Novel & Cerita Jose Rizal Writing

“It’s March 16, 1521. That’s the time when Magellan saw the mountains of Samar.” Tumikhim si Irene, at halatang hindi alam ang ire-react. “Ah… I-I see…” “Alright.” Mas lumawak ang ngisi ni Rozen. “Next question. Anong year nagsimula si Rizal isulat ang Noli Me Tangere?” Hindi makasagot si Irene. Napag-aralan naman na niya iyon noong elementary, pero hindi na niya iyon matandaan. Napalunok na lang siya ng laway habang nag-iisip. ‘Ganito ba talaga ang tanungan niya kapag nasa date?’

Namumula ang mukhang tumitig sa akin. "I will put this in a frame, Lev. This is lit. Babangon si Rizal sa libingan n'ya once na marinig 'to." "Oo. Then ipapalit ko sa hukay ang mga kaibigan ko. Kung tumawag ka lang para asarin ako, puwes save it for later." I'm sporting the death glare of the century.

Ngayon ay isa na siyang sikat na writer sa isa ring sikat na publication sa buong Pilipinas. Hilig niya ang essay writing bata palang siya. High school siya ng matuklasan niya ang talento sa pagsusulat. Sa una ay short stories lang ang mga ginagawa niya. Ang mga classmates and friends niya ang madalas na nagbabasa ng mga isinusulat niya. Pagdating sa kolehiyo ay pinursige niya ang pagsusulat ng romance. Sa una ay hindi nakakapasa ang mga ipinapasa niyang istorya. May pagkakataon na nawawalan na siya ng pag-asa.

Hindi ko mapigilang matawa nang unti-unting mabura ang ngiti ni Michelle nagsimula itong magsisinghot at kalaunan at pumalahaw ng iyak dahil sa pagsingit ni X, sa sinasabi niya. “I-Itanong mo kay Jose Rizal kasi 1896 siya namatay! ’Yun dapat sagot, mali ka naman eh! Papa!” humihikbi hikbi nitong saad. Hinanap nang mga mata ko si Y, napansin ko ito sa hardin nakaupo sa bench na naroon. “What’s wrong? You don't like the food anak?” tanong ko rito matapos makalapit.

she snapped at him. "At ano ang masama sa salitang binibini? Sabi nga ni Bonifacio, ang hindi magmahal sa sariling wika ay masahol pa ang amoy sa malansang isda. Pa-ingles-ingles ka pa, eh, sa Manila ka lang naman galing," pang-aasar niya pa. She rolled her eyes upwardly. "It was Rizal who said that, for goodness' sake!" He smiled inwardly. Siyempre, alam niya ang tungkol doon. Puro man siya kalokohan sa buhay ay hindi naman siya ganoon kabobo. It was just that, he loves irritating this lady.

Na-realize ko na hindi lang ako ang may pinagdaanan—everyone has their own sacrifices. "What about you?" tanong niya. "What do you do when you’re not being the perfect secretary?" I laughed at that. "I write, actually. It’s something I do to clear my mind. Fiction mostly." He seemed genuinely interested. "What do you write about?" "People. Relationships. Yung mga complicated emotions na hindi madaling ipaliwanag," sagot ko. "It’s my way of processing things." “That sounds... therapeutic,” sabi niya, his tone thoughtful. “Maybe you should share some of your work with me sometime.”

Masayang magpakabuti dito sa Probinsya. Tumigil kami sa tapat ng isang bahay. Yaris a kahoy at dalawang palapag, yung bubong yari sa dahon ng Anahaw. Parang yung bahay ni Dr. Jose Rizal sa Calamba. Ang ganda, halatang… “Maray ta naka abot tulos kamo.” Isang matandang babae ang palapit sa amin. Ngunit halatang mga malalakas pa, parang asawa ni Manong Ardo.

Napakalakas ng ihip ng hangin na parang may sumisigaw—mas nakakatakot pa kaysa sa bagyong tumama sa Rizal noong nakaraan. Halos lumabas ang puso ni Jazz sa kanyang dibdib. Tinawagan niya uli ito agad. Walang sumasagot. Mabilis siyang nag-type ng message habang mabilis ang tibok ng puso. [Z, huwag kang gumawa ng kahit anong masama. Isipin mo naman ang pamilya mo.] Matapos itong i-send, natigilan siya.

Tumango ito. “Alam mo bang kahapon ay sinimulan na ang pag-uusig kay Jose Rizal sa Espanya?” Nanlaki ang mata nito. Nilapitan ako bigla. “Hinaan mo ang iyong boses. Baka marinig ka ng mga prayle.” “Kilala mo siya?” tumango ito. “Hindi iyon pinaalam dito sa Pilipinas. Iilan lang silang nakakaalam.”

Itinuro ang mga nobelang isinulat ni Rizal? "Nakikita mo ba 'yon?" tanong ng lalaking kasama ko at itinuro sa hindi kalayuan ang larawan ni Jose Rizal. May nakasulat sa tabi nitong, "Ika-124 na pagkamatay ng ating bayaning si Jose Rizal." Isang taon pa lamang ako noong barilin si Rizal sa Bagumbayan. Kinse anyos naman ako noong itayo ang monumento ni Rizal.