Novel & Cerita Jose Rizal Letters

Pagtingin ko, nakalagay dito ang isang mensahe na nakasulat sa Ingles; "I want to hold you in my arms, So you can feel my heartbeat. I will embrace you so deeply, That our two souls shall meet. I want to kiss you so sweetly, That your lips warmly melt, For being with you, my love, Is the best feeling I ever felt."** —LM "Aww..." sabay-sabay nilang sabi, At halata mo sa kanila na kinilig sila sa sulat. "Hay nako, may pa-LM-LM pang nalalaman tong nagpadala. Jusko naman, Lorenzo Miguel, sana yung hindi naman masyadong obvious," hirit ni Riley, sabay-sabay kaming nagtawanan.

Lumipas ang mga araw na puno ng kagalakan—nagpatuloy kami sa pagtatayo ng kuwarto para sa sanggol, nagtuturo sa paaralan, at nagkukwentuhan kasama ang pamilya at tauhan. Isang araw, habang naglilinis si Manang Rosa sa opisina ni Zeus, nakita niya isang maliit na kahon na nakatago sa ilalim ng kanyang mesa—ang parehong kahon na may mga larawan ng nakaraan. Sa loob nito, mayroong isang sulat na may pirma ni Don Ricardo. “Boss Zeus! Anak! Tingnan ninyo ito!” sigaw niya, tumakbo papunta sa amin. Binuksan ni Zeus ang sulat at binasa ito. Ang kanyang mukha ay biglang naging puti. “Anong sinasabi nito, Zeus?” tanong ko, kinakabahan.

ang pagbibigay-alam ni Arcadio kay Raleigh. "Kabilin-bilinan ni Paulo noon na huwag naming bibuksan ang sulat hanggat hindi ka ikinakasal, Raleigh. Or else ay mumultuhin daw niya kami..." ang pagsusumbong ni Lizette. Nagtawanan ang mga bisita, kasama na doon sina Nathan at Raleigh. "On behalf of Paul, this is his message to you." Excited naman na naghintay si Raleigh...

“Bakit mo ito ginagawa?” “Dahil ito ang huling utos ng babaeng mahal natin pareho. At dahil… kung totoong mahal mo siya, hahayaan mo siyang maging ligtas—kahit malayo sa iyo.” Inabot ni Rafael ang isang piraso ng papel na hawak niya sa kanyang bulsa. Ito ay isang maikling sulat, na isinulat ni Mariel habang siya ay naglalakad patungo sa diner.

Sinimulan naman niya ang pagbabasa ng sulat. “Alex, I wrote this letter to you to say what is inside my mind that I could not express in words. You’re the only person I trust, and you know I didn’t even trust myself. Mas malawak ang pag-unawa mo. I know you would understand me.I am honestly crying from pain and sadness. I don’t know how to deal with my situation. I love my family, even though I carried a lot of pressure because of them. I can’t refuse then, and I need to sacrifice my happiness and freedom. Our company is in chaos, and I am the only solution. But this is not just chaos made by nature. I know there’s someone behind this mess. My parents dealt with one of our business partners,

Naramdaman ko ang lamig mula rito sapagkat hapon na. Hindi pa rin ako nakakalahati dahil may mga libro pa akong tinatapon sa sako na pinapatabi ko lang sa loob ng facility. At may iba rin na ayos pa naman kaso sira na ang front page at back page. Readable pa naman ang iba lalong-lalo na ang 'Noli Me Tangere' at 'El Filibusterismo' ng pambansang bayani ng ating bansa na si Dr. Jose Rizal.

Mabilis kong iniling ang ulo at nag-isip kung anong magandang gawing trip kapag nakawala na ako sa mga mata ni emp. ... [Dillie's PoV] "Ano ang buong pangalan ni Kapitan Tiago?" Agad na isinulat ko sa 1/2 lengthwise kong papel ang sagot. It was Angielyn, our Filipino teacher, who suddenly conducted a surprise quiz for everyone. Swerte pa nga ng mga 3-3 dahil mukhang naaral na nila ang libro ni Rizal na Noli Me Tangere dahil kahit mukhang nagulat sila dahil sa surprise quiz nga naman, may naisasagot sila.

kilig kilig kilig kilig kilig kilig "Meron pa meron pa" sabi ko Aba at hindi ka pa talaga titigil hinayupak kang bunganga ka puta ka! "Ano?" "Alam mo ba pinagkaiba namin ni Rizal?" "Siya nasa piso at ako nasa puso mo? part two?" "hindi hindi" "Okayy anong pinagkaiba niyo ni Rizal?" "Si Rizal tinamaan sa likod....ako tinamaan sayo" this time naka ngisi naman ako pero deep inside talaga

Hindi pa ako handa sa darating na bukas ngunit sigurado na ako na hindi ko bibiguin ang mga salitang nabasa ko sa letter na iyon. Noong una ay nahirapan ako na pumili kung mananatili ba ako sa Gemolis City o babalik dito sa Rallnedia. Ngunit ng mabasa ko ang mga nakatala sa white envelope na ibinigay sa akin ni Doctor Sylvia ay naliwanagan ako, nagka-idea, nagkaroon ng dahilan upang bumalik dito sa bansang ito. Ngayong gabi ay namamaalam na ako sa pangalan ko bilang Diala Madrigal, ang babaeng lumaki sa lugar na simple lang ang pamumuhay, ang babaeng maarte sa paningin ng karamihan at ang babaeng mahina pagdating sa emosyonal na bagay. Bukas na bukas ako na si Gissela Dialaldi Rosales Wayler

Walang subject na ganoon sa school namin sa Canada at tanging kwento lang ni mom ang naaalala ko. I know stories about Dr. Jose Rizal and his works, Noli Me Tangere and El Filibusterismo. But other than that, wala na. I heard about Magellan and Lapu-Lapu, pero sa totoo lang, hindi ko alam kung ano talaga ang nangyari sa kanila noon. And now that I’m here, I need to read everything. Kailangan kong malaman kung ano ba talaga ang nangyari sa kasaysayan ng Pinas. I’m a filipina, afterall.