روايات وقصص ضمن Journalism Feature Writing Filipino Examples

Kaharap ko ang matandang nagtitinda ng sampaguita at inabutan ko siya ng lilibuhing papel. “An Angel is One of Us.” B**a ni Joy sa headline ng article na nasa forum. Mabilisan kong binasa ang nakalagay sa article at wala namang mali sa nilalaman noon. Mukha lang na narinig ng kumuha ng litrato at ng gumawa ng article na ito ang usapan namin ng ale. There’s nothing wrong with the article, except that it attracts more attention towards me. Lalo na at hindi man lang naiblur ang mukha ko. But that was actually the focus of the article. The writer said that I looked like an angel and was an actual angel. What a cheesy line tho. “Grabe ang bait mo! Totoo bang binigyan mo raw ng ilang libo yung nag

Kabanata 100 “Mommy, Ice cream! Ice cream!” Hila-hila ako ni Felecity patungo sa isang ice cream shop dito sa San Pedro. Hindi ko akalain na magiging ganito kasaya ang anak ko. Napangiti na lamang ako at nagpahila sa kanya. Pareho kaming naka-dress, parehong design at kulay. Pareho rin kami ng buhok, naka-bun.

pagpapalusot ko "Kaya nga diba mas dapat pumunta ka. Malay mo pagpunta mo doon ay maging okay ka. Duh" Saad ni ate na pinigilan ang sariling wag mainis sa akin "WELCOME TO LAS CASAS FILIPINAS DE ACUZAR" masiglang bati samin ng tour guide Naisipan kong sumama nalang talaga hindi dahil pinilit ako nila mommy na sumama o di kaya mababagot lamang ako sa bahay kapag hindi ako sumama, kundi dahil gusto ko ng kasagutan.

Dito na niya naisip i-post ang isang nobela niyang may titulo na Her Dying Wish. Ito ang kauna-unahang tragic/drama na nobela niya na humakot ng milyon-milyong mambabasa sa mula pa iba’t ibang panig ng bansa. Maraming mambabasa niya ang minahal siya dahil sa nobela niya na iyon. Hindi niya akalain na ganoon kalakas ang magiging impact ng nobelang iniyakan din niya habang siya ay nagsusulat. Hindi rin niya akalain na marami rin siyang mapapaiyak dahil doon. Marami tuloy ang nagtatanong kung saan niya hinugot ang gano’ng kabigat na emosyon. Makatotohanan daw kasi ang pagkakasulat niya. Natural na natural ang mga dialogue. Pati ang plot ay halatang pinag-isipang mabuti. Napapangiti na lang siya

The combination of white, beige, and gold gives her the feeling that she’s part of a fairytale movie. Agad siyang umupo sa napakalambot na kama at inihulog ang kalahati ng kaniyang sarili. “This is my last day here in the Philippines.” She bit her lower lip and closed her eyes. Pinipigilan na tumulo ang luha na gustong kumuwala. Mariin siyang pumikit at umiling. Tulala sa kawalan habang inaalala ang araw na kasama niya si Clinton.

mabilis niyang pagtanggi na hindi namalayang tumaas na pala ang boses niya. Napalingon ang ilang pasahero, pati sina Fiona at Nelson ay napatingin. Lalong bumigat ang hiya ni Bettina; gusto na lang niyang maglaho at lamunin ng lupa. Mabilis niyang dinampot ang magazine sa harap niya tungkol sa Philippine Air. “Wow! Ang ganda pala nito,” kunwari’y interesado niyang sabi habang tinitingnan ang mga litrato ng iba’t ibang tourist spot sa Pilipinas.

Ngunit unti-unti rin iyong nauwi sa pagiyak. “Officer Cloutier, kanina pa kita hinahanap.” Naalarma ako nang may isa pang pulis ang papalapit sa amin, may kasama itong mga estudyante na mukhang mga journalist. May mga hawak pa itong camera. Mabilis akong naghanap ng matataguan, sapagkat hindi ako p’wedeng makita ng mga ito. The richest man in the Philippines’ wife is crying at the street, caught on camera. Ayokong maging headline sa balita.

May inilabas siya doong ilang piraso ng puting papel na nakastapler pa. "Business proposal, Callie. Your story is circulating online. I didn’t know nagtuloy ka pala sa pagsusulat, until one of my editors approached me to check your profile on this writing platform. Malaki raw ang potential mo and she’s right. I want you to become our exclusive writer." "Ah. Ginawa ko lang libangan this past few months..." nasabi ko. Pagsusulat naman talaga ang naging outlet ko this past few months. Kapag kinakain ako ng lungkot nagsusulat ako.

sagot ko. "Let me give you a little knowledge about the Philippines Youngest CEO slash billionaire dahil hindi ka nagbabasa ng news articles at nanonood ng news sa tv." Agad naman akong umalma sa sinabi niya. "Excuse me? Nanonood ako ng balita at nagbabasa ng news articles, for your information." I wiped the side of my lips as I finished eating my sundae. Si Sol na lang ang hinihintay kong matapos bago umalis.

“Don't get me wrong, ha. I’ve been abroad for so long. I don’t have many friends here in the Philippines, kaya I’m really happy na nakilala kita ulit.” Napahawak si Vaiana sa buhok niya at dahan-dahang naglakad sa tabi ni Felix. “Nabasa ko 'yong article tungkol sa'yo. Grabe ka pala sa U.S., I didn’t expect na gano’n na ang narating mo.” “Suwerte lang. I'm just an ordinary guy,” sagot ni Felix. “Ang humble mo naman,” natatawang sagot ni Vaiana.