Jose Rizal Writing Novels & Stories

bilin ni Ate Rosa. Tumango ang katabi ko. "Walang problema." Nang makaalis na si Ate Rosa ay nagsimulang magsulat si Rafael. He's writing the key points of the topic. Ganoon kasi ang ginagawa niya para maintindihan ko raw at mabalikan ko kung sakaling kailangan. Nilingon ko siya at naalala na naman ang sinabi ni Rica kanina. Seryosong-seryoso siyang nagsusulat.

malumanay na ang pag sasalita ni Miss Portia, pero naroroon pa rin ang lamig at authoritative sa aura nito. "Course and block." Isinulat ko ang mga iyon ng hindi nag tataas ng tingin. "And explain Philippine Literature. List down three Philippine writers, I don't wanna see Jose Rizal's name on your paper. There's a lot of underrated writer out there, if you love reading Philippine literature then this activity will be easy for you. This will serve as your first activity." Half an hour lang ang binigay niyang oras sa amin, at dahil tambay ako sa library at minsan na naming pinag aralan ang literature ay mabilis lang din akong natapos.

" paliwanag ni Jia. "Maipaparis kaya ito sa mga kaisipan at paninindigang iniluwal ng panitik ni Ka P**e?"manghang tanong ni Macario na binuklat na ang pahina ng libro. Humugot ng malalim na hangin si Jia. Kung alam lang ng binata-na ang mga isinulat ni Gat. Jose Rizal ay naging tanyag na babasahin sa buong mundo marahil ay lalo itong magugulat.

Pero tungkol sa anong history. “Gusto n'yan mag-basa ng mga history. Lalo na ang mga national heroes na about sa talambuhay nila Dr. Jose Rizal, Andres Bonifacio at lahat na tungkol sa history ng Philippine.” Si Karlos na ang nag-kuwento sa akin. Na-shook ako. Hindi ko in-expect.

Papasok na sana siya sa kanyang opisina. Si Tadeo. Tumikwas ang kanyang kilay at pinagmasdan ito. Taas baba ang balikat at halatang hinihingal dahil sa paghabol sa kanya. "Rizal?" kuwa'y tanong niya. Agad naman itong umiling. "Ta-Tadeo po." "Oh? Akala ko balak mong maging buhay na pambansang bayani ng Pilipinas dahil sa pagtayo mo sa mga taong naaapi," sarkasimong sagot niya.

Isang hakbang palayo sa pagiging tambay sa bahay, isang hakbang palapit sa pagiging independent muli. Huminga ako ng malalim bago tuluyang bumaba ng sasakyan. Ramdam ko ang hangin ng Rizal na iba sa kinasanayan kong amoy sa Maynila, mas presko, mas tahimik, pero may kasamang pagiging totoo. “Alright, Chanton,” bulong ko sa sarili ko habang inaayos ang suot kong t-shirt. “This is it. No more pause. Game na ulit.”

Ngunit kapalit niyon ay ang pagtalikod sa buhay na kinagisnan ko. Ang mga magulang ko kasi ay nabubuhay pa rin sa taong uso pa si Rizal. Naniniwala pa rin sila sa salitang 'pinagkasundo' pero hindi tinadhana, at seyempre, 'yon din ang plano nilang gawin sa akin. Ang ikasal sa kung sino mang hampaslupang tinamaan ng magaling. Pero nang aksidente kong marinig ang plano nilang 'yon, kesehodang magdeklara ako ng ika-apat na pandaigdigang gera 'wag lang talagang matuloy!

Chapter 05 | Answer the Question ~×~×~×~ |TAYJA PRISH| I don't know when things started between me and Asver. I just woke up in the morning, having the excitement to see and have a talk with him. Things might appear fast but with the help of having to write my dark side, it was kind of an escape from the reality I was afraid to know yet. 'Yong reyalidad kung saan mayroong isang bahagi sa akin na pilit kong itinatago pero pilit naman itong kumakawala. At gamit ang panulat na itim, it would fill all the spaces it could until I was already out of words to write.

Maging siya ay palaging nag-aabang sa mga nobela na isinusulat ng kanyang kaibigan. Samantalang siya ay romance na nga lang hirap na hirap pa. Masayang-masaya siya para kay Riri dahil kahit sikat na ito ay nananatili pa rin na nakasayad sa lupa ang mga paa nito. Para sa kanya ay karapat-dapat talagang bigyan ng gano’ng karangalan si Riri dahil nakita niya ang dedikasyon nito sa pagsusulat. Ito nga ang palaging nanghihikayat sa kanya na umalis sa comfort zone at sumubok ng mga bagong genre. Hindi ‘tulad ng ibang manunulat na kilala niya na sumikat lang ng konti ay lumaki na agad ang ulo at parang nagka-amnesia. Nakakalungkot isipin na hindi na talaga nakakakilala ang mga ito.

Di gaya sa earth, bata pa lang ako Jose Rizal na yung inaaral, hanggang college, hindi pa rin mawala-wala si rizal nak nang. Alam mo yung mapipilitan lang imemorize yung mga kaganapan ng pananakop ng kastila at hapon na sa totoo lang eh ok lang naman na sabihin na oo, sinakop kami noon pero hindi naman yung isa-isahin yung mga namayapa na. Hindi ba nila alam na hindi maganda ang pag-usapan yung mga patay na? Hahaha.