Juan Tamad Story Novels & Stories

tanong ng punong madre. “Balak ko po sanang magbigay ng donasyon.” Kumislap ang mata ng madre. “Tuloy po kayo, sir. Hinatid po ba kayo ng isa sa mga bata rito?” “Opo,” tugon ni Leon. “Maupo muna kayo, sir–” Hinihintay ng madre na sabihin ni Leon ang pangalan nito. “Tamahome is my name.” “Tamahome. Parang hapon ah. Tunog big time,” bulong ng punong madre. "Okay, Sir Tamahome, gusto niyo po ba ng kape? Juice? O tubig?”

Naglakad na kami pauwi. Si Jude. Kababata ko siya, oo. Pero sa totoong buhay, hindi siya nakakakita ng mga multo, o nakaka-predict ng kamatayan ng tao. Simpleng mag-aaral lang siya na mahilig magsulat ng kuwento. Wala lang siyang lakas ng loob para ipabasa iyon sa iba, sa amin lang ni Jomari. Pero nitong mga nakaraang buwan, nagkaroon na rin siya ng lakas ng loob. Balak niya na ngang mag-submit sa publisher. Ito nga yung pagtutulungan naming gawin, yung "Mamamatay Na Ako... Bukas!"

“I lost my parents during my teenage life. Gumuho noon ang mundo ko at wala akong makapitan kung hindi ikaw lang. During those dark times, I thought General Gomez was a friend. It didn’t cross my mind na siya ang pumatay sa parents ko. He used me as a tool para makapaghiganti siya sa mga nasa mafia world. He made me a criminal. Polanlan, he is the most disgusting guy we have ever met.” Tuluyan nang napahagulhol si Tamara habang nakasandal siya sa pader ng mansion. Sunod-Sunod na rin ang pagpunas niya ng kan’yang mga luha. Panay ang sigok niya at wala siyang pakialam kahit na may makakita pa sa kaniya.

Naupo naman si Jarred habang tinitingnan si Tessa. "Alam ko nitong mga nakaraang araw na mayroon kayong hindi pagkakaunawaan ni Jasmine. Ramdam ko iyon dahil napapansin ko madalas tulala at wala sa sarili si Jasmine Tama ba ako?" tanong nito at binalingan siya. Tumango siya, wala naman masama kung malaman nito ang nangyari. Isa pa, malaki ang tiwala nila rito at alam nilang walang panghuhusga na namumutawi sa labi nito.

Napatingin si Damian at bahagyang ngumiti — first time simula kaninang umaga. “Ginagawa niya rin ’yon sa’kin,” sagot ni Damian. “Kapag may lagnat ako o nasugatan, gagawa siya ng mga kwento tungkol sa ancestors namin. Parang mga adventurer daw kami.” “Tingin ko totoo naman yung iba,” sabat ni Javier, natawa ng mahina. “Si Lolo Gerardo, hindi mo maikakaila, adventurous talaga.”

"Tumango lang si Matt sa kanila at bumaba na ito sa kanilang restroom upang ayusin ang mga gamit nito,Para pagdating nang oras nang kanyang uwian ay agad agad itong makakaalis nang hindi na inaayos ang kanyang mga gamit. Abah! Hindi sumipot si Matt,Bakit kaya? Tinatanggihan na niya ang alok ko! Uhmmmm, Ang medjo naiinis niyang sabi. "Manmanan mo nga si Matt, Jomar'' Ang galit na tingin nito kay jomar habang sinasabing manmanan niya si Matt. Hindi magawang tumanggi ni jomar sa utos ni Daniel, Dahil sa ginawa niyang muntik na niyang halay*n si carmela na hawak ni Daniel. Tumango lang si jomar , Na ipinagtaka ng ibang tropa na dati naman ay hindi niya ugaling inuutusa ni Daniel.

“So my old man knew his mistakes, huh! And yet he don’t admit anything.” “You can leave his ego to his old age. Move forward to where you should be.” Tama. May dapat pa siyang isulong na kumpanya. Itatama niya ang lahat nang mga haka-haka. Tumayo siya. Bubuo siya ng matinding plano para sa tagumpay. Pero kakayanin ba niyang mag-isa? Paniniwalaan ba siya ng mga tao? “We’re here!” Malakas na binati ni Zorayda ang nag-uusap na magbiyenan. “Are we disturbing you?”

Pakiramdam niya ba ay napakawalang silbi niya. FLASHBACK: “Tang’na pare kung hindi mo kayang panindigan ‘yang nararamdaman mo para kay Jade, ‘wag ka ring umastang parang shota. Nililito mo ‘yong babae, e. Pati bata idadamay mo pa. Umayos ka nga. Puspos ka sa pag-aaral para maging en-ji-neer pero ‘yong pagpapakalalaki kinalimutan mo. Tang’na ayusin mo p’re!”

Taas-noo itong humarap sa asawa. "I agree, Honey. But he and the boys were failed to abduct that child. Siya ang huling tao na nakasama ng Tommy na iyon bago sumakay sa barko---" "Excuse me, Daddy. Mali naman po yata na ang bubwit na iyon ang huling nakasama ni Tommy. The night before his flight, nagkita-kita sila ng mga kaibigan niya. Nag-inuman magdamag, then nagtungo sa tahanan ng mga Mondragon the following day. So, paano po nangyaring ang bubwit ang huli niyang nakasama?" Pamumutol ni San sa ama.

Nilingon niya ako pagkatapos niyang sabihin yon. "Actually, Tammy, ay puwede ka," bigla niyang sinabi. "Ha? Paano ako nasali sa usapan?" gulat kong tanong. Napalingon din sa amin si Joebert pagkatapos marinig ang sinabi ni Jewel. "Oo nga, Tamara. Baka puwede ka namang mapakiusapan para mag-model sa amin total ay nandito ka na naman," pakiusap ni Joebert.