Jose Rizal Letters Novels & Stories

Walang subject na ganoon sa school namin sa Canada at tanging kwento lang ni mom ang naaalala ko. I know stories about Dr. Jose Rizal and his works, Noli Me Tangere and El Filibusterismo. But other than that, wala na. I heard about Magellan and Lapu-Lapu, pero sa totoo lang, hindi ko alam kung ano talaga ang nangyari sa kanila noon. And now that I’m here, I need to read everything. Kailangan kong malaman kung ano ba talaga ang nangyari sa kasaysayan ng Pinas. I’m a filipina, afterall.

“That’s good. We can decide how to approach the enemy.” Nag-vibrate na naman ang cellphone niya. May mensahe si Fernand at hinihingi ang pictures ng perang dadalhin niya. Mabuti may nai-save siyang picture kaya nakapag-send siya kaagad. Hiningi rin niya ang picture ng kan’yang mag-ina na kasama nito’ng makipagkita sa kan’ya. Alas-sais na ng hapon sila nakarating ng Rizal, and on the way to the meeting place. Saka lang nag-send ng picture si Fernand na kasama nito sa kotse ang kan’yang mag-ina.

"Oh, eh bakit nauutal ka r'yan? Ibig lang sabihin no'n na lahat ng mga sinabi ko ay totoo. Na totoo ngang mahal niyo ang isa't isa. Ano nga nangyari pagkatapos no'ng pagkasabi niya no'n? Na tabi nga pa rin kayong natulog pero ramdam kaagad na layo ng gap, sabay magkatalikod pa kayo? "Sabay no'ng kinabukasan o kaninang umaga lang naganap ay iniwan ka lang niya pero mayroon pa ring almusal na nakahanda sa 'yo't lunch mo na rin kani-kanina lang. Mayroon pang letter na nakalagay roon, ano nga ulit ang nakalagay?" Kinuha ni Amiel iyong letter na kanina kong pinakita sa kanya at saka niya 'yon binasa.

Natawa rin siya nang maalala nga ang love letters nito na minsan ay nakakatulugan na niyang basahin sa sobrang haba. "So before mo ako binasted, I wrote you love letters para sa isang linggo. Nando'n na ang mga dates no'n. Hindi ko na natanggal sa isang book ko iyon kaya no'ng buklatin niya iyong libro, nahulog ang lahat ng letters na iyon. Binasa niya. Akala niya ay talagang nagpapadala pa rin ako ng mga love letters sa'yo." Napaisip siya. May isang araw nga na namumugto ang mga mata ni Angel. Nang tanungin niya naman kung napaano ito ay basta yumakap lang ito sa kanya.

"At ang huli ay ang Callejo's group of company and Callejo's hotel ay nakapangalan kay Czarina Callejo's the one and only child of Mattías and Matilda Callejo." "It's that all attorney?" I asks. Naramdaman kong isinarado nito ang hawak na dokumento. "Here is the letter that your father gave to you... Binilin n'ya na basahin mo ito once na makakita ka na." Tumikom ang mga labi ko nang itulak n'ya palapit sa lamesa ang sulat na mahigpit kong hinawakan. "Since that you're... blind." He cleared his throat first before he continue.

Grand Seville is tight when it comes to security. Mabuti ay maaga siyang nakaalis sa Verlin kaya nakarating din siya sa Laguna, especially na sa Cabuyao siya pumunta, hindi naman ganun kakilala hindi katulad ng Calamba kung saan isinilang ang pambansang bayani na si Dr. Jose Rizal. Tiningnan niya ang address na binigay sa kanya ni Jackson, dahil dito raw nakatira si Ronald Chavez pero tuloy-tuloy parin ang business nito sa Verlin dahil business partner ito ni Jackson plus a famous Doctor in Laguna

"Ipinabibigay niya po itong envelope." Tumango ako at kinuha iyon. I was really curios kung anong laman noon kaya walang abog na binuksan koi yon. Ang nilalaman niyon ay mga folders na may lamang papers na nagsasaad na ako na ang nagmamay-ari ng halos 3.2 million pesos na halaga ng lupain niya sa Rizal. I was crying. He also left me his glass house – the place where he first claimed me as his, even his place in Greece – our haven for almost a week. Napaluha ako.

Pagtingin ko, nakalagay dito ang isang mensahe na nakasulat sa Ingles; "I want to hold you in my arms, So you can feel my heartbeat. I will embrace you so deeply, That our two souls shall meet. I want to kiss you so sweetly, That your lips warmly melt, For being with you, my love, Is the best feeling I ever felt."** —LM "Aww..." sabay-sabay nilang sabi, At halata mo sa kanila na kinilig sila sa sulat. "Hay nako, may pa-LM-LM pang nalalaman tong nagpadala. Jusko naman, Lorenzo Miguel, sana yung hindi naman masyadong obvious," hirit ni Riley, sabay-sabay kaming nagtawanan.

Itinuro ang mga nobelang isinulat ni Rizal? "Nakikita mo ba 'yon?" tanong ng lalaking kasama ko at itinuro sa hindi kalayuan ang larawan ni Jose Rizal. May nakasulat sa tabi nitong, "Ika-124 na pagkamatay ng ating bayaning si Jose Rizal." Isang taon pa lamang ako noong barilin si Rizal sa Bagumbayan. Kinse anyos naman ako noong itayo ang monumento ni Rizal.

Hahaha. Kung ako si Rizal, minulto ko na mga guro ko eh. Lalo na yung head ng depEd para palitan na nila yung curriculum. Dami ko satsat di ba? Dahil ayoko sa subject na yun. Bongga yung chapters na pinag-aaralan. Naalala ko pa na minemorya ko yung Noli Me Tangere! Pero syempre hindi ko talaga yun namemorya. Naging familiar lang siya sa akin kaya nasagot ko lahat ng katanungan tungkol sa librong yun pero sumakit talaga ng bonga yung ulo ko dahil kay Crisostomo Ibarra at Maria Clara na anak pala ng isang prayle na si Padre Damaso yung huli kay Pia Alba! Oo nashock ako doon. Kalain mo naman, pare yun at nakabuntis! Tapos ang lakas pang kumalaban kay Rizal eh makasalanan din naman yung kamoteng