Journalism Feature Writing Filipino Examples Novels & Stories

naiinis kong sabi. Sila lang ang nakilala kong gano’n na tao, mga sanay na mambaliktad at gumawa ng storya na ikasisira ng iba, sana nagjournalism nalang sila total magaling naman sila gumawa ng storya. “Hayaan mo na sila, mga walang magawa lang yan. Tsaka kahit saan mo tignan lamang ka sa kanila” umiling lang ako.

KABANATA 65 “Na-miss ko ‘to Migs, pero bakit tayo nandito?” nagtatakang tanong ko habang ninanamnam ang malamig na simoy ng hangin. “Magkwento ka na, anong nangyari habang nasa Manila ka, Fily? Anong ibig sabihin mong kapalit ng sampung milyon na iyon ay na-aksidente ka. At anong paninira yung binanggit mo? Saksi ka sa pagmamahal ng mga magulang mo, kaya hindi ko maintindihan na nagawa mo ang manira ng relasyon ng iba?” naguguluhang tanong ni Miggy at umupo sa damuhan.

Nagtatakang tanong niya at tinuro pa ang sarili para makasiguro na hindi lang siya nabibingi. Kumunot ang noo ng Editor in Chief. "Yes. May iba pa bang Ms. Rodriguez dito?" Nakataas ang kilay na tanong nito. Agad naman siyang umiling. "Then it's you." "P..pero bakit ako Ma'am?" Kinakabahan siya. Alam niya kung ano ang kayang gawin ng pamilyang 'yon sa kanya kapag nalaman ng mga itong nagi-spy siya para makakuha ng impormasyon. Rinig niyang may binayaran na rin si Mr. Leandro Aragon na isang publishing company para burahin ang news tungkol rito at gumawa ng panibagong kwento para mabura ang naunang pahayag at malinis ang pangalan nito. No'ng hindi daw pumayag ang writer ng news na 'yon ay pin

Napagtantu kong wala s'yang katulong kaya mukhang nahihirapan ang matanda sa mga ginagawa, isa pa mukhang limang putahe ang pinapagawa ng Kapitan at sampung gatang na bigas pa ang isasaing sa sampung dadalo mula Manila. "Nang? Magandang umaga" silip ko sa kusina, naroon ang matandang abala sa paghiwa ng mga igigisa. Pinasadahan n'ya ako ng tingin at inusisa ang suot ko, suot ko pa ang nakasanayan kong istilo ng pantulog, over-sized t-shirt at maiksing pangbaba.

Nang makapasok ako sa loob ay agad na akong umupo sa upuan ko para makapag‑start na rin ng work ko. I'm writing a story kasi- I mean, a news. Marami na akong na‑publish na mga news at sumikat ito dahil sikat din ang mga ginagawa ko sa news. Lalo na ang isang sikat na bilyonaryo. Nais ko siyang ma‑interview noon pero napaka‑attitude niya kaya naiinis na lamang ako. Pero dahil sa mga connection ko ay nakahanap din ako ng mga impormasyon tungkol sa kanya, kaya nakagawa ako ng isang news kahapon.

Shanra Gaya ng nakagawian ko ay maaga akong nagising hindi lamang para mag-jogging kundi para bumili ng diyaryo. Mabilis talagang makasagap ng impormasyon ang mga reporter dahil umagang-umaga ay headlines kaagad ng iba't ibang diyaryo ang ginawang pag-assassinate ni Silent Assassin sa isa umanong huwarang doktor.

May pagkakataon tuloy na tinutukso niya itong hindi naman talaga ito nagagalit sa kanya dahil palagi niyang inaaway si Mark Wayne kundi dahil noon pa lang ay pinaglalabanan na nito ang attraction na nararamdaman sa kanya. "Maraming tao ang nangangarap na maging manunulat kaya kung mai-interview natin si Miss Jillian ay siguradong maraming manonood. Filipino pride din siyang maituturing sa larangan ng pagsusulat. Para ngang si Jillian Cordova ang JK Rowling ng Pilipinas. Kahit iilan pa lang naman ang librong isinulat niya, naging best seller naman." "Bibiyahe pa ang mga manunulat, reporter at cameraman natin sa America?" sarkastikong tanong niya.

Hindi lang bilang designer o creative director ng Veron, kundi bilang ina na lumaban para mabigyan ang mga anak ng buhay na matatag, puno ng pag-ibig, at inspirasyon. Nagsimulang magtipon ang mga tao—mga journalist, investors, at international collaborators na nagbubulungan. Ang unang feature piece—ang pinaka-proud kong disenyo, isang serye ng leather handbags na inspirado sa pamana ng Pilipinas—ay inilabas sa ilalim ng malambot na liwanag ng spotlights.

Hindi niya tiyak kung dahil ba sa kinain niyang hapunan kagabi kaya hindi siya nakakaramdam ng gutom at mas gusto niyang humigop nalang ng mainit na kape habang naglalakad. Someday bibili ako ng bahay dito sa Baguio. Iyon ang sinasabi ng isang bahagi ng isipan niya habang nakangiting tinitingala ang matataas na puno ng pine trees na nakahilera sa kabilang bahagi ng kalsada na nilalakaran niya.

Ano bang masama kung malaman ng pamilya Alcantara ang tunay na kulay ni Chloe? Sa ganoong paraan, baka tigilan na nilang pahirapan siya at tutok na lamang sa pagpapaalis kay Chloe! Mapanlibak niyang sinabi: “Reporter account iyon mula sa Cebu City. Paanong magiging paninirang-puri iyon?” “Kahit mga reporter ay kayang magsulat ng pekeng balita. Walanghiya ang journalist na iyon! Huwag ka nang makialam at huwag ka ring magpakalat ng tsismis.”