. Ito ay isang maikling sulat, na isinulat ni Mariel habang siya ay naglalakad patungo sa diner.

Sinimulan naman niya ang pagbabasa ng sulat. “Alex, I wrote this letter to you to say what is inside my mind that I could not express in words. You’re the only person I trust, and you know I didn’t even trust myself. Mas malawak ang pag-unawa mo. I know you would understand me.I am honestly crying from pain and sadness. I don’t know how to deal with my situation. I love my family, even though I carried a lot of pressure because of them. I can’t refuse then, and I need to sacrifice my happiness and freedom. Our company is in chaos, and I am the only solution. But this is not just chaos made by nature. I know there’s someone behind this mess. My parents dealt with one of our business partners,

Naramdaman ko ang lamig mula rito sapagkat hapon na. Hindi pa rin ako nakakalahati dahil may mga libro pa akong tinatapon sa sako na pinapatabi ko lang sa loob ng facility. At may iba rin na ayos pa naman kaso sira na ang front page at back page. Readable pa naman ang iba lalong-lalo na ang 'Noli Me Tangere' at 'El Filibusterismo' ng pambansang bayani ng ating bansa na si Dr. Jose Rizal.

malambing na sagot ni Luis habang nakatuon pa din ang tingin sa daan. "Blessie, if you want to ask something. Just ask me" biglang sabi ni Luis. "Ano namang itatanong ko sayo?" sabi ni Blessie. "Anything" maikling sagot ni Luis. "Okay. What can you say about Jose Rizal?" nabigla si Blessie sa itinanong kay Luis. "Seriously, Blessilda?" tanong sa sarili nito. Parang gusto na niyang lumubog sa kinauupuan. Nanlaki naman ang mga mata ni Blessie ng marinig ang malakas na tawa ni Luis.

Dalawang oras lang byahe ko non pauwi ng Rizal. Alalang-alala sa akin si papa, at Isaias dahil sa dalawang linggo na hindi nila ako nakuntak. Alam narin nila na ang ama ng mga bata ang kasama ko ng dalawang linggo, sinabi sa kanila ni Tito Juanito.

Nais ko ring malaman mo na ikaw lang ang iibigin ko aking irog, ikaw ang aking hinahanap sa araw araw- Nilukot ko ang papel. Para naman akong nasa kapanahonan ni Rizal. Nagpangalumbaba ako, wala akong maisip na sasabihin sa kanya! Bakit ba kasi hindi gumagama ang utak ko ngayon?! Bakit ang corny ng mga sinusulat ko? Pinatunog ko ang ballpen ko, nag-iisip ng magandang sasabihin sa kanya. Advance lang ang valentines sa akin, kahit july pa lang papakiligin ko na siya!

Mabilis kong iniling ang ulo at nag-isip kung anong magandang gawing trip kapag nakawala na ako sa mga mata ni emp. ... [Dillie's PoV] "Ano ang buong pangalan ni Kapitan Tiago?" Agad na isinulat ko sa 1/2 lengthwise kong papel ang sagot. It was Angielyn, our Filipino teacher, who suddenly conducted a surprise quiz for everyone. Swerte pa nga ng mga 3-3 dahil mukhang naaral na nila ang libro ni Rizal na Noli Me Tangere dahil kahit mukhang nagulat sila dahil sa surprise quiz nga naman, may naisasagot sila.