Jose Rizal Letters Novels & Stories

Hindi pa ako handa sa darating na bukas ngunit sigurado na ako na hindi ko bibiguin ang mga salitang nabasa ko sa letter na iyon. Noong una ay nahirapan ako na pumili kung mananatili ba ako sa Gemolis City o babalik dito sa Rallnedia. Ngunit ng mabasa ko ang mga nakatala sa white envelope na ibinigay sa akin ni Doctor Sylvia ay naliwanagan ako, nagka-idea, nagkaroon ng dahilan upang bumalik dito sa bansang ito. Ngayong gabi ay namamaalam na ako sa pangalan ko bilang Diala Madrigal, ang babaeng lumaki sa lugar na simple lang ang pamumuhay, ang babaeng maarte sa paningin ng karamihan at ang babaeng mahina pagdating sa emosyonal na bagay. Bukas na bukas ako na si Gissela Dialaldi Rosales Wayler

Nalilito ako, sasabog na ata ang utak ko sa mga sinasabi niya. "Bata pa lang magkakakilala na kami nila Valeria at Renna. Naglaro kaming tatlo at kung sino ang matatalo ay magpapadala ng sulat sa pangalan na makikita namin sa librong talaan ni padre Josefio. Si Renna ang natalo, dahil sa kasunduan hindi niya pwedeng ipaalam sa padadalhan ang pangalan niya at doon namin nakita ang pangalan ni Florence, nag-aaral ito sa Maynila noong mga panahong ito. Lumipas ang ilang araw, tumugon ito sa sulat ni Renna. Hanggang sa palagi na silang nagpapalitan ng sulat. Isang araw, natanggap namin ang huling sulat na nagsasabing pupunta siya rito at gusto niyang isuot ni Renna ang kwintas na ito bilang tand

“Pwede ba tayong mag-usap kahit saglit? May gusto lang akong linawin.” Napapikit si Liana. “Okay. Fifteen minutes.” Tumayo sila pareho, lumabas sa kwarto, iniwan ang pinto na bahagyang nakabukas para marinig kung magising si Riley. “’Yung sinabi mong may sulat ako,” simula ni Rafael. “Na sinasabi kong lumayo ka. Wala akong ginagawang sulat.” Nanlaki ang mata nito. “Impossible na sabihin ko sa’yong layuan mo ako.”

Hindi ko mapigilang matawa nang unti-unting mabura ang ngiti ni Michelle nagsimula itong magsisinghot at kalaunan at pumalahaw ng iyak dahil sa pagsingit ni X, sa sinasabi niya. “I-Itanong mo kay Jose Rizal kasi 1896 siya namatay! ’Yun dapat sagot, mali ka naman eh! Papa!” humihikbi hikbi nitong saad. Hinanap nang mga mata ko si Y, napansin ko ito sa hardin nakaupo sa bench na naroon. “What’s wrong? You don't like the food anak?” tanong ko rito matapos makalapit.

Marahil kaya madalas bumibisita si Rafael sa bansang iyon, dahil nandoon ang kanyang minamahal na nakababatang kapatid. “Ano ito?” Kinuha ni Valeria ang isang lukot at luma nang kulay-rosas na piraso ng papel. “Kanino itong love letter? Ahahaha… Hindi ako nagseselos, pero tumatawa talaga ako sa mga OA na salita. Idihhh…” Tumawa nang malakas si Valeria, binabasa ang love letter na nakita niya sa wallet ng asawa niya.

"Give it back tomorrow." "Yes, sir!" Sagot ko at maingat na umakyat sa taas. Mahirap na kapag si Rafael ang nagising. Panigurado sigaw at galit niya ang makukuha ko. Pagbalik ko sa silid agad kong inilaw ang flashlight sa butas malapit sa threshold. Napamaang akong makita ang maraming sulat. Isa-isa ko itong kinuha at maingat na sinara ang pinto. Anim na sulat lahat pero ang dalawa ay plain lang ang envelope habang ang apat may kulay rosas na envelope. Inuna kong binuksan ang mga plain lang. Sulat ni ate kay James. Sinunod ko naman ang kulay rosas sulat naman ni James ang mga ito kay ate Diane.

Iipit ko na lang sa folder kung saan nakalagay iyong una niyang binigay na letter sa akin. That silly kid, tatlong buwan na niya akong ginugulo. Napagod na akong makipagtalo sa kanya, hihintayin ko na lang na magsawa siya. I’m sure naglalaro lang iyong batang iyon. Napaka-playgirl niya kaya impossibleng seryoso siya sa sinasabi niyang panliligaw. I didn’t know na ganito ang generation ng kabataan… kung buhay si Rizal ay malamang papabaril siya ulit.

Her pain. 'Mia hates me… because she thinks iniwan ko siya. Pero kung alam lang niya…' Tumayo siya at binuksan ang maliit na drawer kung saan nakatago ang lumang mga sulat at dokumento. Doon niya itinago ang resignation letter, mga contracts, at isang sulat na dapat noon pa niya binigay kay Mia. Pero hindi niya kaya. “Coward,” bulong niya sa sarili. “You’re nothing but a coward.”

Karamihan sa mga ito ay mga opisyal na memo, ngunit may ilang mga sulat na personal na ipinadala ni Arturo Torres sa kanyang pamilya. “Makinig ka rito, Jesza,” sabi ni Damon habang binabasa ang isang sulat na may petsang Pebrero 2020. “Lordes, kung may mangyari man sa akin sa Maynila, huwag mong hahayaan na bumalik si Jesza sa lungsod. May mga taong nagmamasid sa atin. Ang pamilya Vale ay hindi ligtas, lalo na si Alejandro.” Napatigil si Jesza. “Ibig sabihin, alam na ni Papa na lalong nagiging mapanganib ang sitwasyon bago siya pumanaw?”

45 RUTH is facing her head, Patricia. Nasa kamay nito ang kanyang resignation letter, na alam niyang ia-akyat nito kay Lush Miguel. Binabasa iyon ng babae. “This is an urgent registration letter, Miss Eduardo. Nakalagay mo rito ay may aasikasuhin ka at matagal ka bago makakabalik. Saan?” ngumisi ito at parang kampante na tumingin sa kanya.